Glion Dagbók

2003-08-04T06:51:00.000-07:00

Þetta er ekkert að ganga með að setja inn það sem ég var búinn að setja í tölvuna heima svo ég verð víst bara að koma hér einu sinni í viku og skrifa til ykkar en vonandi tekst mér bara að senda sem flestum ykkar færslurnar á meili og svo getið þið skoðað þetta ca. einu sinni í viku.

2003-08-04T06:49:00.001-07:00

Laugardagur 2. ágúst 2003
Súper !!!!!!Allt að gerast hérna hér!!!!! Í kvöld var lítið að gera og Atul var vaktstjóri. Hann er rólegri í framkomu en Aubrey en mikið stressaðri inni í sér held ég. Þeir eru ólíkir en ég er að byrja þennan “nýja kafla” í starfsnáminu á besta mögulega hátt. Þegar Filipínókellingarnar heyrðu að ég væri að fara að prufa morgunvaktir fór um þær hrollur og þær fóru að kvarta hvaða helvítis bjánaskapur væri að taka mig frá þeim. Atul sýndi mér líka nýja og virðingarmeiri hlið með því að kenna mér að gera upp og ganga frá öllum skírslum á veitingastaðnum eins og ég væri vaktstjóri. Svo sagði hann mér að ég væri þá bara klár í að taka við af honum (með glotti auðvitað). Ég sagði honum bara að hann yrði atvinnulaus innan viku (með glotti auðvitað) en það bendir allt til þess að ég sé að vinna virðingu hvarvetna í vinnunni og jafnvel kokkarnir eru farnir að umbera mig. Gary mætti ekki í vinnu í morgun og kom ekkert heim í gær svo að dagar hans í fyrirtækinu virðast því taldir. Það væri fínt að hafa herbergið útaf fyrir mig. Ég er alltaf voða ánægður þegar ég kem inn í herbergi og sé að hann er ekki þar. Það hefur bara að gera með það að vilja hvílast í friði. Ég vill geta lagst uppí rúm og skrifað bloggið án þess að hafa áhyggjur af því að hann sé að vakna 5:00. Hann er líka búinn að vera með leiðindaviðhorf gagnvart vinnunni nánast síðan að ég var búinn að koma mér fyrir. Skítkast í yfirmenn og svona. Ég er greinilega að uppskera núna fyrir það að hafa trukkað ótrauður áfram og beint allri gagnrýni að sjálfum mér áður en ég fer að drulla yfir aðra og þá geri ég það í einrúmi með það fyrir augum að ég á eftir að kynnast fullt af drulludelum í þessum bransa sem þykjast vera eitthvað og ég verð bara að bíða míns tíma og svo kenna þeim auðmýkt.
Aubrey og Filipínókellingarnar voru einmitt að segja að þau vonuðu að ég héldi áfram að standa mig svona vel en myndi ekki gefa eftir eins og Rahman hefur verið að gera. Maður heyrir ákveðinn uppgjafartón í honum. Hann er búinn að vera hérna í 8 mánuði skilst mér og er orðinn þreyttur að bíða eftir því að færast ofar í metorðastiganum. Auðvitað sest í mann leiðingjarnleiki ef maður staðnar í vinnunni. Það gerist fyrir alla sem hafa einhvern metnað held ég. En maður verður bara alltaf að gagnrýna sjálfan sig og reyna að finna út hvað veldur því að maður er ekki að klifra upp. Þegar Atul bað mig að loka í kvöld spurði hann mig hvort mér væri ekki sama að hann færi og ég gerði þetta þó ég væri bara nýbúinn að læra þetta og ég sagði bara: “ No problem, I love it. I love the responsibility, that´s what I´m here for.” Ég er á flugi núna. Staðráðinn í því að sýna öllum hvernig á að gera þetta. Ég er enn að klikka stundum á einföldum hlutum í stressinu eins og að fara með tómatsósu á borðin sem eru með franskar áður en franskarnar eru bornar á borð og skella súpuskeið á borðið ef fólk pantar súpu og svona en svo lengi sem ég geri mér grein fyrir því að ég er ekki fullkominn mun ég á endanum komast helv….. nálægt fullkomnun. Þetta er bara tilfinning og vani sem kemur með tímanum og maður fer að fá svona óþægilega tilfinningu ósjálfrátt þegar eitthvað er ekki í lagi og þá er maður í góðum málum. Þetta er eins og þegar maður var á Píanó á barnum og var að afgreiða nokkra í einu og átti kannski eftir að fá Visanótu undirritaða hjá einhverjum, maður vissi alltaf einvhern veginn að maður ætti eftir að gera það þó að það væri brjálað að gera. Allt var bara second nature. Þegar vaktstjóri tekur einn rúnt um veitingastaðinn á það að stinga hann í augun ef það vantar saltstauk á einu borði, eða ef glösin í uppdekkuninni eru hvítvíns en ekki rauðvíns og svo framvegis. Þetta verður auðvelt og sjálfgefið fyrir honum. Þannig sé ég það fyrir mér. Gefið mér rúman mánuð í viðbót og ég get farið að taka léttar vaktir sem stjóri. Ekki spurning. Vúúúúúúhúúúúúú!!!!!!!
Föstudagur 1. ágúst. 2003
Jæja, þá er ég búinn að fara heim í nokkra daga. Ég fór á föstudaginn eftir að pabbi var búinn að redda mér flugi frá Heathrow. Síðasta föstudag fékk ég Rahman til að koma inn fyrir mig klukkan 8 og klára síðustu 3 tíma vaktarinnar fyrir mig svo stökk ég upp í leigubíl og brunaði uppá völl og var kominn í loftið tíu yfir níu. Kom heim og spjallaði við mömmu og Kristínu sem hafði stækkað þónokkuð síðan í júní (leið eins og ömmu hennar þegar ég sagði :”Mikið hefurðu stækkað barn”). Svo kíkti ég með tollfrjálsan bjór í bæinn um 2 um nótt því ég bjóst alveg eins við því að fara ekki í bæinn næsta kvöld eftir illa heppnaða ferð okkar Magga í júní. Ég hitt Guðrúnu og svo Dagmar og Boggu inná Sólon, miðstöð FM-plebbanna og allra sem eru desperat að sýna sig og sjá aðra sem kynbombur og æðri lífverur en við hin sem erum með heila og önnur áhugamál en að fara í ljós, fara í klippingu, lyfta og blasta júrópopp á köggunum okkar. Ég sver það að ég er orðinn of gamall fyrir þetta kjaftæði strax. Ég gæti aldrei kynnst framtíðarkonunni minni á djamminu. Einíveis. Ég kom samt ekki heim fyrr en um 6 eftir að hafa gengið heim í birtunni og blíðunni. Mér leið ofurvel. Var kominn heim, þar sem hjartað slær (fiðluundirleikur) og afslappaður.
Vaknaði um hádegi á laugardag og hékk heima með mömmu sem eldaði svínahrygg eða eitthvað svína (bóg kannski) en fór svo í planaða barnaafmælið til Iðu og Æjó í Hafnarfjörðinn. Sigga var svo sæt að pikka mig upp og við Maggi og Ingvi sátum að sötri ásamt öllum hinum (en að mestu sér) frá 17 til 22 eða seinna þegar við Maggi og Sigga fórum í heimsókn til Ingva með Domino´s Pizzur. Við spjölluðum og borðuðum og drukkum meira til rúmlega 2 þegar Sigga keyrði mig í bæinn og ég kvaddi. Ég vissi að ég gat hitt Dagmar en ég gerði það bara rétt aðeins. Hún var aftur inni á Sólon og það var mikið verra að koma þar inn en kvöldið áður. Ég forðaði mér fljótlega og fór á mínar slóðir á Píanó, Victor og Glaumbar. Karlarnir voru loksins búnir að breyta gamla staðnum og voru vongóðir um framtíðina. Ég óska þeim alls hins besta en eins og þegar ég hitti Palla og fór með honum á Spotlight í leit að stemmningunni geri ég mér engar grillur um annað en að miðbærinn er dauður. Kannski er ég bara dauður en mér fannst bara ekkert skemmtilegra að fara niður í bæ og skoða allt pissfulla liðið fyrir 300% bjórverð og enga möguleika á spjalli. Ég hefði átt að fara heim eftir heimsóknina og reyni næst að gera mér grein fyrir því að það er ekkert fyrir mig lengur, miðborg Reykjavík í.
Á sunnudeginum vaknaði ég 12 og við Maggi fórum á Glaumbar og horfðum á Chelsea sigra Newcastle í vítaspyrnu í fyrsta, árlega úrslitaleik Asíubikarsins. Liðið leit mjög vel út og ég hef engar áhyggjur. Nú er bara að negla Veron og Vieri inn í liðið og allir titlar eru okkar Þegar ég kom heim bjóst ég við því að geta gerst eitthvað aðeins þunnur en þá var mér tjáð að Dagmar hefði sótt bílaleigubíl sem pabbi hafði leigt fyrir okkur til að geta heimsótt Vestmannaeyingana í bústaðinn hjá Flúðum. Lea komst ekki með en við Dagmar og Kristín lögðum í hann og heimsóttum ömmu sem var á heilsuhælinu í Hveragerði í leiðinni. Það var fínasta veður og amma var hissa að sjá okkur. Ég hafði rosalega gaman af þvi að hitta hana. Hún virkaði dösuð á mig og ég geri mér alveg grein fyrir því að ég get alveg eins talið fundi okkar sem eru eftir með fingrum annarar handar og reyndi því að njóta samverunar. Svo héldum við áfram í átt að Flúðum. Maggi var farinn með Bakkaflugi til Eyja til að vinna en Halldóra, mamma Unu, var komin í staðinn. Þegar við höfðum beðið fyrir utan bústaðinn í hálftíma eða svo renndi jeppinn í hlaðið og út komu María og Valur hlaupandi í fangið á frænda sínum. Ég bjóst alveg eins við því að María myndi gera það, sérstaklega þar sem það er svo stutt síðan ég heimsótti Eyjar, jafnvel þótt það hafi aðeins verið í 6 klst. Hún kom nú með mér til Reykjavíkurinnar í flugferð og allt. En að Valur skildi hlaupa í fangið á mér kom mér á óvart og mér þótti vænt um það. Hann hefur yfirleitt verið eitthvað smá feiminn og frekar bara byrjað að leika við mig í staðinn fyrir að vera eitthvað að kasta á mann kveðju. Við borðuðum pizzur og spjölluðum öll og lékum okkur aðeins úti og svona og ég verð að segja að ég naut þess að geta allavega einu sinni kíkt útfyrir Reykjavík í þessu stoppi og ekki skemmir að hafa séð Söndru litlu aftur því hún var svo mikil dúlla og hafði tekið stakkaskiptum síðan ég sá hana síðast. Hún var líka sallaróleg í fanginu á stóra frænda sinum. Við fórum svo af stað rétt fyrir miðnætti og þar með var sá dagur allur.
Mánudagsmorgun vakti Kristín mig tuttugu yfir tíu og ég hringdi í Gísla Ferdinands til að spyrja hvenær ég ætti að mæta í fótamælingu fyrir innleggjasmíði og ég hafði enn hálftíma svo allt var í lagi. Það gekk allt vel og eftir það fór ég heim og sofnaði á sófanum yfir DVD. Þegar Kristín kom heim fór ég með henni að skila DV sem hún hafði verið að selja og við fórum svo í Kringluna að leita að seinbúinni afmælisgjöf handa henni. Hittum Leu sem er að vinna á hinum geysivinsæla BooztBar og ég gæddi mér á “gómsætum” tropical hristing sem hafði því miður ekker mango því það er svo dýrt þrátt fyrir að ég borgaði tæpan 600 kall fyrir hálfan líter. Við Kristín enduðum með því að kaupa nýja diskinn með Beyoncé Knowles og gamla góða Rottweiler diskinn eftir að hafa gefist upp á ógeðslega ljotu breikdans Henson peysunum sem eru svo innnn í dag. Um kvöldið fórum við Dagmar og Lea á Basic í Sambíóunum Kringlunni og hún var glötuð eins og ég hafði sagt.
Þriðjudag svaf ég til hádegis og fór svo með pabba á hlaup um allt og kíkti á Kaffi Reykjavík og hitti svo Gylfa og Hörð og svona. Svo var það bara heim til mömmu og hún fór í göngu með vinkonu sinni og Kristín var með vinkonu sína svo ég ákvað bara að kíkja í bíó með Magga eftir að hafa sleppt því að hringja daginn áður. Við fórum ásamt Siggu á Terminator 3 sem var alveg eins og 2 fyrir utan kyn óvinarins en eftir á fórum við aðeins á Victor og fengum okkur einn kaldann og ég gerði mér grein fyrir því að nú væri fríið mitt búið. Flug eftir nokkra tíma og ég fann fyrir yfirþyrmandi heimþrá strax. Þessir fjórir dagar voru yndislegir. Ég var hálfpartinn eins og túristi sem vissi hvar allt var að gerast og þurfti ekki að lyfta fingri. Ég naut þess að hitta alla og slappa af. Ég þurfti virkilega á þessu að halda og ég er stoltari en nokkru sinni fyrr að vera Íslendingur. Lífið á klakanum er erfitt og dýrt en það er þess virði. Þetta er bara ofursérstakt að vera Íslendingur og enginn þarf að skammast sín fyrir það. Ég get búið í London, Sviss eða hvar sem er en ég verð alltaf alger Íslendingur og myndi aldrei gefa það upp á bátinn fyrir neitt.
Svo nú er ég kominn aftur til London og það er náttúrulega ekki nærri eins gaman og að vera í fríi heima en lífið heldur áfram og ég hef ákveðið að nota fríið sem eins konar kaflaskipti í starfsnáminu. Ég er hingað til búinn að vera að ströggla með allt í sambandi við veru mína en núna er ég búinn að koma mér fyrir og búinn að öðlast virðingu fólks og aukið sjálfstraust i öllu sem ég er að gera og ég fékk meira að segja hrós frá Aubrey, vaktstjóranum sem var svo erfiður í upphafi. Hann hrósaði mér fyrir hve fljótt ég hef tileinnkað mér allt þarna bæði í gær og í dag og bað Rebecu, spænsku stelpuna sem byrjaði fyrir 3 vikum að feta í mín spor. Ég held að þetta sé að mestu tilkomið vegna þess hve hissa hann er á því að ég svara honum aldrei fullum hálsi. Ég hef séð fólk baktala alla yfirmenn hérna. Allir gera það, undantekningalaust. NEMA ÉG. Ég hef virkilega reynt að kyngja öllu sem er hreytt í mig og reynt að sigta út hvað er virkilega sagt í gremju og hvað ég á að taka til mín og halda svo áfram að bæta mig. Það fær enginn að sjá mig bugast eða taka tilsögn eða skömmum illa. Ég er hérna til að læra og hvort sem tilsögnin á rétt á sér eða ekki verð ég að taka henni og þetta er allt að ganga betur upp en áður. Þýsku stelpurnar tvær sem áttu að flytja inn komu í kvöld og ég fór með þeimí leigubíl heim í húsið til að kynna þær fyrir öllu og önnur þeirra er drulluflott. Ég henti töskunum þeirra upp og svona og sagði þeim það mikilvægasta og fór svo með bílnum aftur í vinnuna en þegar ég kom eftir vinnu spjölluðum við aðeins meira og ég þarfa að vakna snemma til að sýna þeim hverfið og svona. Þær eru mjög viðkunnalegar og verða á Veitingastaðnum. Það er nú komið nóg af ráðningum þar og þetta er allt að smella smám saman. Ég ætla að reyna að láta þeim líða vel hérna og ég brýni fyrir þeim að þrátt fyrir að ég hélt að ég gæti tekið hverju sem er var ég á barmi þess að bugast fyrstu 3 vikurnar og bara fara heim að vinna en maður verður bara að vera jákvæður, allavega á meðan maður er á launum, og þrauka þótt dagarnir verði rosalega langir fyrstu vikurnar. Núorðið er þetta allt bara keyrsla og 8 tímar líða eins og ein 90 mínútna kvikmynd sem yfirleitt endar farsællega.
Jæja, ef ég á að negla þessa flottu verð ég að vera útsofinn þegar ég sýni henni hverfið. Ég hef líka gullið tækifæri þar sem Gary er einhvers staðar á kvennafari. Annars væri hann pottþétt búinn að negla allavega aðra þeirra núþegar. 
Þriðjudagur 22. júní 2003
Ég afgreiddi fyrir tæpann 70.000 kall í kvöld. Fyrir einn þjón er það ekki svo slæmt á þriðjudagskvöldi. Það byrjaði með skelli og borðin mín fylltust mjög hratt en ég neitaði að leyfa köfnunartilfinningunni að vinna bug á mér og þetta hafðist allt saman með miklum svita og stressi. Ég er ekki búinn að tapa áttum núna í rúma viku þá og það er ekkert nema frábært. Ég byrjaði í ræktinni í dag eftir að hafa keypt kortið loksins í gærdag.
Pabbi hringdi í dag og ég var búinn að gefast upp á því að komast heim um helgina en hann bauðst til þess að borga flugið sem ég verð að vakna snemma og bóka á netinu. Það er með Icelandair svo ég kemst bara beint úr vinnunni á föstudagskvöld (þurfti að plata Rhaman til að vinna síðustu 3 tímana fyrir mig fyrir 50 pund) og út á flugvöll rétt fyrir flug. Ég verð kominn til Reykjavíkur um miðnætti og get jafnvel kíkt eitthvað út með Dagmar ef hún er í stuði. Svo fer ég þá heim á miðvikudagsmorgun sem er ekkert nema snilld. Næ þarna fjórum heilum dögum án ferðalaga og mikilvægast af öllu kemst ég til Gísla Ferdinands að græja innlegg. Það er ofurerfitt að vera 23 ára og þurfa að láta 8 tima vaktir nægja fyrir fæturna á sólarhring. En þetta er ekki allt klappað og klárt ennþá. Ég verð að ganga frá þessu öllu á morgun en ef það stenst allt er ég mjög spenntur. Þetta er ekki spennandi líf hér og í þetta skipti reyni ég að slappa af og hitta Magga meira. Ætla líka að reyna að finna frostbjórkrús frá West Ham í bænum áður en ég fer í vinnunna handa honum.

Föstudagur 18. júlí 2003
Djöfulsins andskotans í heitasta helvíti !!!! Ég fór á netið í dag og komst að því að það er ekkert flug laust næsta laugardag heim og ef ég fer á sunnudeginum og kem aftur hingað á þriðjudeginum verður það litlar 30.000 kr. sem er bara allt allt of mikið til að kyngja. Ég er því fastur aðgerðarlaus í 4 frídaga í röð frá og með næstu helgi. Fram að því þarf ég að vinna í viku streit. Vonandi verð ég kominn með kort í líkamsræktinni og Chelsea verður búið að kaupa Henry eða Vieri eða Viera og ég kominn með klúbbmeðlimakort og búinn að kaupa miða á fyrstu 3 heimaleikina. Bara svona til að hressa mig við……..aðeins.

Fimmtudagur 17. júlí 2003
Jæja, nú eru dagarnir farnir að vera auðveldari. Ég hef fengið nokkrar vaktir á reykingasvæðinu og svona sem hefur hjálpað mér að höndla gestina betur því það eru mun færri á því svæði. Ég hef nú öðlast meira sjálfstraust og allt horfir bjartar við.
Ég fékk það líka staðfest í dag hjá Gilles (F&B manager) að ég fæ frí í 4 daga með næstu helgi svo ég kemst heim til Gísla Ferdinands og á skrall með Magga á laugardeginum. Magnað !!!! 4 dagar tæpir er akkúrat nægur tími til að geta ekki verið dreginn í vinnu og geta bara slappað af. Verð að fara að huga að afmælisgjöf handa Kristínu. Ég er ekki búinn að kaupa neitt enn.

Mánudagur 14. júlí 2003
Það var fullt í kvöld. 100% occupancy en ég fann voða lítið fyrir því af því að ég var í reykhelmingnum og sá bara um hópana frá Gulu Síðunum sem fara í hlaðborðið. Ég er að reyna að gerast mikið öruggari í öllu sem ég tek mér fyrir hendur í vinnunni. Það er eitthvað sem ég hef ekki alveg nógu sáttur við sjálfan mig hingað til. En það er sennilega af því að það er svo margt sem þarf að huga að og ég er ekki enn kominn með það allt á hreint.
Þetta er samt allt að sýna batamerki og ég vonast til að geta verið jákvæðari með hverjum deginum. Ég bað F&B managerinn að setja mig á vaktir þannig að á planinu fyrir næstu viku verði ég í fríi á laug. og sunnud. Og svo fyrir næstu vikuna sé ég í fríi mánud. og þriðjud. Þá kemst ég heim í 4 daga frí og get farið til Gísla Ferdinands að láta smíða innlegg fyrir mig. Það er forgangsatriði númer eitt í dag. Pabbi og Bryndís komu um helgina til London og ég fór að hitta þau bæði laugardags og sunnadagsmorgna áður en ég fór í vinnuna. Þau keyptu á mig góða vinnuskó en sólinn er ekki nógu þykkur. Held að þeir verði æði þegar innlegg verður komið í þá.
Manni finnst líka allt vera svo einfalt þegar maður er í félagsskap pabba og við skelltum okkur inn í Vodafone búð og spurðum um hvernig maður geti tengst netinu með gemsanum sínum og mér var tjáð að það væri einfalt, ég þyrfti bara að mæta með símann og tölvuna og það myndi kosta innan við penní á kílóbæt sem ég sendi og fæ. Maður gerir sér enga hugmynd um hvað mikið það er í heildina en það er alveg ljóst að það verður dýrt ef maður er að tjékka á Chelsea fréttum og svona. Ég nota þetta bara til að tjékka á meilinu og senda á bloggið, þ.e. ef þetta virkar allt saman. Af þvi að í hvert skipti sem ég reyni að negla textanum á bloggið er ekki hægt að skilja hann eða það fer ekkert inn. Annað hvort í hvert skipti þegar ég er á Netcaféum svo að ég vill bara gera þetta hér heima (í London).
Föstudagur 11.júlí 2003
Ég er búinn að vera með skítaviðhorf síðustu daga og ég finn hvernig ég er að missa áhugan á starfinu. Þetta er búið að vera hundleiðinlegt hingað til og ég finn hvernig ég fæ leiðindakvíða þegar ég sé hótelið á leið í vinnuna. En í gær kom einn af Success story gaurunum og var supervisor á veitingastaðnum. Hann er asískur en víst fæddur í Hollandi. Hann heitir Kim og er búinn að vinna þarna í 7 ár. Er núna í Events og Banquetting deild. Hann talaði um að allir hafi beðið lengi eftir Conference Centerinu og svona og nú eftir tvær vikur verði veitingastaðnum lokað og allt fært inn í einn sal á meðan allt verði tekið í gegn. Nýjir stólar komi inn (vonandi teppi líka) og allt bara tekið í gegn. Hann talaði eins og hann hafi verið búinn að bíða í 7 ár eftir þessu og nú væri allt að smella loksins. Hann gerði líka kröfur. Hann tók mig á eintal eftir fundinn og kynnti sig. Svo sagði hann mér að hann ætlaðist til þess að ég spyrði sig. Það er stundum eins og maður sé í 7 ára bekk þegar maður talar við yfirmenn hann gaf mér : there are no stupid questions pakkann og svo framvegis en hann var einlægur í því að ég ætti að geta hvað sem er hérna og hann myndi gera allt sem hann gæti til að hjálpa mér ef ég hef áhuga. Í dag fór hann að spyrja útí matseðilinn og fólk vissi harla lítið og hann taldi það vera glatað og sagði okkur að plís líta ekki út eins og fífl fyrir framan gestinn með því að vita ekki hvað er þetta eða hitt. Ég gerði mér þá grein fyrir því að ég hafði alveg misst áhuga á að læra matseðilinn í frítíma mínum og margt fram eftir þeim götum. Alveg síðan ég byrjaði í Glion hef ég sífellt verið að gagnrýna sjálfan mig og líta í eigin barm. Ekkert er neinum að kenna nema mér. Nú er ég búinn að vera í þannig skapi að ég get voða lítið gert til að bæta staðinn og svona en það er ekki alveg satt. Ég get náttúrulega reynt af öllum mætti að vera ofurprofessional og látið allt það sem fer úrskeiðis bara ekkert á mig fá. Það er erfitt en ég verð bara að gera það. Ég verð að vera harðari við sjálfan mig og taka hlutina alvarlegar þó að hinir séu kannski ekki að gera það. Ég verð bara að skera mig úr og vinna öðruvísi en hinir. Ég er hvort sem er ekkert að vingast við alla hina. Það breytir því ekkert sambandi mínu við hina.
Það breytti líka svolitlu að ég var í kvöld með yfirmann sem var bara með mér fyrsta kvöldið mitt og fór svo í frí. Í kvöld sýndi hann mér ýmislegt nýtt og skammaði mig oft fyrir einfalda hluti sem mér hafði aldrei verið sagt að gera en ég hefði svosem getað sagt mér sjálfur en aldrei hugsað um á hundasundinu sem hefur verið í gangi. Nú virðist vera komið nóg af staffi og ég ætla að taka mig á aftur.
Pabbi og Bryndís komu í helgarferð til London í kvöld og ég ætla að vakna snemma til að hitta þau og fara í Hádegisverð með þeim áður en ég fer í vinnuna á morgun .Nú er klukkan 2 :30 og ég hef ekki farið svona snemma að sofa síðan ég kom hingað en ég ætla að reyna. Gary er eins og svona 4 af 7 dögum vikunnar einhvers staðar að negla eina af kellingunum sínum. Hann er ótrúlegur. Hann á enga karlkyns vini hérna. Hann er bara að flakka milli kellinga í 3 vikna fríinu sínu og BULLSHITTA í þeim og segjast elska þær í símann. Ekki myndi ég nenna að lifa í svona bulli. Hvað er ég að segja ??? Fyrir 5 kellingar að eigin vali myndi ég sennilega gera hvað sem er en lífið er ekki sanngjarnt. Ég á ekki einu sinni eina.

Sunnudagur 6. júlí 2003
Jebb. Þetta er ekkert að skána. Það er bara hundleiðinlegt að vinna hérna. Ég sé ekki að neinn manager geti breytt því nema með drastískum aðferðum. Það var 82% fullt hótel í kvöld og ég var með 10 borð og enga hjálp nema frá einni stelpu sem var frá Agency (óháð fyrirtæki sem útvegar staff hér og þar) og henni var drullusama hversu fljótt þurfti að dekka upp til að koma fleira fólki fyrir. Það var rosalega erfitt að hugsa vel um alla gestina og það er óendandlega pirrandi að vita til þess að þetta væri allt allt öðruvísi ef við hefðum einn til tvo starfsmenn í viðbót til að dekka upp og ná í drykki og gefa vatn og brauð…. Kannski vísa gestunum til sætis þegar þeir eru búnir að bíða í 5 mínútur við innganginn líka. Það má ekkert bregða útaf þegar ég er með 10 borð með 20 manns á. Ef einhver biður um vatnskönnu án klaka er það 2 mínútna dæmi sem telur þegar næstu borð eru tilbúin að panta. Tala nú ekki um ef eiginmaðurinn biður um bjór og konan vill bara te. Þá er það ferð inn í eldhús eftir bolla, svo ferð inná bar til að ná í bjórinn og ferð niður á kaffihúsið eftir teinu. Hvað eru margir af hinum 18 við það að ganga út þegar ég loksins kem aftur ??? Maður finnur bara fyrir spennunni í loftinu hjá öllum starfsmönnum og gestum. Þegar ég kom inná barinn til að dæla bjór var Sebastian einn þar með allt tölvukerfið og prentarann í fokki löngu sokkinn í skítinn með þyrsta gesti geltandi á hann. Ég bað hann að vera hugrakkan þar til við lokuðum á veitingastaðnum og ég gæti þá hoppað innfyrir og reynt að létt á með honum. Allir þar voru náttúrulega óánægðir enda voru stundum staflar af 4 samlokudiskum á borðum eftir gesti sem voru löngu farnir. Þeir hafa sennilega haldið að þetta væri ekki McDonalds þar sem fólk gengur frá eftir sig sjálft. Það er allt svona. Við vorum á svo miklu hundasundi að Sebastian lokaði bara á miðnætti í staðinn fyrir 1 til að loka á óánægjuna. Ég var þá látinn hjálpa honum aðeins og svo dekka upp fyrir rúmlega 100 manns í Chelsea salnum. Vaktin endaði því ekki fyrr en 2 og ég get ekki sagt að ég finni fyrir neinni ánægju yfir því að hafa gert allt sem ég gat til að gera dvöl gestana ógleymanlega eða fyrir sjálfan mig að hafa lært meira í dag en í gær. Þetta virðist allt bara vara í föstu formi hundasunds með engan endi og engan vilja til að bæta það.
Ég var að hugsa það í dag að það er típískt hvernig Chelsea herbergið er látið bíða þar til eftir að allt annað er búið og þá er ekkert hægt að hafa áhyggjur af neinu nema að dekka upp. Það eru sígarettustubbar og allur andskotinn á gólfunum eftir brúðkaupið í gær en það breytir engu. Á svona stóru hóteli er allt í föstu formi og ég sé pabba alveg fyrir mér hérna sem manager að skoða yfir starfsemina og gefa housekeeping smá olnbogaskot til að plata tvær þeirra til að ryksuga eftir að þær klára síðasta herbergið. Hér virkar það bara ekki þannig. Chelsea herbergið er hluti af F&B deildinni sem verður þá að sjá um það að þrífa og allt. Núna er bara uppi sú staða að fólk er með sínar vaktir og það þarf sérstakt leyfi til að vinna yfirvinnu og þannig heldur stjórnin að hún sé að halda öllu tifandi á besta máta. Það er enginn til staðar sem nýji F&B managerinn gæti sagt að skrúbba súlurnar milli veitingastaðarins og kaffihússins sem eru orðnar svartar af skósparki eða að ryksuga eða tjékka á því hvað þarf að gera annars staðar. Þetta er bara rekið á sem allra auðveldastan hátt og það er í raun enginn hér að hugsa um gróðan. Það eru allir þjálfaðir í að tala og tala um gróðan og hvað við verðum að gera til að halda honum uppi og bæta við hann en í lok dags er öllum drullusama og stjórnin er bara að snúast í kringum sjálfa sig. Það er enginn að hugsa um hvað gerist þegar þessi ofuróánægðu bargestir yfirgefa hótelið eða gestirnir mínir sem sátu við hliðina á borði sem var mannlaust en yfirfullt af drasli í 40 mínútur. Það koma allir aftur til Heathrow og nægt er úrvalið af hótelum til að velja úr. Ég skil þetta bara ekki. Þegar ég er að taka gremju mína hér út á lyklaborðinu dettur mér í hug gagnrýni enskra íþróttfjölmiðla á Enska Knattspyrnusambandinu (FA). Það virðist enginn vita til hvers sú stofnun er í raun til. Þeir sem þar starfa eru í fullu starfi við að réttlæta tilverurétt sinn og redda sér miðum á bestu leikina frítt. Mér líður eins og ég sé að vinna fyrir þá. Þeim er í raun sama hvað kemur útúr því sem er að gerast bara svo lengi sem þeir hafa sína skrifstofu og enginn ógnar tilverurétt (launaupphæð) þeirra.
Ég er búinn að vera að tauta innra með mér að ég ætti nú bara að fara heim og vinna hjá pabba á nýja hótelinu, Kaffi Reykjavík og Naustinu. Nóg er um að vera og ég veit að mörg af þessum vandamálum koma upp á þessum stöðum en ég veit þá allavega að ég get rætt þau við hann komið þeim í gott lag án þess að hann efist um tilganginn. Það er ekki nógu mikið traust borið til starfsmanna í vinnunni. En ég hef haft það ofurgott í Sviss og ég mun þrauka hér þar til í janúar þó það kosti mig geðheilsuna. Chelsea byrja líka að spila eftir rúman mánuð. Ég ætla ekki undir neinum kringumstæðum að koma heim og segja að ég hafi klikkað. Í raun er ég núna að horfa fram á 6 mánuði og 1 viku af vinnu bara svo ég þurfi ekki að hafa svartan “hætti eftir mánuð” stimpil á mér í framtíðinni. Ég verð bara að vera sjálfum mér og skólanum til sóma og vona að þetta líði fljótt.
Í dag kom ég í vinnuna og af því að ég afgreiddi 2 borð á kaffistaðnum eftir lokun í gær og náði ekki sambandi við yfirmann minn til að láta hann fá undirritaðar kvittanirnar áður en hann fór, verða 6,20 pund dregin af launum mínum af því að borðin tjékkuðu sig út snemma í morgun. Þegar mér var sagt þetta sagði ég : “ Fine!!!! I guess I have to learn my lesson. Next time people are sitting in the lobby at 23:45 on a saturday night and they ask for coffee or beer I´ll just say this position is closed and eventhough I can help them I will not because I am not allowed to do that because I am going to pay for it. You will have to go each to your own rooms and order coffee from the one person who is working in room service. You should receive your cups in 40 minutes. Thank you”. Þetta er fokkt opp sístem og “ég geri allt sem ég get fyrir gestinn til að hann sé ánægður og komi aftur” viðhorfið mitt fer dvínandi með hverjum deginum því ég hef komist að því á aðeins 3 vikum að slík viðhorf eru bara sett á flott blöð og innrömmuð til að gestirnir sjái þau(og verða því fyrir enn meiri vonbrigðum þegar þeir komast að því að þjónustan er betri á McDonalds).
“It´s a sad fucking state of affairs Tommy, and all the fresh air in the world won´t make a fucking difference!!!!!”
-Mike Renton í Trainspotting-

Laugardagur 5. júlí 2003
Hvernig getur pabbi verið svona rólegur þegar svo margt fer úrskeiðis. Flytjandi hótelgesti til keppinautanna vegna ítrekaðra fresta á opnun og margt í þeim dúr. Aldrei fer kallinn á taugum. Svo er ég með 8 borð af gestum og fer á taugum af því að það er ekki til þeyttur rjómi fyrir Irish Coffee !!!!! Fullt hótel í kvöld og brúðkaup í þokkabót. Ég var með mín eigin borð í fyrsta sinn og það gekk allt vel en það er mér bara hulin ráðgáta að það sé ekki hægt að hafa hlutina meira við höndina á svona “alvöru” hóteli. Á hverju kvöldi fyllum við allar vatnskönnurnar en þegar líður á kvöldið þarf maður að fylla á fyrir aðra gesti og þá þarf maður að fara ótrúlega vegalengd eftir klaka, enn lengra eftir vatninu og svo til gestsins, það eru bara til ca. 6 öskubakkar fyrir 22 reykborð, of fáar brauðkörfur og listinn heldur áfram. Allt gengur vel þar til maður er beðinn um eitthvað sem er ekki alveg nákvæmlega eftir listanum og þá er maður 10-15 mínútur að hlaupa um eins og hauslaus hæna!!!!. Svo eru allir of bissí til að hjálpa manni þegar maður spyr þá út í hvað maður á að gera eða hvar hlutirnir eru. Ég hef orðið fyrir gífurlegum vonbrigðum með þessa hlið á málunum. Ég var búinn að ákveða að hætta þegar ég var að hlaupa um eftir fokking teskeið af því að ég má ekki stela þeim frá Room Service!!!!! Þetta er allt svona. Og ég var farinn að hugsa fallega til þess að koma heim á mánudaginn og fara að gera eitthvað af viti með pabba. Ef ég á að hlaupa um eins og hauslaus hæna er betra að gera það fyrir einhvern sem mér er ekki drullusama um. Það er allt of mikið af skítamóral í gangi á hótelinu og ég get ekki gert mikið í því þar sem ég er nýr og fólk er ekki alveg tibúið að hlusta á nýliða. Þetta er bara ekki að virka nógu vel á mig. Ég finn ekki fyrir neinu stolti að vera að vinna á Sheraton. Mér finnst bara eins og ég sé að harka í IKEA. Hvergi finnst mér ég vera að undirbúa framtíðina. Þetta er ekkert að skána og mér finnst þetta mjög takmarkað gaman.
Ég get ekki beðið eftir að tímabilið byrji því ég mun reyna að fara á alla leiki sem ég get og gleyma þessu skítpleisi sem ég hef ráðið mig á. Svona er lífið víst.
Föstudagur 4. júlí 2003
Hvað er upp ??? Er ekki allt í góðu ? Djöfull leiðist mér í þessari vinnu. Það var allt í fokki í vinnunni í kvöld. Tölvukerfið var niðri allt kvöldið og vanaföstu Filipseyjakellingarnar eru alltaf í fílu núna. Ég sé svolítið eftir því að hafa komið að vinna hérna. Þetta er bara ekki mjög skemmtilegt. Það er ekkert að lagast í þjónustunni við gestina og alltaf of lítið af staffi til þess að hægt sé að halda uppi almennilegum samskiptum við vinnufélaga, kokka og gesti. Ég hefði alveg eins getað verið að vinna á NonnaBitum því ég er ekkert að læra hérna í augnablikinu og alltaf þegar ég er að reyna að komast áfram og gera eitthvað með frumkvæði rekst ég á vegg eða er skammaður fyrir að gera það sem ég var ekki beðinn um. Kwashie lét formlega af störfum í dag og við tekur Gilles Urvoy, frakkinn frá Novotel og ég vona að hann taki allt föstum tökum og geri allt starfsliðið samheldnara og ég reyni að láta hann sprauta í mig smá bjartsýni. Þetta lítur allavega ekkert rosalega vel út eftir 3 vikur í landinu og að hugsa til þess að margir af skólafélögum mínum eru ekki að byrja samninga fyrr en eftir þessa helgi !!!! Þeir fá líka allir að fara heim fyrir jól á uppsöfnuðu fríi. I´m in hell. Nei, þetta er bara röfl en ég verð að fara að sjá einhvern árangur hérna áður en ég ferð hrukkóttur og gráhærður af gremju.

Sunnudagur 30. júní 2003
Merkilegt nokk. Ég fór í gær til Slough í staðinn fyrir að fara niður í bæ þar sem Slough er bara 5 mínútna strætóakstur frá heimilinu mínu hér. Ég hefði aldrei trúað því en þetta er bara hverfi sem er jafnstórt og miðbær Reykjavíkur. Fullt af verslunum og pöbbum og svona. Ég skoðaði mig um og verslaði DVD diska og upptakara og fór á internetcafé að reyna að smella bloggfærslum inn en það virkaði ekki svo ég verð að reyna aftur á morgun. Þegar ég var búinn að koma heim og fá mér í svanginn ákváðum við Gary að fara aftur til Slough og fá okkur nokkra öl. Hann ætlaði að sýna mér næturlífið. Það var ekki mikið fjör. Hann er allur í kjaftinum þessi drengur. Viðkunnanlegur og allt en hann : “talks an incredible amount of bollocks!!!”. Það lokaði allt fyrir 1:30 og við fengum okkur kebab og fórum heim.
Í dag þegar ég kom í vinnuna komst ég að því að ég verð í 2ja daga fríi núna eftir eitt rólegt sunnudagskvöld. 4 frídagar af 5 en ég get þá búist við því að þurfa að vinna einhverja 8 í röð þar á eftir. Við sjáum bara til. Ég ætla bara að tjilla.
Ó já, ég gleymdi næstum því að monta mig á einkunnunum mínum sem voru á hótelinu þegar ég kom í vinnuna í dag. Það er skemmst frá því að segja að ég náði öllu og vel það. Ég fékk 7,99 í lokaeinkunn fyrir önnina. Hér eru allar einkunnirnar:
Eldhús og Þjónn: 8,65
Introduction to Hospitality: 7,9
Food & Beverage: 7,0
Bókfærsla: 7,75
Enska: 7,77
Franska: 8,25
Tölvufræði: 7,22
Námstækni: CREDIT (engin einkunn, bara náð eða fallið)
Íþróttir: CREDIT

23 einingar, af 7,99 lokaeinkunninni er ég með 0,2 hækkað upp vegna frammistöðu minnar sem nemendaráðsfulltrúi, Glion Spirit og framkomu (bæði í klæðaburði og fasi).
Ég verð að segja að ég er himinlifandi yfir þessum einkunnum en ég er nokkuð viss um að frönskukennarinn hlítur að hafa verið á einhverjum ofskynjunarlyfjum þegar hún fór yfir prófið mitt því ég var rétt að vonast til að ná því. Þetta er framúr öllum vonum. Það er allavega gott að vita að fyrir víst núna að fyrsta önnin í Glion var vel heppnuð í kennslustofunni jafnframt því að vera öskrandi snilld utan hennar.
Later dúds!!!!!

Föstudagur 27. júní 2003 (2 :30 am)
Jæja, þá er eitthvað farið að gerast hjá stráknum. Eftir að hafa hangið inni í allt kvöld og allan dag og aðeins skellt mér á einn Budweiser sem ég keypti í búðinni, ákvað ég að skella mér loksins á pöbb. Ég fór á þann sem ég hafði séð í einum af verslunarleiðangri mínum. Sá að húsið var risastórt og ég fór inn og skellti mér beint á klósstið !!!!!. Það hefði ekki getað verið betri byrjun. Ég beið eftir skítukamrinum meðan tveir gaurar voru að pissa. Einn þeirra sagði svo að hann hafði séð mig á hjólinu (hans Garys) í hverfinu og ég sagði að það gæti vel verið. Hann spurði út í mig og ég sagðist vera frá Íslandi. Hann byrjaði þá að tala um Eið Smára og sýndi mér Chelsea tattúið sitt (mergjað) !!!!!!! Ég sýndi honum þá mitt og félagi hans, sem var að taka kókaín hjá vaskinum, gat ekki trúað sínum eigin augum. Hann er Tottenham maður og gat ekki trúað því hvað mikið af Chelsea mönnum væru í hverfinu og að maður frá Íslandi skyldi líka vera á þeirra bandi var of mikið fyrir hann. Já ég sagði að hann væri að taka kókaín. Þetta var sjokk fyrir mig líka. Ég kom bara útaf skítkamrinum og hann var allavega að soga eitthvað hvítt upp í nefið á sér og það kom mér rosalega á óvart en ég er nýr í þessari menningu og gat ekki látið sjá að ég væri hissa. Svo þegar ég kom fram fór gaurinn hinn að sýna mér tattúin af öllum hinum Chelsea mönnunum og láta mig sýna mitt. Ég fékk mér öl og spjallaði við nokkra þeirra. Ég komst að því að það var fjölskylda sem hafði tekið við pöbbnum fyrir nokkrum vikum af því að það átti að loka honum og þetta eru allt Chelsea Season Ticket Holders (fyrir þá sem ekki þekkja til þá eru það allra hörðustu Chelsea mennirnir sem borga fyrir ársmiða fyrir 800 pund á ári ( ca. 104.000 kr.) bara til að hafa miða á heimaleiki Chelsea). Ég var rosalega hissa og ánægður að allt þetta fólk skyldi halda með sama liði og ég og þeir fóru að tala um áhugamannafótboltaliðið sem þeir eru með (Sunday League Football) og ég fer að æfa með þeim að gamni í næstu viku ef ég get. Við sjáum til. Pöbbnum er svo lokað klukkan 23 :00 eins og öllum pöbbum í Englandi en það var smá prívat fjölskyldu partý eftir það sem mér var boðið í því þetta fólk var jafn hissa og ég að vera í félagsskap Chelsea manns. Það var bara gaman og svona. Fólk var að reykja kanabis og svona og spurði hvort ég notaði slíkt en ég sagði nei og allt var í góðu. Nóg af fólki sem gerir það ekki heldur (enginn hópþrýstingur svo allir heima viti það). Það var bara góð stemmning og ég var að koma heim. Þetta var skemmtilegt þar sem ég var í fyrsta sinn að kynnast alvöru Englendingum sem vinna hörðum höndum og styðja liðið sitt jafnhörðum og það var rosalega gaman. Ég er farinn að sofa. Vildi bara koma þessu á bloggið áður en ég sofna og ég mun halda öllum heima upplýstum um hvað gerist á næstu dögum.

Adjö !!!!!!

Föstudagur 27. júní 2003
Jæja, eftir 6 daga vinnu í röð er ég loksins kominn í 2 daga frí og ég var að vakna núna klukkan 15 :00. Það er ekkert að því. Fæturnir þurfa á því að halda og ég geri ekkert í dag nema bara að skella mér aðeins á netið og smella þessu inn og versla í matinn. Svo glápi ég bara á kassann eða kíki á næsta pöbb bara til að vita hvar hann er…… og fá mér kannski tvo þrjá. Á morgun ætla ég frekar snemma niður á Oxford Street. Mig vantar stærri skyrtur en Hótelið útvegar og ég ætla að fá mér góðan upptakara. Hótelið útvegar bara upptakara sem maður getur borað ofan í korkinn en þarf svo að toga af eigin styrk (það er ekkert járn til að veita mótstöðu á stútnum). Hingað til hef ég bara fengið upptakara lánaða en það gengur ekki lengur.
Ég gær átti ég að sjá alveg um reykingasvæðið (50% veitingastaðarins) og það gekk svona upp og ofan en um 22 leitið kom 5-manna fjölskylda frá Íslandi. Það ótrúlegt, ég hef aldrei séð þetta fólk áður en ég fékk strax á tilfinninguna að þau væru frá Íslandi. Þau eyddu 97 pundum og heimtuðu að ég tæki rúm 5 pund bara fyrir mig í tips (3 pund fóru í kassann). Það er rosalega gaman að fá Íslendinga því ég hélt að ég myndi ekki hitta neina fyrr en í Janúar ef ég kem heim þá. Þau voru á leið til Kanada en ég var ekkert að spyrja of mikið út í það. Þau voru mikið meira að spyrja mig úti námið og svona.
Allavega…….Góða helgi allir saman. SÍJÚ !!!!!!!

Þriðjudagur 24. júní 2003
Það er ekki eins og lífið hér sé eitthvað meira spennandi en heima. Ég vaknaði ekki fyrr en 15 í dag og fór því bara beint í vinnuna og þar gekk allt vel nema ég lenti í smá útistöðum við eina af eldri, vanafastari konunum þar en það er allt í góðu eftir að ég baðst afsökunnar og ég er alllur að verða öruggari. Nú er ég náttúrulega fullur sjálfstrausts og aðeins tveir dagar eftir af keyrslunni minni. Eitt skondið gerðist þegar allt var að róast. Kwashie (managerinn) rak mig í pásu og sagði mér að fá mér vatn og fara út að kæla mig. Það var ekki að ástæðulausu þar sem skyrtan mín var gegnumblaut af svita, ekki bara um hálsmálið heldur upp á herðar og inn á bak. Ef ég væri ekki í vesti væri ég ekki húsum hæfur og gæti ekki unnið hér. Það er bara rosalegur hiti úti um þessar mundir og loftræstingin, að því er ég best kemst, er ekki enn komin í lag. Á föstudaginn fer ég inn í London og reyni að finna einhverjar svipaðar skyrtur sem eru kannski til í stærri stærðum svo kraginn sitji ekki svona þétt við hálsinn og blotni ekki svona hratt og svo verð ég í bol innan undir á morgun og sé hvort það bjargi ekki restinni.
Tútilú !!!!!!!!
Mánudagur 23. júní 2003
Já, maður er allur að koma til. Þessar vaktir eru frábærar. Í kvöld var fyrsta kvöldið sem ég gat verið á fullu og tíminn leið hratt því ég var kominn í far sem mér likar. Þið vitið öll hvað ég á við. Þegar maður er búinn að venjast aðstæðum og getur farið að vinna sjálfstæðar en fyrr fer tíminn að líða hraðar. Eitt fer óendanlega í taugarnar á mér. Það þarf kort til að nota kassasístemið og það eru bara 2 í gangi svo ég þarf að finna annan þjón í hvert skipti sem ég tek pöntun eða geri eitthvað svo hann geti sett það inn i tölvuna og svo þegar fólk biður um reikninginn þarf ég aftur að trufla hina með kortin til að fá mínu fram. Ég fæ kort í næstu viku svo þetta ætti að lagast en þetta er við lýði alls staðar í fyrirtækinu. Uppvaskararnir þurfa að fara niður í kjallara að sækja klakann og þegar ég var búinn að biðja þá 13 sinnum sögðu þeir að þeir þyrftu lykil til þess !!!!!!! Ég hóf þá að spyrja hver gæti verið með þann lykil og enginn vissi neitt. Þvílíkt kjaftæði. Það þarft ekki að læsa klakann neins staðar. Það stelur honum enginn.
Ég er samt allur að öðlast meira sjálfstraust og F&B managerinn hann Kwashie er ánægður með ýmislegt sem ég gerði í kvöld. Hann er að hætta í næstu viku og við fáum annan sem lærði fagið í þessari sýslu og hefur unnið á Holiday Inn í London og er að koma frá Novotel á Heathrow. Hann hefur mikla reynslu af svona Conference Center dæmi svo hann verður nytsamlegur í þeim tilgangi.
Ég er annars bara farinn að fíla mig vel hérna. Ég kann vel við að koma heim klukkan 1 á næturnar og drekka Evian vatn í lítratali (og yfirleitt kók þar á eftir), glápa á sjónvarp þar til ég er þreyttur og fer að sofa 3 eða 4. Vakna svo bara 11, 12 eða 13 ef mér sýnist. Skelli mér í göngutúr að ná í eitt af slúðurblöðunum. Las það í Daily Express í dag að William Gallas væri mjög unhappy hjá Chelsea og vildi fara. Allt sem hann var kvótaður á hljómaði svo einfalt og heimskulegt að ég hef ekki minnstu áhyggjur. Svo skelli ég Staupastein (Cheers) á sjónvarpið ef ég er vaknaður 12 :30 og frosinni 130 kr. Pizzu í ofninn. Les restina af blaðinu og fer í rólegheitum að undirbúa mig fyrir vinnuna. Ég hef ekki drukkið einn bjór síðan föstudaginn sem ég var á Íslandi og þetta er alveg ómeðvitað þar til í dag. Maður hefði haldið að maður væri alltaf til í öl í Englandi og ég er viss um að félagar mínir í Glion myndu afneita mér kæmust þeir að þessu en ég kippi þessu í liðinn á föstudaginn þegar ég er í fríi og fer inn í London. Nú er 6 daga vaktavikan mín hálfnuð og ég held bara að hinir 3 dagarnir verði betri og betri. Góða nótt………..

Laugardagur 21. júní 2003
Jæja, það hlaut að koma að því. Eftir að hafa samasem ekkert gert í gærdag nema versla frosnar pizzur og glápa á sjónvarp var dagurinn í dag mjög jákvæður í vinnunni. Ég komst að því að öllum er illa við Aubrey úrilla yfirmanninn sem kann ekki að koma fram við gesti né starfsfólk en það besta er að allir eru meira en viljugir til að breyta standardinum á vinnunni okkar. Kynntist einni rúmenskri stelpu og ég er bara farinn að halda að maður geti flokkað langflest austantjaldsfólk sem frekt og hrokafullt. Hún var alltaf að reyna að segja mér til þó að það væri sjaldnast nauðsynlegt og maður finnur alveg hvort fólk er að gera svoleiðis af einlægni af því að það vill hjálpa manni eða af því að það vill virðast betra en maður sjálfur og er að sýna sig fyrir yfirmönnum. Ég á 7 mánuði framundan og það á margt eftir að gerast á þeim tíma þannig að ég hef ekki efni á því að byrja að kvarta undan fólki. Það eru tvær ástæður fyrir því. Ein er sú að ég er alltof nýr og hin er að ég fer eftir 7 mánuði þannig að ég verð ekki hér til að taka ábyrgð á því sem ég sagði að væri að og svo framvegis. Ég er, smátt og smátt, að sætta mig við þá staðreynd að ég er hér kominn til að vera farþegi og verð að gera allt sem ég get til að læra sem flest og finna út öll mín mörk ; hversu frábær ég get verið, hversu ó/þolinmóður ég get verið, hvernig ég díla við kvartanir ( er búin að leysa eitt stk. Svoleiðis núþegar), hvernig yfirmaður ég vill verða og allt þar á milli. Ég er samt nú þegar búinn að ákveða að ég vill vera í móttöku eða annars konar umönnun við kúnann á 5. annar starfssamningnum. Þetta er of líkt því að vera bara í aukavinnuharki á Íslandi nema okkur öllum takist að breyta öllu vinnuumhverfinu með miklu átaki. Ég vill vera í meira persónulegra kontakti við viðskiptavininn. Svo hef ég líka verið að fylgjast með móttökufólkinu og það er bara rosalega misjafnt hvernig það tekur á móti gestum. Þegar ég var á leiðinni á hótelið fyrir akkúrat viku síðan rann upp fyrir mér að á þessum “stærsta” flugvelli í heimi (það er verið að byggja 5. terminalið) og í London borg yfirhöfuð eru öll ferðalög mikill höfuðverkur. Þú ert að fljúga frá USA þar sem mikil öryggisgæsla er svo að þú þarft að eyða 2 klst. Í biðröð til að láta þukkla á þér áður en þú getur loksins losað þig við töskurnar, svo þarftu að bíða að ástæðulausu í klst. Svo fer flugið af stað of seint og þú lendir mikið seinna en þú áætlaðir svo þú ætlar bara beint inn á hótel að sofa og gleyma þessum ömurlega degi en fyrst þarftu að bíða klst eftir töskunum sem þú byrjar að halda að hafi týnst og þegar þú loksins ert búinn að draga þær allar út á bílastæði kemstu að því að þú færð ekki Taxa án þess að fara aftur inn og í röð til að fá miða frá fyrirtækinu sem sér um Taxana.
Þetta minnir mig svolítið á textann í Staupasteinslaginu (klassískir þættir úr æsku minni sem ég get glápið á hvert virkt hádegi hér úti). Þegar þú loksins kemur inn á hótelið, í mínu tilviki hótel sem þú átt eftir að eyða morðfjár á, ætlastu til að fólkið taki við þér með bros á vör og tilbúið að gera allt sem það getur til að fá þig til að gleyma þessum ömurlega degi. Fólkið í móttökunni er í þeirri POWERFUL stöðu að geta mótað ímynd hótelsins með því fyrsta sem það segir. Stirrt bros og:”Yes” er ekki alveg að selja hótelið. Ef þú sérð mann með töskur koma í átt að móttökunni er meira en lítið líklegt að hann vilji gista (eyða pening): “Good evening sir. How are you? Do you have a reservation? Alright.” Svo vinnuru eins hratt og hægt er úr upplýsingunum og kemur honum inn á herbergi þar sem hann getur gert hvað sem hann vill. His troubles are over og það er þér að þakka!!!! Mér finnst þetta rosalega heillandi sitúasjón. Í mínu tilfelli var Fatima þar til að taka á móti mér. Ég veit ekkert um hana en ég var mjög ánægður. Ég kynnti mig og hún setti ekki upp neinn svip þó að ég væri, tæknilega séð, ekki viðskiptavinur. Hún létti bara allar áhyggjur af mér og tilkynnti mér að ég væri bókaður á hótelið í 3 daga og það var bara æði. Þegar ég hafði komið mér fyrir fór ég fram aftur og hún fór með mig í gegnum allt eldhúsið og kom því til skila að ég þyrfti að borða eitthvað og allir tóku vel á móti mér. Ðets vot itts ol abát!!!!!!
CHEERS (Staupasteinn)
“Making your way in the world today takes everything you got.
Taking a break from all your worries sure would help alot.
Wouldn´t you like to get away,
Where everybody knows your name, and they´re always glad you came.
Nanananana anananan nanannanan osfrv.
You get the picture....... Bæ!!!!

2003-08-04T06:49:00.000-07:00

2003-08-04T06:47:00.000-07:00

2003-07-23T04:47:00.000-07:00

testing One two three

Vonandi er allt ad koma nuna. Reyni ad skella ollu draslinu inn eftir helgi ef gud leyfir.

2003-06-20T08:55:00.000-07:00

tha hef eg fundid netcafe sem eg get notad til ad skella ollu inn a islensku svona einu sinni i viku eda svo vonandi verdur thad ekki til mikilla trafala. Njotid vel.

2003-06-20T08:53:00.000-07:00

Fimmtudagur 19.júní 2003
Jæja, þá er fyrsti frídagurinn í Englandi að baki. Ég er enn þreyttur í fótunum enda tók ég ferð niður að Fulham Broadway í dag þar sem Chelsea Football Club á heima (fyrir þá sem ekki það vissu). Keypti þar kort í símann og DVD Review af síðustu 2 leiktímabilum liðsins. Mig vantaði þau eftir að hafa keypt öll hin tímabilin síðan ég byrjaði að halda með Chelsea 1993 á videói. Þetta er ekki nema svona 45 mínútna ferð að heiman með strætó og lestum en ég á alveg eftir að læra inná þetta því ég veit ekki hvað snýr hvert og ég er meira að segja ekki með sjónminnið í lagi útaf vinstri umferðinni hversu skrítið sem það hljómar. Ég man bara ekki í hvaða átt ég er að fara og hvorum megin ég á að leita af þeima kennileitum sem ég miða við. Á morgun ætla ég að hanga heima og glápa á sápuóperur og sofa. Maður verður að hlaða batteríin fyrir vinnu um helgina. Maður er bara enn að reyna að gera sér grein fyrir því hvað þetta er risastórt svæði sem London tekur og hvað hver persóna er ómerkileg þegar á heildina er litið. Maður er bara peð hérna og lítur eins á alla aðra. ‘Eg veit ekki hvort að allir skilji hvað ég er að fara en sem Íslendingur er maður vanur að virða fólk fyrir sér í strætó og svona og gera sér prófíl um það en hér eru allir útaf fyrir sig og lokaðir. Í lestunum er fólk bara með bækur og dagblöð og er nákvæmlega sama um umhverfið. Lífið byrjar sennilega ekki fyrr en þau ganga inn um dyrnar á íbúðinni sinni. Það eru þessir litlu hlutir sem maður er að reyna að skilja svona í fyrstu. Það er allavega alveg á hreinu að maður verður svolítinn tíma að aðlagast lífinu hér og finna sér einhver skemmtileg áhugamál eða eitthvað, sem er ekki of dýrt, til að gera í frítímanum. Hótelið er ekki með líkamsrækt en það er ein slík rétt hjá því og staffið fær víst afslátt af kortum þar en ég fer ekki ef það er eitthvað 5 stjörnu Jónínu Ben kjaftæði. Þá fer ég frekar að skokka eða eitthvað þegar fæturnir leyfa. Annars hef ég alltaf verið góður í að horfa á sjónvarp og spila CM. Stelpurnar hér eru alltaf á morgunvakt svo þær vakna klukkan 4 á morgnanna og maður getur náttúrulega ekki haft mikinn hávaða á kvöldin. Maður hittir þær svo aldrei því þær eru ekkert heima í frítíma sínum. Þetta lið er allt búið að vera hér lengi og á sennilega vini úti í bæ. Allt venjulega staffið er mjög vinalegt og minnir mikið á þegar maður var á sjónum á Vigra þegar fólk var alltaf að spyrja um mann, fjölskyldu manns og allt. Einhvern veginn virðist staffið þekkja hvert annað nokkuð vel. Eitthvað sem ég hefði ekki búist við í London. Ég var allavega tilbúinn til að koma og vinna og ekkert endilega vera að stofna til langvarandi vináttu við fólk. Það er aukaatriði en ef vinnuaðstæður og standardar eru eins lágir eins og ég hef gert mér í hugarlund á tveimur fyrstu vinnudögum mínum er alveg ljóst að ég mun eyða 7 mánuðum í að leiðast í vinnunni og bíða eftir frídögum eins og ég sé að vinna við flokkun í Sorpu. Ég læt samt ekki hug fallast og ef allt fer á versta veg get ég allavega nýtt tímann hérna til að analísera hvernig á ekki að reka hótel. Þetta er allt reynsla og IT’S ALL GOOD BEIBÍ !!!!!!!!
Það er skrítið hvað breyting á umhverfi getur ruglað mann í ríminu. 5 dagar heima og svo að koma hingað hefur þau áhrif á mig að mér finnst sem snilldarminningarnar frá Glion hafi bara verið draumur eða eitthvað. Þetta er sennilega bara af því að ég fór heim í millitíðinni. Hef búið á klakanum í 22 ár og svo er maður í gerbreyttu umhverfi við gerbreyttar aðstæður í 4,5 mánuði og kemur sér vel fyrir og svona. Svo aðlagast maður gamla umhverfinu á 2 klst. og fer svo til að aðlagast enn öðru umhverfi. Ég vissi allan tímann að það yrði erfitt að aðlagast London því þetta er bara svo rosalega stórt allt saman og fólk er á risasvæði með eigin líf og samfélög sem það einbeitir sér að. Það er erfitt að koma inn í það og ætla að fitta in med det samme.
Adjö !!!!!

Miðvikudagur (eftir vinnu) 18.júní 2003
Þetta er andskotanum erfiðara !!!! Eftir 2 daga vinnu sé ég eftir því að hafa komið hingað. Ástæðan fyrir því að ég vildi vinna hjá stórri keðju eins og Sheraton var að ég vildi sjá hvernig fyrsta flokks þjónusta væri stöðluð í þessum BRANSA en staðreyndin er sú að allt er eins og heima á klakanum. Þetta er eins og á Naustinu. Það er slæmt að einu leyti og gott að öðru en ég er vonsvikinn því ég hélt að ég væri að koma til að kynnast ákveðnum standard sem er engan veginn til staðar hérna. Vaktstjórinn í kvöld heitir Aubrey og hann er ekki einu sinni nógu agaður til að vera vaktstjóri á McDonalds. Hann hlustar ekki á hvað vantar og finnst hann sjálfur alltaf hafa nóg á sinni könnu svo það þýðir ekkert að spyrja hann um neitt. Ef þessi bransi er svona er hann þá bara svona og ég á framundan mjööööööög erfiða 7 mánuði en það gerir mig víst bara sterkari karakter.
Ég verð að fá innlegg í skóna því ég er haltrandi eins og áttræður kall í lok kvölds og ég svitna svo mikið að ég er með rosaför á hálsinum eftir kragann. Ég á nú tveggja daga frí til að redda mér símanúmeri, innleggjum og svona. En þekkjandi mig og mína fætur á ég sennilega bara eftir að sofa og hvíla leggina í heilan sólarhring.
P.S. Það komu Íslendingar á veitingastaðinn í kvöld. Ég heyrði bara eitthvað um : “fáum okkur bara rauðvín hússins” og ég kynnti mig þá og spjallaði við þau. Þetta var skrýtin reynsla því ég bjóst ekki við að hitta Íslending fyrr en á nýju ári.

Miðvikudagur 18. júní 2003
Jæja, ég er búinn að koma mér fyrir í týpísku ensku húsi þar sem ég bý með 2 stelpum sem ég hef ekki enn hitt og herbergisfélaga mínum honum Gary Gray sem er frá S-Afríku og er svona hávaðaseggur á fullu í kellingunum og svona. Samt hress og fínn strákur til að byrja með. Þetta er risastórt hús miðað við mörg önnur staffahús segir Gary. Húsið er stórt, það er satt en teppið er gamalt og illa farið eins og allt annað hér í húsinu en það er hægt að nota allt og það er fyrir öllu. Við erum í 10 mínútna strætóferð frá vinnunni og þetta er rólegt hverfi og svona. Fyrsti vinnudagurinn í gær var frá 16:00 til miðnættis. Það þarf að labba mjög langar leiðir til að sækja matinn og fara með ruslið í uppvaskið og ég var í röngum skóm í gær. Ég var eins og heimsk ljóska á djamminu, með illa farna fætur og sé nú eftir því að hafa ekki heimsótt Gísla Ferdinands þegar ég var heima. Það er nú á hreinu að ég verð ekki í rosalega miklu sambandi þar sem ég er í úthverfi og hótelið útvegar, eins og áður segir, bara rosalega dýrt internet og svona. Ég býst því við því að kaupa kannski klukkutíma á viku og skrifa þá inn allt sem hefur gerst.
Ég get alveg sagt ykkur strax að ég hef orðið nokkuð fyrir vonbrigðum með veitingastaðinn í fyrstu. Það er allt of lítið af staffi til að sinna gestunum skikkanlega miðað við 5 stjörnur. Það er allt gert á hundasundi og það er ekki mikill klassi yfir ýmsu hér en maður sér til. Það eru greinilega miklar breytingar í gangi og allar deildir hótelsins eru að ströggla. Svo er loftræstingin biluð og það gerir vinnuna helmingi erfiðari. Í gær svitnaði ég þannig að kraginn á skyrtunni minni blotnaði og skipti um lit og svo þegar ég vaknaði í morgun var ég með bólur um alla bringuna og rauð för á hálsinum. Not to mention illa farna fótleggi en ég verð í öðrum skóm þegar ég byrja vinnuna eftir einn og hálfan tíma rúman.
Verð í bandi……….
Mánudagur 16. Júní 2003
Sælinú. Þetta var léttur dagur. Ég byrjaði með því að hitta F&B managerinn sem heitir Kwashie og er risavaxinn blökkumaður fæddur í Ghana en uppalinn í Sviss og fór í La Roche skólann sem er ekki langt frá Glion. Hann hefur ferðast um allan heim sem F&B director fyrir hin ýmsu Sheraton hotel. Hann sýndi mér og 2 Austurríkisgaurum hótelið í morgun. Einn heitir Franz og er bara svona gaur sem langaði að vinna á hóteli. Hinn er Nicholas og er búinn með svipað nám og ég í Austurríki og er búinn að vera að vinna fyrir Sheraton í Frankfurt í 3 ár. Hann kemur hingað sem vaktstjóri. Það er alveg ljóst að þetta verður rosalega erfitt vegna þess að það er gersamlega verið að breyta öllu á hótelinu og mikið af staffi er að hætta eða er löngu hætt og erfitt að finna fólk í stöðurnar. Það sem kemur mest á óvart er að veitingastaðurinn er mikið minni en ég bjóst við, tekur ekki nema um 100 manns í einu og veislusalirnir eru bara tveir og eru líka notaðir til fundahalda hingað til. Það eru allir hér rosalega spenntir fyrir Conference Centerinu sem á að vera tilbúið í September. Staffið er allt að vinna hörðum höndum saman og er allt í hressu skapi þó að pressan virðist vera óbærileg. Þetta reddast allt er attitúdið. Annað sem kemur mér á óvart er að staffaaðstaða er hrikalegri en á Naustinu og þá er mikið sagt. Pabbi er þekktur fyrir að reyna að hafa sem allra mest pláss fyrir gesti og sem minnst fyrir staffið (“það á bara að vera að vinna eða heima hjá sér”). Það eru fullt af gluggalausum skrifstofum í kjallaranum fullar af yfirstressuðu fólki sem virðist ekki ná nokkurri átt í því sem það er að gera. Búningsklefarnir eru gamlir og subbulegir. Lykillinn að skápnum mínum passar ekki en það gerir ekki til í bili þar sem íbúðarfélagi minn (Kwashie sagði allavega flat mate sem er ekki sama og herbergis félagi) var í fríi í dag og gat því ekki farið með mig þangað. Ég þarf því að eyða enn einni nóttinni inni á hótelherbergi með room-service og ótrúlegt úrval interesant sjónvarpsstöðva. Ég er samt að reyna að kynnast matseðlinum sem er svosem ekkert mikið flókinn. Það eru 8 forréttir, 9 aðalréttir og 6 desertar fyrir utan ýmsa sérrétti og svona. Ég er kominn með þessi fínu vinnuföt og nafnamerki til að nota og allir eru mjög fínir.
First impression af hótelinu eru sem sagt þau að ég bjóst við meiri glamúr í kringum yfirmennina en allar skrifstofur og svona eru litlar og fólk er ekkert að þykjast vera neitt meira en það er. Það kalla allir hvern annan með skírnarnafni og menn eru ekkert að stressa sig með að hneppa jökkunum sínum þegar þeir standa upp (eitthvað sem er nauðsynlegt í Glion). Kwashie hættir og fer að vinna í Afríku eftir 3 vikur eða svo, þannig að það eru miklar breytingar framundan og hann segir að það sé rosalega erfitt að vinna undir þessum kringumstæðum en maður læri rosalega mikið af því. Ég hef mikla trú á því og ætla að nýta mér þessa reynslu vel. Ég held að þetta snúist allt um að sýna frumkvæði og fagmennsku. Þá taka menn eftir því og Kwashie lagði mikla áherslu á að maður geri hvað sem maður þurfi til að koma gestinum á óvart og raka inn þessum aukastigum sem fá fólkið til að koma aftur og aftur. T.D. talaði hann um gaur sem var að fylla á minibarina og þegar hann mætti feðgum á ganginum gaf hann litla stráknum KitKat og pabbinn sagði: “vááá!”. Kwashie sagði að við ættum öll að stefna að því að fá sem flest Vá. Það er það sem skilur frá öllu úrvalinu af 5 stjörnu hótelunum. Þetta vissi ég svosem en er mjög ánægður að við höfum leyfi til að taka svona ákvarðanir til að gera gestum til geðs og koma á óvart. Maður bjóst alveg eins við að hafa ekkert svigrúm til að stimpla persónuleika sinn á þetta.
Því miður er ekkert um viðskiptaherbergi og nettengin kostar 800 kall fyrir 15 mín svo fréttir af mér koma bara með reglulegu millibili en ég mun samt reyna að safna færslum fyrir hvern dag svo það sé þá nóg að lesa þegar ég skelli þessu öllu inn á bloggið.
Bæ bæ….. Wish me luck J

Sunnudagur 15. júní 2003
Jæja, á morgun byrja ég. Ég kom eftir aðra rútuferð sem fer frá rútustöðinni með fólk á öll 30 hótelin eða eitthvað hér í kring. Þvílík stærð á öllu, þvílík samkeppni. Þetta minnir mest á McDonalds, hvernig þessar keðjur henda bara upp hótelum eins og það sé það eina sem skiptir máli. Ég var ekki kominn á hótelið fyrr en rétt um hálfellefu og bjóst við því að enginn myndi vita hver ég er og ég þyrfti að láta hringja í einhvern og svona og svo fara í leigubíl í herbergið mitt en það var tekið mér opnum örmum, ég var upplýstur um að ég ætti frátekið herbergi á hótelinu í 3 nætur og fékk lykilinn af geðveikt flotti herbergi með risarúmi á 26.000 kr. Nóttina frítt. Þetta var ekki óþægilega tóma tilfinningin sem ég bjóst við. Svo kom ég fram og ætlaði að tylla mér á veitingastaðinn að fá mér samloku en það var búið að loka svo ég var bara beðinn um að panta mér room service (on the house). FINE BY ME!!!!! Ég vildi nú ekki vera gráðugur svo ég pantaði bara samloku með reyktum lax og appelsínusafa. Hún var komin eftir 7 mínútur sléttar og þegar ég tók álhjálminn af varð ég meira en lítið hissa. Þetta var risadiskur og þrátt fyrir að hún kostaði á matseðli aðeins um 800 kr. Var þetta loka sem var skipt í 4 parta með hrásalati “on the side” og kartöfluflögum á miðjunni og bara á við 4ra rétta máltíð í skólanum. Ég bjóst við að af því að þetta var með því ódýrara á seðlinum væri ég að fá eitthvað sem væri bara tekið úr Júmbó plastinu og skellt á disk. Svo setti ég Do Not Disturb merkið á hurðina og glápti á Sky til miðnættis í geðveikt þægilegu rúmi og sofnaði til eitt eftir hádegi í dag. Hef ekki gert margt. Það er enginn hér til að sýna mér neitt svo ég er bara búinn að vera að njóta herbergissins í allan dag og tók smá rúnt í kringum húsið og svona að reyna að sucka in the experience. Hótelið er bara 3 hæðir og virðist vera svolítið eldra en ég bjóst við en þjónustan og allt er fyrsta flokks. Ég mun smellpassa hér inn. Þegar stelpan í gærkvöldi fór með mig inn í eldhús kom vaktstjórinn á veitingastaðnum inn í eldhús og hún kynnti mig sem nýjan intern og hann spurði strax hvort það væri í F&B control eða vakstórastöðu !!!! Er ég svona professional ? Nei, ég segi bara svona. Ég er búinn að læra í skólanum að þetta snýst allt um first impression og það er eins gott að ég sé öryggið uppmálað og svo er annað sem ég hef lesið í bókum í skólanum. “Image is Everything”, ég skil það. Fólk dæmir alla á útlitinu og ég verð að lýta út fyrir að ég viti hvað ég er að gera. Ef ég veit ekki hvað ég er að gera verð ég að líta út fyrir að gera það og læra það svo strax á eftir.
Á morgun fer ég skoðunarferð með Nicolu Tibbells, Human Resource Managernum sem réð mig. Þetta lítur vel út og ég er til í tuskið.

Laugardagur 14. Júní 2003.
Jæja, kominn til London. Þetta voru fínir 5 dagar heima en nú er það back to business. Maður hafði svosem ekkert mikinn tíma fyrir að slappa af það er svo mikið að gera hjá pabba og svo eru þetta bara 5 dagar til að græja allt fyrir næstu 7 mánuði. Kíkti þó á smá rölt með strákunum í gær. Bærinn var dauður og engu líkara að fólkið sem fari á djammið á föstudögum sé bara það allra harðasta sem dettur líka í það í kvöld. Ég var líka svolítið þreyttur eftir að hafa vaknað snemma til að fara til Eyja með Magga bróður og hitta nýju frænku sem er alger rúsína og gáfnaljós virðist vera (hún er mjög einbeitt á það sem hún er að horfaJ ).
Ég er að skrifa þetta í rútu á leið frá Stansted til Heathrow. Var sniðugur og spurði Information deskið upplýsinga. Annars væri ég nú á leið inn í London með 2 risaferðatöskur og tölvuna til að taka túbuna og fara um borð í aðra Heathrow Express sem myndi kosta mig amk 30 pund. Ég festi bara kaup á 24 punda lestarmiða sem tekur einn og hálfan tíma til Heathrow. Get slappað af og undirbúið mig. Ég er ekki stressaður fyrir þetta eins og ég hélt. Finn bara fyrir miklu sjálfsöryggi og ákveðni í að koma vel fyrir og stimpla mig rækilega inn á mánudaginn. Það er þurrt og 20 gráðu hiti hér og svona og ég vona að það hækki ekki mikið þar sem ég verð sennilega á hlaupum alla daga í vinnunni og eins og flestir sem þekkja mig vita, á ég auðvelt með að svitna við þær aðstæður.
Ég reyni að vera í sambandi eins og ég get á næstu dögum en ég veit ekki hvort ég eigi eftir að hafa aðgang að netinu á hótelinu eða hvort ég þurfi bara að kíkja á netkaffi alltaf þegar ég er í fríi, sem ég vona að verði sjaldan.
Gúddíbæ!!!!!!!

2003-06-19T09:32:00.000-07:00

Saelinu. 'Eg er buinn ad koma mer fyrir i London en thad er enn erfitt ad finna nettengingu sem eg get notad fyrir dagbokina. Thad er alveg a hreinu ad thad verdur ekki haegt ad skrifa allt a ensku og folk nennir svo ekki ad lesa thad. Eg er ad skrifa a tolvuna mina daglega svo thad er nog ad lesa um leid og eg finn leid inn. Reyni mitt besta a morgun. Annars er allt i somanum og allt kemur inn bradlega. Bid ad heilsa ollum.

2003-06-06T02:19:00.000-07:00

Þá er 1. önnin hans Snorra Valss liðin undir lok í Glion Hotel School. Það taka við önnur krefjandi verkefni og I will keep you posted. Ég er að setja upp nýja síðu sem þið getið skoðað sem verður með myndum og svona og kannski spjallborði. Það er bara betra svo þið getið séð hvað ég er að gera og kynnst fólkinu með myndum og lýsingum.
Tölvuprófið fór allt í lagi, lokaeinkunn mín fyrir verkefni er 8,2 svo það dregur mig uppfyrir. Prófið fór þannig að þeir hlutir sem ég klikkaði á drógu dilk á eftir sér þannig að ég missti frekar stóra hluta út af því það tengdist fyrsta ranga svarinu en þetta ætti samt að vera seif. Introduction to Hospitality prófið var skítlétt og ég vonast til að vera með yfir 8 í þeirri grein yfir önnina.
Í kvöld er svo alvöru prófið. 3. önnin gegn 1. í The First Annual Glion Drinking Committee DRINK-OFF!!!!!!! Svo á maður bara afmæli á morgun. Vonandi verður gott veður svo ég geti komið brúnn heim fyrst ég klikkaði á þvi að koma heim mjór :)
Tjékka inn á morgun!!!!!!! Vúúúúúúúúúúúúúú´húúúúúúúú!!!!!!!

2003-06-05T05:13:00.000-07:00

Ég er að drepast úr spenningi allt í einu!!!!!!!!! Var að klára undirbúninginn fyrir lokaprófiðí Tölvufræði og er vongóður um frekar góða útkomu þar eftir erfiða byrjun. Á morgun er introduction to Hospitality próf og svo er þetta búið. Ég er mjög fær í Intro þar sem ég er mjög áhugasamur um praktíska hluti í þessum BRANSA svo ég reyni að ná 9 eða eitthvað í því. Annars getur maður bara ekki hætt að hugsa um heimferðina og kannski að ná smá lit hérna um helgina. Það er ótrúlegt en það er búið að vera steikjandi hiti í yfir viku og á hverjum degi kemur hellirigning uppúr kvöldmat. Fólk segir að veðrið sé breytilegt á Íslandi.
THIS JUST IN: Ég var að fá einkunnina fyrir kynninguna mína um Áströlsk vín sem ég sá um alveg sjálfur þó að 4 aðrir hafi verið í hópnum mínum. Við fengum 8,5 sem ég bjóst engann veginn við því ég vann þetta í einum teig um hánótt á mánudag. Æði!!!! Þetta gerir það að verkum að það er enginn sjéns í helvíti að ég hafi fallið í F&B ef hann væri of harður með Vínmerkin. Vúúúhúúúúú!!!!!!!!!

2003-06-05T05:05:00.000-07:00

Allt klappað og klárt. Nú er endirinn svo sannarlega að nálgast. Bókfærsluprófið var langt og frekar erfitt en ég vona bara að ég hafi spjarað mig ágætlega.
Strax eftir prófið fór ég á internship skrifstofuna og fór yfir samninginn við Sheraton og hann lýtur fínt út. Undirritaði og er nú búinn að senda meil til konunnar með spurningar um litla hluti eins og gistinguna. Í samningnum segir að hægt sé að útvega gistingu á hótelinu sem kostar 51 pund (tveggja manna herb) eða 58 pund (einstaklings) á viku. Í viðtalinu sagði hún mér að gistingin væri ekki á hótelinu heldur “within a bus ride”. Eníveis, þá er leigan blessunarlega lág og launin nokkuð fín. Ég verð ekki með námslán og vonast til að geta látið þetta duga. Vona líka að yfirvinnan borgist í peningum en ekki fríi.
Það er einn stór galli á þessari gjöf Njarðar. Samningurinn rennur ekki út fyrr en 17. janúar og ég er ekki viss um hvort það sé bara svona viðmiðun eða hvort ég verði þar allan tíman. Það þýðir að samningurinn minn verði 7 mánuðir í staðinn fyrir 6 og flestir samningar eru bara 5 og kannski 1 vika vegna uppsafnaðs frís. Ég verð með 1,27 dag í frí á mánuði svo það verður ekki mikið til að hlaupa uppá. Þetta væri rosalegt en líka örugglega rosalega þroskandi. Ég býst við og vona að þetta verði mín stærsta raun í lífinu. Það er geysileg umferð þarna og ég ætla frá fyrsta degi að koma vel fyrir og stimpla Valsson nafnið fast inn í þessa keðju sem tilheyrir Starwood, einni af 5 stærstu kompaníunum í þessum risabransa svo þetta snýst allt um dugnað og networking.
Eins og ég hef ítrekað áður sagt nýt ég forréttinda að vera í þessari stöðu og læt það happ ekki úr hendi renna (eða eitthvað álíka spekilegt).
Ég kem semsagt heim á mánudag og reyni að hlaða batteríin fyrir átökin í London.
Arrivederci!!!!!!!!

2003-06-04T09:32:00.000-07:00

Jæja, í gær komst ég að því að ég byrja störf á Heathrow þann 16. júní. Ég fer keyrandi til Köben með Jesper og pabba hans á sunnudag og svo flýg ég heim með Iceland Express á mánudag. Magnað. Að komast hingað kostaði mig yfir 45 þúsund kall þegar upp var staðið. Rún klukkustundaflugferð frá Köben kostar nú innan við 10 þús. kall.
Ég fer svo aftur á laugardeginum býst ég við. Samningurinn við Sheraton er kominn og ég fer á morgun að skrifa undir. Vonandi er gistingin ekki of stór hluti af laununum svo maður geti kíkt á völlinn annað slagið.
Tók vínmerkjaprófið í morgun, það er prófið sem allir eru búnir að vera hræddir við í 2 mánuði. Það gekk ágætlega, ég hefði svosem getað undirbúið mig betur en það er bara eins og það er. Ef illa fór þá eru einkunnirnar úr fyrri prófum nóg til að draga mig uppfyrir. Á morgun er það tölvufræði og bókfærsla, svo er það Intro to Hospitality á föstudag. Í því síðastnefnda er ég alveg seif. Þarf að fá undir 3 í prófinu til að falla í því en auðvitað reyni ég að negla þetta með hárri einkunn til að halda meðaleinkunninni hárri.
Verð í bandi....

2003-06-01T09:56:00.000-07:00

Ekki margt að gerast hérna. Maður er bara að klára hópverkefni og svona sem gilda stórt í lokaeinkunum. Það eru 4 próf í þessari viku. F&B stóraprófið er á miðvikudag og á fimmtudag eru það Bókfærsla og Tölvufræði og svo er Introduction to Hospitality á föstudag. Eftir að hafa skilað inn glæsilega fölsuðu viðtali og góðri skýrslu um NINGS fengum við 7,6 fyrir verkefnið og eftir að hafa fengið 9,4 eða eitthvað fyrir fyrsta verkefnið er ljóst að ég þarf aðeins rúma 3 til að vera seif í því prófi. Frammistaða mín fyrr á önninni gerir það að verkum að ég er lítið sem ekkert stressaður fyrir þessa lokaviku. Það eina sem ég hef áhyggjur af er að ég fái ekki starfssamninginn sendan fljótlega til undirritunar svo ég fái að vita hvenær ég á að hefja störf á Heathrow. Ég er ekki búinn að bóka flug heim þar sem ég veit ekki hvort ég komi heim yfirleitt og flug er af skornum skammti frá Genf þar sem G8 er í gangi hérna hinum megin við vatnið.
Annars er búið að vera rosalega heitt í gær og í dag og maður svitnar bara á því að sitja og skrifa á tölvuna hérna. Þetta er erfitt líf hér í Sviss. 34 gráður gæti ég trúað. Það fóru nokkrir á djamm í gær en ég sleppti því vegna verkefnanna sem ég þarf að klára og Carlos (guði sé lof að það er bara ein vika eftir með honum) er í Þýskalandi þannig að klukkan 6:45 í morgun vaknaði ég við það að Jesper, Bruno (drykkjuhrútur 3. annar) og Othmane (Túnisbytta) komu inn í herbergi til mín og reyndu að draga mig út og niður að vatni til að skella okkur til sunds. Ég hélt nú ekki og svaf áfram til 11. Ég er að vinna verkefni um víniðnaðinn í Ástralíu og það er enn rosalega erfitt að gera það þar sem allar vefsíður með orðinu alcohol eru blokkeraðar. Ég tek þetta samt.
Sjáumst vonandi bráðlega.

2003-05-29T03:31:00.000-07:00

Hvað segir fólkið. Það er ekki margt að gerast hér. Frönskuprófið gekk svo og svo en ég ætti alveg að ná og svona. Enskan var fín, fyrri hlutinn í síðustu viku gekk samt mikið betur. Nú er maður bara að vinna í verkefnum sem draga mann upp og svona. Það er ekkert svo mikið stress hérna, það er bara búin að vera svona letitilfinning í öllum síðan í þjálfuninni. Maður er einhvern veginn ekki að mótiverast sem skyldi. Allir bara að bíða eftir að önnin verði búin enda allir á leið heim og á samninga. Það er erfitt að komast í gang aftur og í sama farið og áður en þetta hefst allt saman. Það er líka erfitt að vita ekkert hvort ég komi heim eða ekki. Sheraton eru ekki enn búin að senda mér samninginn svo ég hef ekki hugmynd um hvenær ég þarf að byrja að vinna.

2003-05-26T00:29:00.000-07:00

Já, það er komið að því. Ekki búinn að skrifa í viku en ég er back. Sorrí hvað ég er búinn að skrifa lítið en síðasti pakki var nú nógu andskoti langur. Ég fékk þær yndislegu fréttir á leið í hádegishlé á föstudaginn að Sheraton Heathrow hefðu ráðið mig og í þessari viku bíst ég við að fá samninginn faxaðan til undirskriftar. Það gerist ekki betra enda dansaði ég létt við starfssamningakonuna fyrir framan alla þegar hún tilkynnti mér þetta. Þetta verður vonandi rosalega erfið og þroskandi reynsla. Þetta er náttúrulega flugvallarhótel svo ég verð í því að þjónusta fólk sem er andstæðan við sumarfrí. Þetta er bissness og plús það að flugum er oft seinkað svo vinnutíminn getur verið breytilegur og svona. Þetta verður bara meiriháttar. Núna er ég að byrja næstsíðustu vikuna á önninni og lokaprófið í frönsku er á morgun. Við Jesper verðum að undirbúa okkur vel fyrir það. Annars var þetta djammhelgi eins og venjulega. Við Jesper og tvær aðrar stelpur borðuðum á nemendaveitingastaðnum heima á Residence og fórum svo til Bulle (Glion bærinn fyrir 4.-7. önn) þar sem bróðir hans (7. önn) var búinn að klára námið og byrjaður að sötra Champagne á hádegi. Það var svosem ekkert svo langt frá því sem við höfðum gert. Við vorum nefnilega í kampavínssmökkun í F&B tíma eftir hádegi. Það var rosalegt stuð í Bulle enda allir búnir í prófum og svona. Svo var farið á Legend, sem er flottur svona dimmur hellir af skemmtistað. Svo fengum við far með Nehu og Ardjan sem eru indverskt par. Carlos fór með öðrum lúserum til Zurich og það var enn ein ástæðan fyrir mig að fagna. Ég vaknaði svo á laugardag við það að James hringdi og lýsti því yfir að hann væri niðri við Freddie Mercury styttuna með nokkrum strákanna og að ég skyldi koma mér niðureftir. Ég vakti Jesper og við drifum okkur niður eftir. Þar voru Bruno, Angelo, Alberto og James komnir vel við skál. Angelo var að vísu gersamlega út úr heiminum og við hlógum bara að honum. Svo var farið í göngutúr út að ströndinni, sem er nú engin strönd í rauninni heldur illa hirtur skiki sem er svona 10% af stærð Nauthólsvíkurilstrandarinnar. Þar var grillað og við strákarnir sötruðum bjór eins og hinir. Þarna voru saman komnir um 40 nemendur og það byrjaði fljótlega að rigna. Það kom ekki að sök, það var mjög heitt og við byrjuðum að spila fótbolta við einhverja Araba.Eftir fínan dag var athöfnin haldin. The Glion Drinking Committee tilkynnti hverjir arftakarnir yrðu og úthlutuðu ýmsum verðlaunum. Carlos fékk til dæmis verðlaun fyrir að vera lúserinn sem byrjar að kaupa drykki handa öllum þegar hann fær sér í glas til að eignast vini. Jesper vann "Drink you Pussy" verðlaunin sem eru veitt þeim sem drekkur með og án þrýstings frá öðrum. Ég vann ROOKIE OF THE YEAR sem þýðir að ég verð forseti nefndarinnar á næsta ári og skipa nefndina eins og mér sýnist. Þetta var góður dagur. Eftir að hafa svo tekið fast á þriðjuannar nemendum í fótboltaleik á milli okkar og óldbojs var haldið heim og í sturtu. Klukkan níu á slaginu var ég kominn heim í tæka tíð til að sjá Birgittu brillera. Mér fannst hún svolítið óstyrk í byrjun en það skipti engu. Ég var hér að horfa á hana þar og ég var ofboðslega stoltur. Ég hafði aldrei heyrt lagið áður og fannst það bara helv... gott. 9. sæti er fínt, sérstaklega eftir að tekið var viðtal við hana í "græna herberginu" og hún sagði að hún væri sátt og vonaði bara að hún hafi gert landa sína stolta. Glæsilkvenndi þar á ferð.
Við horfðum á stigagjöfina í Klúbbnum og svo var haldið niður í bæ. Þegar við James og Jesper (stjórnin fyrir utan Angelo sem var löngu dauður at that point) komum á White Horse sungum við We are The Champions nema með orðið Drinkers í stað Champions og fighting (you figure it out). Okkur var fagnað ósparrt og René (managerinn) bauð okkur sitthvort pæntið að gjöf og við handsöluðum fyrsta samninginn í valdatíð okkar um að allir fundir yrðu haldnir þar. Svo var farið á Copycat en það var einfaldlega bara svo troðið að við fórum á Black Pearl. Þar var mikið dansað og trallað við Latino mússík og það var ekki fyrr en um 4 sem við lögðum af stað heim. Við James gengum um Residence og heilsuðum upp á þá sem enn voru vakandi og fengum smá snarl og svona. Þetta campus líf er ekki svo slæmt skal ég segja ykkur. Eníveis. Svo var bara hangið heima í gær og pantað pizzur og horft á DVD. Ég byrjaði að horfa á Beautiful Mind einn en ég skipti fljótlega yfir í The Replacements með Keanu Reeves. Þannig skapi var ég í í gær.

Veriði sæl og wish me luck í FRÖNSKUPRÓFINU á morgun.

2003-05-19T00:45:00.000-07:00

Þetta var rosalega fín helgi. Á föstudaginn var okkur Jesper boðið að koma í afmælisveislu á Nemendaveitingastaðnum. Það voru tveir 3. annar nemendur úr frönskubekknum að halda uppá það með öllum hinum frönskumælandi en það var samt fínt. Okkur leiddist ekki neitt enda var stíft hellt í glösin hjá manni. Rauðvín, sem var í alvöru gott, bjór, vatn og svo kampavín. Ekki slæmt þegar reikningnum var skipt upp og það var rétt þúsund kall á mann (við borgum bara fyrir drykki á nemendaveitingastaðnum, maturinn er í námsgjöldunum). Við Jesper vorum í miklu stuði og einhvern veginn fengum við bara þá flugu í hausinn að morguninn eftir skyldum við fara til Mílanó. Jesper hringdi í bróður sinn, Jan Hóruhússfastagest á 7. önn, og fékk leyfi til að fá Porsche inn hans lánaðann til þessa brúks. Ég setti mig í samband við Dagmar og hún svaraði med det samme að hún kæmi. Ekki nóg með það heldur var rosalegt partý seinna um kvöldið á efstu hæðinni í Residence (byggingunni okkar) og allir voru hressir og kátir. Það má segja að þetta hafi verið hálfgerð dimmitering því nú fara prófin að byrja og svo hittum við 3. annar nemendurna ekkert aftur fyrr en við erum á 6. önn og þeir á 7. í Bulle.
Eníveis. Þegar við vöknuðum klukkan 10:30 á laugardag. Létum við Jan Lúxemborgara, sem er vinur okkar hér, keyra okkur til Bulle að sækja bílinn. Þetta var fyrsta skiptið sem ég kem til Bulle en eins og flestir fastagestir á Bloggið ættu að vita, þá förum við þangað og klárum námið á 4.-7. önn. Þetta er lítill bær, ekki næstum eins fallegur og Montreux, enda ekkert Genfarvatn en hann er líka friðsæll og það virðist vera eins og Glion Byggingarnar séu það eina sem þessi bær lifir á eða eitthvað. Það er allavega á hreinu að ölkelduhús væru ekki þarna án okkar fólks.
Hvað um það, við Jesper fengum bílinn og lögðum af stað. Eftir 20 sek. spyrjum við hvorn annan: "jæja, í hvaða átt er Ítalía?" Það var alveg ljóst að við þyrftum að fjárfesta í landakorti. Að því loknu var keyrt sem leið lá niður til Ítalíu. Það var smá rigning alla leiðina svo það var engin leið að nýta blægjuna á bílnum né kraft bílsins. Svo hringdi pabbi og auðvitað hafði hann áhyggjur þegar hann heyrði hvað við vorum að gera. Þetta er sennilega það eina sem pabbi hræðist, bæði eftir dauða Fabrizio og sennilega sér hann mikið af sjálfum sér í mér og treystir engum nema sjálfum sér til að keyra eins og GEÐSJÚKLINGUR. En ég var ekki að keyra svo þetta var allt í góðu.
Þegar komið var til Mílanó um 16:30 tók það endalausann tíma að finna aðallestarstöðina en þegar það loksins tókst fórum við inn og fundum svona bás með "last minute hotel reservations". Dagmar kæmi með lest 3 tímum síðar og við vildum bara vera nálægt lestarstöðinni eins og við Dagmar vorum í febrúar enda er Porscheinn bara 2 sæta og því ekkert vit í að nota hann innanbæjar. Fengum hótelherbergi fyrir 3 á 131 evru sem er ekki slæmt. Þetta var Hotel Monopole sem er 3 stjörnur og alveg við lestarstöðina. Þegar við vorum komnir uppá herbergi sofnaði Jesper auðvitað og ég beið Dagmar bara. Svo sótti ég hana á lestarstöðina og við versluðum smá snakk, Tuborg og Limocello. Við sátum svolitla stund á hótelinu og Dagmar átti í stökustu vandræðum með að halda uppi samræðum við mig á ensku því maður vill ekki skilja útundan. Svo fórum við út og Dagmar sá einhvern veitingastað, Trattoria, sem leit út eins og tattústofa að utan og ekki boðaði það gott. En þegar inn var komið stóð bara á stórum borða að allir væru í garðinum, svo við gengum í gegnum allt, eldhúsið og allt þar til við komum út í garðinn sem var fullur af fólki, gosbrunnum og góðri músík, og síðast en engann veginn síst voru flottu ítölsku kellingarnar ekki langt undan. Við pöntuðum audda bjór á línuna og svo ætlaði maður að reyna að sötra vín með matnum og þeir færðu okkur fína flösku sem við nánari skoðun var 6% kalt, mjög sætt rauðvín. Alveg eins og ég myndi brugga það en ekki ætlunin þar sem ég þarf að fara að fíla vín. Eftir forréttinn stoppuðu bæði Jesper og Dagmar aðalréttina sína en ég borðaði mjúka steik af einhverju dýri sem var mjög góð. Þjónustan var mjög góð og allt gerðist mjög fljótt og ég var sáttur.
Við fórum út og gengum um svolitla stund. Það var mikið líf á götunum í þessari ljótu borg. Það verður að segjast eins og er, það eru bara svona 3 staðir sem eitthvað er búið að leggja uppúr í þessari borg. Allt annað er bara grátt sementið og veggjakrot. Við Jesper erum svosem kannski of góðu vanir hérna á Svissnesku Rivierunni en það breytir því ekki að ljót borg virðist þýða gullfallegar konur. Við þekktum engan á bjórþambi á þessum smátorgum sem við heimsóttum svo við ákváðum og fara bara aðeins aftur upp á hótel og slappa af með áfengi við hönd og spjalla. AÐ því loknu var haldið á Hollywood diskótekið, hið sama og við Dagmar og Gylfi heimsóttum í febrúar. 20 evrur inn með einum drykk og svo 10 evrur hver drykkur eftir það. Jesper vildi náttúrulega bara kaupa flösku eins og er lenska í Glion og við slógum til. Absolut og 3 Red Bull dósir ásamt okkar eigin sófa á VIP svæðinu og skál af jarðarberjum. Ekki slæmt fyrir 160 evrur (djö geðveiki). Þar sátum við í góðu yfirlæti og spjölluðum. Ég þurfti að skiptast á því að friða Dagmar og Jesper. Hann vildi sitja og drekka en hún vildi dilla bossanum á gólfinu og ég vildi bara bæði. Það endaði náttúrulega með því að við dönsuðum öll alla nóttina í burtu umkringd fallegasta kvennfólki jarðar í öllum hornum og þegar allt áfengi var búið og við vorum að undirbúast til brottfarar hafði Jesper pantað kampavín á borðið. Þetta var ekkert strippbúllukampavín heldur flaska af Cristal uppá 350 evrur. Ég öskraði á hann og sagði honum að senda þetta til baka og fara frekar í helgarferð til Ibiza eða eitthvað. Málið er að hann er ekki snobbhænsn en hann er samt rosalega hrifinn af því að gera svona grand hluti og það er líka alveg ljóst að hann er ekki með neina hámarksheimild á Visakortunum sínum (ég er ekki að kvarta, þetta er bara komið út í bull) og getur gert svona þegar hann sér ástæðu til. Það sem honum finnst bestí heimi er að vera í góðum félagsskap og honum finnst gaman að gera svona hluti með fólki sem hann fílar. Ég verð að segja að ég fann harla lítinn mun á Cristal 30.000 kr. og "hvað heitir aftur freyðivínið sem allar 17 ára stelpur drekka á árshátíðum" 950kr en þetta var ný reynsla og alltaf gaman að því.
Eníveis. Við héldum heim á leið um fimm og Dagmar sofnaði med det samme og fór svo klukkan hálfellefu í gær. Við Jesper sváfum til 12:30 þegar lobbíið vakti okkur og rak okkur út. Við geymdum farangurinn í geymslunni hjá þeim og fórum í verslunarleiðangur á svipuðum slóðum í kring um Duomo (dómkirjuna held ég) og við vorum í febrúar. Það var ekki mikið verslað enda alveg ljóst að Jesper var búinn að eyða einhverjum 60.000 kalli í bull á 15 klst. og ég einhverju sem var of mikið þó að það sé ekkert miðað við hann. Ég festi kaup á tvöföldum disk með bestu Ibiza lögunum því sólin skein og allar líkur á að við tækjum blægjuna niður. Hálffjögur ákváðum við að leggja af stað aftur til Sviss. Við fengum góðar leiðbeiningar um hvernig best væri að komast beint út úr bænum og á hraðbrautina en við byrjuðum á því að keyra ítrekað framhjá hraðbrautinni og svo þegar við höfðum þrisvar stoppað og spurt hvar hún væri fórum við inná hana í átt til Feneyja (sem er 100% öfug átt) og ekkert við því að gera nema keyra í hálftíma og snúa svo við í næsta bæ. Það endaði með því að þegar við loksins komumst burtu frá Mílanó vorum við búnir að vera 2,5 klst. að því. Greinilega skandinavar þar á ferð. Blægjan var niðri, sólin var að steikja okkur, Ibiza á fóninum, alparnir, náttúran, þetta gerist ekki öllru betra. Við komum heim til Montreux (skrítið að eiga svona heimabæ í Evrópu) um 21 og fengum okkur kebab áður en heim var haldið og glápið á Friends á DVD áður en við fórum að sofa.

Það er allt og sumt. Venjuleg helgi í lífi íturvaxins Íslendings með mikilmennskubrjálæði.....

2003-05-16T08:27:00.001-07:00

Jæja, þá er fyrsta back in a suit vikan liðin og hún var frekar erfið. Það er farið að vera mjög erfitt að láta starfssamningabullið ekki hafa áhrif á sig en viðtalið við Sheraton í gær gekk ágætlega held ég. Ég svarði öllu sem ég gat rétt en hún spurði mjög erfiðra spurninga sem kom mér á óvart. Þetta var ekkert eins auðvelt og maður er undirbúinn fyrir. Hún sett mig í erfið spor með spurningunum. Spurði mig hvað ég myndi gera í ólíkum stöðum og svona. Ég skrifa meira um það síðar. Er með far upp svo bless!!!!

2003-05-16T08:27:00.000-07:00

2003-05-15T04:05:00.000-07:00

Í gær var farið í Professional Excursion og það var heimsótt bjórverksmiðju Cardinal sem er sá vinsælasti í Sviss og eftir 2 tíma hádegishlé var farið á abstrakt myndlistasafn. Svo var farið heim klukkan hálffjögur. Við í Advanced ensku þurfum að skrifa 700 orða ritgerð um þessa ferð fyrir þriðjudag og mín verður um það hvernig ungt fólk í dag getur ekki höndlað áfengi þegar það er rétt að því :)
Þetta var fínt og ný reynsla að "smakka" 5 tegundir af bjór klukkan 10 að morgni og halda svo áfram á írskum pöbb í hádeginu. Safnið var mjög óspennandi og ég var mjög ánægður að sú heimsókn entist aðeins 1 klst. Svo var farið heim. Við Jesper fórum í sólbað á svölunum hjá mér og svo var Indverskt kvöld í klúbbnum en maturinn var ógeð. Svo var farið aftur upp á herbergi og horft á Juventus slá Real Madrid út úr Meistaradeildinni á frækilegan hátt með 15 gesti í herberginu. Svona er þetta nú, lífið í Glion.

Svo er viðtalið örlagaríka við Sheraton Heathrow klukkan 18 í kvöld. Wish me luck!!!!!

2003-05-12T09:08:00.000-07:00

Það á ekki af manni að ganga!!!!! Ég var að tala við kellinguna hjá Sheraton á Heathrow og hún vildi endilega halda símaviðtal við mig á fimmtudag. Hún sagði að hún væri ekki búin að lesa ferilsskrána mína né motivation letterið. Ég sagði við hana að ég vildi ekki pressa mikið á hana en ég væri kominn í tímaþröng og þetta þyrfti að gerast hratt. Hún sagði að þau væru að fara að opna Conference Center og það væri kjörið tækifæri fyrir mig til að taka þátt í uppbyggingu á nýjum hluta hótelsins. Það er jákvætt en ég er kominn með annað vandamál. Ég og Jesper erum komnir með tilboð í dag frá írsku hóteli sem vill að við svörum med det samme og ef ég hafna því og bíð eftir London er ég einn á báti. Ég má ekki hafna 2 hótelum sem bjóða mér starf án þess að þurfa að redda mér sjálfur. Valið stendur því á milli þess að taka starfinu hjá Tulfarris á Írlandi sem miðað við heimasíðuna þeirra er ekki rosalega spennandi hótel á Golf resorti eða þá að ég hinkra eftir Sheraton og ef ég fæ höfnun þaðan er þetta bara búið. Ég kem bara heim og fæ að sleppa samningnum eða fer á samning hjá Icelandic Hotels. Mr. Mergui er að bíða eftir svari frá Bandaríkjunum en það er ekkert rosa líklegt fyrst að svarið er ekki enn komið að mínu mati.

Að öðru leiti átti ég fund með Mr. Maillard, skólastjóra um hegðun mína og svona. Þetta er gert þrisvar á önn. Síðast fékk ég excellent fyrir framkomu, motivation, attitude, presentation og svona. Allt nema the Glion Spirit og þá sagði hann mér að það væri útaf því að þeir hefðu ekki séð til starfa minna sem bekkjarráðsfulltrúi en í dag fékk ég fullt hús. Excellent fyrir allt klabbið og það þýðir að lokaeinkunn mín verður dregin upp um 0,2 sem hljómar ekkert rosalega mikið en ég tek því bara. Það er ekki eins og ég hafi verið að standa mig á öllum þessum sviðum á önninni fyrir einkunn. Þetta er bara meðaleinkunnin upp um 0,2 og það er fínn bónus ofan á klapp á bakið fyrir að vera vel til fara og prófessíónal í öllu.

Nú er maður kominn aftur í sút og tæ og það er óneitanlega eitthvað þægilegt við að vera aftur kominn í formlegheitin.

2003-05-11T12:36:00.000-07:00

Jæja, í gær var veisluvinna og það var athyglisverð vinna. Þetta var í hjólahöll í Aigle sem er bær hér rétthjá. Þetta var söfnunarkvöld fyrir Krabbameinsveik börn haldið af Rotary Klúbbnum. Við vorum með 400 manns og komum klukkan 16:00. Dekkuðum borðin og svona og svo var þetta bara afslöppuð bið alltaf eftir keyrslunni. Við afgreiddum Avalanche style sem þýðir að við komum bara með diskana inn á gólfið og yfirþjónarnir stjórna okkur á hvaða borð við setjum diskana. Svo þetta reyndi ekkert mikið á skipulagshæfileika manns. Við vorum að vinna til 1 í nótt og svo var kíkt í bæinn og djammað svolítið. Ég fór ekkert á föstudag og ég er orðinn frekar þreyttur á djamminu hér. Allir virðast bara fara niður af vana. Nú er þjálfuninni lokið og á morgun fer ég í jakkaföt á ný eftir mánaðapásu. Get ekki sagt annað en að mig hlakkar hálfpartinn til þess þótt ótrúlegt megi virðast.
In other news, náði Chelsea að negla meistaradeildarsæti með sætum sigri á Liverpool í dag. Þetta er gífurlega mikilvægt fyrir fjárhaginn og ekki síður skemmtilegt fyrir mig ef ég er að fara að vinna í London í haust. Þá get ég sennilega skellt mér á allavega einn meistaradeildarleik á miðvikudagskvöldi. Svo er líka strax hægt að fara að spekulera um leikmannakaup og ég er að vonast til að við tökum Di Canio fyrst að West Ham féll í dag (sorrí Maggi minn). Ég skrifaði smá lista um leikmenn sem mig langar í á Chelsea spjallið og kópia það bara hér fyrir neðan.
Leikmenn inn og út
Posted by Snorri on 11/5/2003, 19:10:28
212.243.62.2
Þá er þetta búið og tími til að byrja spekuleringar í sambandi við liðið okkar.Mér finnst fyrst og fremst mjög mikilvægt að við losum okkur við "dauða viðinn" sem eru hátt borgaðir aumingjar hvað sem það kostar (hendum þeim frítt eitthvert). Ég á þá við Bogarde, Ambrosetti og De Lucas. Við getum líka leyft Morris að fara, hann er ekki nógu góður og Zenden er bara ekki að finna sig. Nú, við vöðum ekki beinlínis í peningum og mér finnst Ranieri eða njósnaralið Chelsea hingað til ekki hafa sýnt mikinn árangur á leikmannamarkaði. Við verðum að leita í neðri deildir eða lélegri deildir í öðrum löndum til að ná í skynsamlega verðlagða menn. Mér finnst líka mikilvægt að við fáum ekki fleiri en 2 lykilleikmenn inn. Jafnvægið má ekki raskast of mikið. Það væri þó í lagi að fá 2 til 3 í viðbót sem verða í aukahlutverkum með reynslu því við verðum bissí á næsta tímabili. Batistuta gæti verið helvíti góð kaup þar sem hann er tilbúinn að sanna sig uppá nýtt og gæti haldið Eið og Jimbo við efnið. Hann er líke með reynsluna. Hvað sem aldri líður er Paolo Di Canio klassaleikmaður með hjartað á réttum stað og hann myndi gera hvað sem er til að komast í Meistaradeildina. Hann er frír svo eins árs samningur væri "risk free". Michael Carrick, Jermaine Defoe og aðallega Trevor Sinclair eru allt menn sem gætu sinnt lykilhlutverkum fyrir Chelsea. Sinclair er í miklu uppáhaldi hjá mér og sé hann sem vinnuhest á hægri kantinum sem getur líka skorað.Hann er okkar fyrir 3,5 millur myndi ég halda. Svo er maður að lesa um kantmenn hjá Ajax eins og Andy Van Der Meyde og Victor Sikora sem gætu komið sterkir inn fyrir smá fjárfestingu. Ranieri verður að fara að sýna Wenger hæfileika á markaðinum til þess að við förum að sjá liðið taka næsta skref. Hann gæti líka nýtt samband sitt við Mendieta til að endurlífga feril hans fyrir útsöluverð. Að lokum myndi ég líka vilja skoða kaup á Danny Mills. Hann er klassavarnarmaður og virðist vera pirraður yfir að vera frosinn úr landsliðsmyndinni. Ég er svolítið spenntur fyrir leikmönnum sem þurfa að sanna sig. Ég er líka hrifinn af Pierre Wome og þetta gæti verið rétti tíminn til að fá hann inn til að læra af Dessa sem er örugglega að hefja síðasta tímabilið sitt hjá okkur á næsta tímabili. Í sama liði er ungur maður, Sean Davies að nafni sem gæti blómstrað algjörlega á kantinum hjá okkur. Alveg þess virði fyrir 5-6 millur ef þær eru til. Þetta eru mínar tillögur. Inn: Paolo Di Canio FríttGabriel Batistuta 2mSinclair/Davies ca4mVictor Sikora 6mPierre Wome 3m Út: Boudewjin Zenden möguleg skipti f. SikoraDe Lucas 2mAmbrosetti FríttBogarde FríttMorris FríttHvað finnst ykkur?

2003-05-09T01:56:00.000-07:00

Jæja, þá er bóklega prófið í þjóninum búið. Ég negldi allt prófið upp á 10. Það var ekki ein spurning sem ég svaraði ófullnægjandi og eins gott að þessir bjánir smelli 10 á þetta...... 12 væri fínt.
Fékk líka svona gagnrýnisblað á fagið og ég sagði hreint út að þeir ættu að taka meira tillit til þess sem er gert í þjónustunni og minna til prófana, sérstaklega þegar maður sýnir umsvifalaust að maður er búinn að læra allt sem maður gerði vitlaust. Próf eiga ekki að vera 40 % eða whatever af þessari einkunn. Þau eiga að vera í mesta lagi 20. Það sem skiptir máli er það sem gerist í samskiptum við viðskiptavininn og tæknin sem þú tileinnkar þér á 2 vikna tímabili. Nú negli ég bara eitt glæsilegt hádegi, er bara með eitt 8 manna borð og svo mixa ég bestu kokteilana sunnan Alpafjalla í kvöld og reyni að gera gott úr þessu helvíti.

2003-05-09T00:15:00.000-07:00

Ég veit ekki af hverju ég er að þessu væli en ég get ekki jafnað mig á þessu óréttlæti. Til að þið fáið betri skilning á þessu þá er bekknum skipt í tvo helminga og einn er í kokkinum og hinn í þjóninum, tvær vikur í senn. Í kokkinum eru þeir alls staðar ofan í því sem þú ert að gera og svona og ég var eins og ég fæ ekki leið á að segja frá, efstur á önninni og sennilega í nokkur ár en nú er allt önnur ella í þjóninum. Vikurnar tvær fá jafnmikið vægi og eftir langt samtal við liðið í eldhúsinu (Jesper og co.) í kvöld er ljóst að ég verð ekki einu sinni einn af 5 efstu í bekknum mínum. Þetta eru bitur vonbrigði eftir að ég hafði sett mér það takmark að vera efstur af öllum á önninni, hvað þá í bekknum mínum. Eftir að hafa fengið 7,8 fyrir fyrstu vikuna er engin leið til að fá neitt betra en 8,7 í lokaeinkunn fyrir þjóninn, það er ef ég fengi hæstu einkunn fyrir seinni vikuna sem er 9,5 (“we don´t give higher than 9,5”), sem er mjög ólíklegt. Janelle (frá Grenada) fékk 8,9 fyrir þjóninn, Jesper 8,8 og Grace 8,7. Það er massagott fyrir þau en ég veit að ég er betri þjónn en þau og mikið betri en Carlos sem er líklegur til að slá mig mér við í einkunum. Það gefur mér samt engan huggun að vita þetta. Ég er að horfast í augu við mestu vonbrigði mín, sennilega í lífinu, hingað til. Án grins. Ég hef nóg sjálfstraust og ég veit að ef allir byrja jafnir á ég, sökum áhuga og einbeitingar, meiri möguleika en flestir á því að verða efstur. Það er það sem ég lagði upp með í kokkinum með afbragðs árangri og það er það sem ég gerði líka í þjóninum. Eftir að hafa ákveðið að koma hingað gerði ég mér grein fyrir því að ég myndi þurfa að tileinka mér það sem ég er að gera hér og gefa mig allan í það og það er nákvæmlega það sem ég gerði þegar ég kom út í þjóninn. Ég hef aldrei verið hrifinn af þjónum. Alltaf fílað mig í eldhúsinu þar sem maður getur djókað við starfsfélagana og hlustað á músík og svona. Það er meira ég. En eftir að hafa komið hingað og farið að kunna vel við sig í jakkafötum og svona hef ég sett markmiðið hærra og ég geri mér grein fyrir því að það að vera góður þjónn hefur miklu meira með það að gera að vera góður hótelstjóri heldur en að vera góður kokkur. Það er af þessum ástæðum að ég byrjaði þjónsþjálfun mína af miklum krafti og hef gert allt eins vel og hægt er, aldrei gert sömu mistökin tvisvar og verið sjálfum mér til sóma að öllu leiti. Samt sem áður er ég, í besta falli í 5 sæti í bekknum mínum !!!!!!!!!! Ég tárast við tilhugsunina og síðan ég komst að einkunn minni fyrir fyrstu vikuna í fyrradag hef ég ekki verið sami maðurinn. Af hverju að halda áfram að reyna að ná 8,7 þegar ég veit að það er ekki nálægt því að vera besta einkunnin. Mér er drullusama hvort ég er í 8.sæti. Það er ekkert verra en 5. sæti. Ég hef verið að reyna að finna ástæður fyrir þessum rosalega mun á mér og hinum. Auðvitað fór prófið mitt ekkert svo vel (7,5) en í eldhúsinu byggðist einkunnin á frammistöðu og dugnaði, próf og svona voru bara til stuðnings. Kokkarnir fóru yfir prófin með okkur og sáu hvort við gerðum okkur grein fyrir mistökunum, það hlítur að vera mikilvægast, að gera mistökin ekki tvisvar. Þetta hafa þjónarnir ekki gert. Með fyrstu einkunninni eru vonir mínar hrundar og ég get ekki stappað í mig stálinu og drullast til að klára þetta með stæl. Mér líður eins og ég hafi verið svikinn illa. Carlos er bara bjáni með handbók fyrir það hvernig á að gera allt. Hann les eina blaðsíðu um hvernig á að heilsa og svo gerir hann það. Það býr ekkert að baki. Það sama með þjóninn. Hann drullar diskunum á borðið og segir svo, einbeittur sem aldrei fyrr : enjoy, um leið og hann hleypur frá. Engin einlægni. Ég sé um mín borð og læt gestinum líða eins vel og hægt er. Ég hef uppfyllt alla litlu hlutina sem enginn annar gerir og þegar þeir safnast saman er að finna afburðar þjón sem lætur gestum sínum líða vel og eins og þeir séu það sem skiptir máli, ekki hversu vel yfirþjónarnir taka eftir því þegar þú ert að gera eitthvað rétt. Ég tek Carlos fyrir því ég veit að Linda er búinn að gefa allt sitt í þetta líka og hún uppskar samkvæmt því; 8,2. Þetta finnst fólki ef til vill ekki svo mikill munur á klakanum en í þessari þjálfun skiptir það okkur, metnaðarfulla fólkið, öllu að vera betri en allir hinir. Þetta er grunnurinn að öllu sem við eigum eftir að gera það sem eftir er af lífum okkar.
Í þjóninum er auðvitað ekki hægt að standa yfir manni eins mikið og í eldhúsinu svo það er erfiðara fyrir þjónana að taka eftir öllu en samt sem áður finnst mér og öllum sem ég hef þjónað að ég hef borið af í þessu og það er það sem gremst mér. Ég lagði upp í þetta með fullum krafti og metnaði og sé ekki hvað ég hefði getað gert betur á neinu sviði. Þetta er í fyrsta skipti á ævinni sem ég veit að ég hef gert allt sem í mínu valid stóð til að skara framúr og það er mjög erfitt að kyngja því að ég er ekki að uppskera samkvæmt því af því að ég veit að enginn hefur staðið sig betur. Það er ekki hægt án fyrri reynslu og ég veit að enginn í bekknum mínum hefur hana.
Ég er bara að skrifa um þetta hér því ef þetta á að vera raunveruleg dagbók verð ég að opna mig og takast á við svona hluti sem skipta mig miklu máli á þessum vettvangi. Það er stór stund í lífi hvers einstaklings þegar hann gerir sér grein fyrir því hvað hann vill leggja fyrir sig í lífinu og leggur allt sitt undir til þess að skara frammúr í því. Ég veit að ég get brosað að þessu eftir svona 2 vikur þegar ég er á kafi í prófundirbúningi en akkúrat núna er það þúsund ár í burtu. Ég verð bara að lifa morgundaginn af og svo helgina og svo get ég gleymt þessu og sé til hvað þjónarnir gefa mér.
Einhver sem les þetta gæti haldið að í kjölfar höfnunarinnar frá Skólanum um starfssamning að þetta sé eitthvað samtengt og ég hafi gert eitthvað af mér en það er ekkert slíkt í gangi. Ég held að skólinn hafi bara sett einhvern Asíubúa í stöðuna því honum hefur ekkert annað staðið til boða og hann hefur kannski sýnt að hægt sé að hnoða manneskju úr honum eða eitthvað. Ég veit það ekki. Ég sé allavega ekki eftir neinu og ég veit ekki hvað ég gæti mögulega gert betur fyrir utan þetta próf í síðustu viku. Ef það á að negla mann á svona hlutum og hundsa svo það sem skiptir máli, þ.e. tæknin og viðhorf til þjónustunnar og viðskiptavinarins er mér skítsama. Kannski ekki í dag, kannski ekki á morgun, en mjög fljótlega tekst mér að gefa skit í það og gera mér grein fyrir því að ég verð samt sem áður afbragðs hótelstjóri sem erfitt verður að slá við.

2003-05-08T13:19:00.000-07:00

Ég var að fá meil um að mér hafi verið hafnað af skólanum um samning hér. Ég skil ekki af hverju en ég fékk um hæl, meil um stöðu á Sheraton Heathrow sem ég sótti um á sínum tíma. Veit ekki hvað kom upp en við erum tvö sem fengum meilið og ég negli þetta ef ég fá góðar upplýsingar á fundinum sem ég á að fara á eftirmiðdaginn á morgun.

2003-05-08T05:01:00.000-07:00

Þetta er týpískt. Þegar ég er að yfirstressast á þessu starfssamningakjaftæði er Mr. Mergui í fríi og ég er stopp á meðan. Ég hef engar upplýsingar at this moment. Ég sótti ekki um að fá að vera karlkyns yfirþjónninn á lokakvöldinu á morgun einfaldlega vegna þess hvað ég er fúll yfir einkunnunum mínum og í lokaviðtalinu mínu býst ég við því að verða spurður af hverju ég hafði ekki áhuga. Þá ætla ég bara að segja að ég viti hvað í mér býr og ég veit hvaða leiðtogahæfileika ég hef en ef bæði ég og Linda erum í yfirmanni þá er bara Carlos og kannski 2 eftir til að vinna vinnuna því helvítis Kínverjarnir gera ekkert nema með fótinn á manni uppi í rassgatinu á sér. Ég vill vera á vettvangi að þjóna fólkinu. Þemað verður Carribean og við erum að reyna að redda okkur Hawaii skyrtum og svona og ég verð sennilega með drykkjarkerruna sem er orginal hugmynd okkar. Frír kokteill við inngang á föstudagskvöldi ætti að vera nóg til að fylla öll 140 sætin og svo verður bara stemmning. Ég sé ekkert eftir ákvörðuninni um að hafa ekki tekið yfirþjóninn. Nenni ekki að vera í samkeppni við vini mína um þetta eina kvöld. Carlos, Abdulah og Feras buðu sig fram. Það er skemmst frá því að segja að ég var sá eini sem kaus Carlos fyrir utan hann sjálfan og Abdulah fékk líka bara eitt fyrir utan sjálfan sig svo Feras vann yfirburðasigur. Ég hef minnst á hann hér áður. Hann er Saudi-Arabi ólíkur öllum skapheitum aröbum sem eru hér. Hann er hvers manns hugljúfi og var sennilega þess vegna kosinn af Kínverjunum (sem eru alltaf í meirihluta hvað höfðatölu varðar en ekki hvað afköst eða metnað er að varða), af því að hann hefur ekkert skipað þeim fyrir. Það er ekki hans sterka hlið. Hann er dipló fram í fingurgóma og Linda verður bara að stjórna því hvernig hann stjórnar annars kemur ekkert út úr honum.

2003-05-08T00:40:00.000-07:00

Wednesday 7. maí 2003 (skrifað í gær)
Jæja, þá er ég officially búinn að kanselera samningnum í Taiwan. Þetta er óumflýjanleg ákvörðun sem ég tók eftir að hafa átt langt samtal í símanum við pabba í gærkvöldi. Mr. Mergui, yfirþjónninn hér hringdi í dag til Bandaríkjanna í sambandi við Wheatleigh en hann var farinn þegar ég kom á kvöldvaktina svo ég verð að fá upplýsingarnar á morgun. Ég er á allra síðasta snúningi með að sækja um atvinnuleyfi, það tekur 6 vikur að vinna úr því skilst mér. Þegar ég sendi kanseleringuna á internship skrifstofuna í skólanum fékk ég sent um hæl tilboð um að fara á eyju í Tælandi sem lítur vel út. Ég og Jesper fengum meilið. Það væri best í heimi að fara eitthvað með Jesper. Hann er svo mikill toppnáungi. Hann er líka mjög meðvitaður um hvað er mikilvægt að gera rétt í náminu og BRANSANUM yfir höfuð en pabbi var ekki hrifinn af hugmyndinni um að fara til Tælands í upphafi og ég býst svosem alveg eins við því að lungnabólgan komist í vöxt þar áður en langt um líður svo ég tjékka bara á morgun hjá Mr. Mergui og sé hver staðan er.
Aðrar skítfréttir sem eyðilögðu daginn fyrir mér eru þær að ég var að fá einkunnina mina fyrir fyrstu vikuna í þjóninum og hún var 7,8. Ég var ágætlega sáttur við það þegar kennarinn sagði mér það sérstaklega þar sem ég flaskaði illa á prófinu en svo komst ég að því að Linda fékk 8,2 og Carlos 8,0. Þetta er algert spark í andlitið þar sem allavega Carlos fékk ekki nema 8 í dekkunarprófinu. Þau eru bæði langt á eftir mér í því hvernig koma á fram við gestinn og láta honum líða vel. Þau eru miklu stressaðari en ég alltaf en samt sagði hann að það væri aðalvandamál mitt. Ég sýni aldrei stressið og bara í dag kom Angelo, Ítalinn sem lifði af slysið með Fabrizio, og sagði við mig. “ All semester I have been going to the restaurant a lot of times and you are (pása til að finna orðin) the best” . Svo tekur hann í hendina á mér. Ég geri allt rétt í þjónustunni og læt fólkinu líða vel og eins og það sé í alvörunni úti að borða. Allir hinir eru bara að hugsa um að koma diskunum á borðin og skella sér inn í eldhús eftir fleiri diskum. Ég endurtek til dæmis hvað við vorum að bera á borð þegar allir eru komnir með diskana sína á borðin og eru að hefjast handa og segi svo ENJOY. Það eru margir litlir hlutir sem gera mig mikið betri en alla hina 12 í hópnum og ég er mjög sár yfir þessari niðurstöðu yfirþjónanna. Gat engan veginn sýnt mitt rétta andlit í kvöld sérstaklega þegar það er svo augljóst að Linda og Carlos komast hvergi nærri mér í þjónustu hvað gestinn varðar. Ég fékk 8,5 fyrir sjálfgagnrýni og það ætti að vera nóg fyrir ykkur til að trúa því að ég er ekki of góður með mig. Ég verð bara að taka huggun í því að ótrúlegur fjöldi folks kemur upp að mér og þakkar fyrir þjónustuna og ég sé það líka í augum fólksins þegar ég spyr hvernig smakkast og svona (sem hinir gera auðvitað ekki) að þeim finnst þau vera sérstök. Þeim líður vel. En það er mjög niðurdrepandi að mennirnir sem þekkja þetta mikið betur en ég og eru sérfræðingar sem ég treysti skuli ekki gefa mér einkunn í samræmi við frammistöðuna mína. Ég á auðvitað eftir að fá einkunn fyrir seinni vikuna og lokaeinkunn en hún verður bara 50% virði gegn hinni svo draumur minn um að slá alla út er orðinn að engu og eftir að hafa hellt mér út í þetta af miklum áhuga og meiri metnaði en nokkur hefur gert hingað til (leyfi ég mér að fullyrða) er ég ekki að uppskera sem skildi og það veldur mér rosalegum vonbrigðum. Þetta er eiginlega ný tilfinning fyrir mig því áður en ég kom hingað var mjög langt síðan að ég hafði lagt mig 150% fram við eitthvað og lagt allt sem ég hef í það að gera það rétt og best þannig að það er kannski eitthvað til að fagna.
Jæja, Maggi BESTI vinur minn á afmæli í dag. Til hamingju með það félagi. Smelli á þig kossi þegar ég kem heim eftir mánuð. Vona að þú fáir stórsigur Inter í afmælisgjöf. Leikurinn er að byrja svo ég verð að hætta. Það eru allavega 12 manns að koma í herbergið til okkar af því að við erum með eitt af fáum sjónvörpum í húsinu. Áfram INTERNAZIONALE!!!!!!! Og svo á laugardag, auðvitað áfram Chelsea, og to a lesser extent; West Ham.
Ótrúlegt hvað boltinn getur alltaf létt manni lund.
Tútilú!!!!

2003-05-05T09:02:00.000-07:00

Var að skrá mig í Banquet á laugardaginn. Þá er ég að vinna frá 15:30 til 23:00 og fæ rétt um 19 CHF (1050 kr.) á tímann. Þetta er í staðinn fyrir að taka kvöldvaktina sem ég hefði hvort sem er þurft að mæta á kauplaust. Ég hefði losnað fyrr en nú get ég fengið reynslu af alvöru veislu með "alvöru" gestum með raunverulegar væntingar. Það var veisla á Montreux Palace Hótelinu síðustu helgi og skólinn sá um það með nemendum með miklum ágætum. Það var eins konar Spring Ball fyrir íbúa Montreux og því allir í Galadressinu og svona og mikið um dýrðir. Gaman af þessu. Ég má ekki skrá mig í svona veislur án þess að hafa lokið þjálfuninni svo ég hef verið að missa af nokkrum tækifærum hingað til þannig að þetta verður kærkomið tækifæri til að prufa sig. Þetta er svona svipað og þegar fótboltamenn spila með liðum sínum í Englandi en vilja komast í Meistaradeildina til að prufa sig gegn Ronaldo og Zidane og fleirum. Færa sig upp á næsta LEVEL.........
Held að ég sé að verða geðbilaður af þessu kvefi.

Tútilú....

2003-05-04T07:34:00.000-07:00

Ég var að fá smá inside upplýsingar frá Alberto sem er Ítali á 3. önn. Hann sagðist hafa séð minnispunktana hjá Jonathan sem er núverandi aðstoðaryfirþjónn og þar stóð að honum þætti ég bestur í hópnum núna. Það kemur svosem ekkert rosalega á óvart en Linda og Carlos eru að standa sig mjög vel líka. Við sjáum hvað setur. Maggi bróðir var að senda mér sms og dóttirin var skírð áðan; Sandra Magnúsdóttir. Það er ekki hægt að kaupa frelsi í símann á kvöldin og ég fer bara niður til Montreux á kvöldin svo það er óvíst hvort ég geti hringt í hann.

2003-05-03T11:19:00.000-07:00

Laugardagur 3. maí. 2003
Ég er í helgarfríi loksins en enn er ég með bullandi kvef og stífluð kinnbein (eða þannig líður mér) og slappur með endemum. Ætla bara að liggja fyrir í kvöld og horfa á DVD. Í gær fór ég í viðtal við veitingastjórann á skólaveitingastaðnum út af umsókn minni. Ég gerði honum ljóst að ég vildi fara til Taiwan en þetta væri til vara og ég myndi upplýsa hann nákvæmlega þegar ég tæki endanlega ákvörðun innan 2 vikna. Hann lýsti starfinu fyrir mér og það hljómaði spennandi. Það eina sem ekki er spennandi er að þurfa að vera hér áfram í stað þess að víkka sjóndeildarhringinn enn frekar fyrst ég hef tækifæri til. Þetta er samt starf aðstoðarveitingastjóra og í því felst meiri ábyrgð en í nokkru öðru starfi sem ég gæti fengið úti í heimi. Ég þyrfti algerlega að sjá um nemendakennslu nokkrar helgar og stýra hlutunum eins mikið og ég gæti. Þetta væri mikil reynsla uppá að kunna að umgangast undirmenn (nemendur) á nærgöngulann hátt og kunna að halda fjarlægð þar sem maður má ekki vera besti vinur þeirra í einkalífinu og svo verða monster í vinnunni. Yfirþjónninn sýndi mér líka heimasíðu af veitingastað í Massachusets í BNA sem er á topp 10 þar í landi. Þar eru líka 19 herbergi fyrir gistingu en þetta er víst eins flott veitingahús og þau gerast. Hann vann þarna fyrir 10 árum og sagði að vinur hans væri managerinn þarna og hann bauð mér að fara þangað ef ég vildi. Hérna er heimasíðan. Þetta lítur vel út en hefur svosem ekki mikið með hótelrekstur að gera. Ég yrði samt sem áður fær um að vita hvað er að gerast efst á skalanum í veitingarekstri. Allt eftir þetta væri “kökusneið” að fast við (lauflétt). Endilega sendið mér meil og segið mér hvort ég ætti frekar að taka þetta heldur en Taiwan. Eina vandamálið er að ég myndi þá éta inn á atvinnuleyfi í BNA fyrir framtíðina. Það þýðir að ef ég fer í 6 mánuði núna, þá eru þeir teknir af þeim 18 sem ég get fengið til að fara í management training að námi loknu. En þetta hefði engin áhrif ef ég færi beint í starf úti í BNA í lok náms. Það er allt annað atvinnuleyfi. Oft fara nemendur í 12-18 mánaða management training programme hjá Hilton eða Marriott í lok náms. Það geri ég sennilega ekki svo þetta gæti verið gott tækifæri. Ef pabbi eða Stebbi hafa eitthvað um þetta að segja, endilega sendið mér meil því þið eruð sérfræðingarnir um þetta og hjálp ykkar er mér mikils virði. Þetta gæti verið allt of flott til að nýtast mér í raunveruleikanum.
Prófið í uppdekkingum fór frekar illa fyrir mig í gær. ‘Eg klúðraði staðsetningu stólanna og því var allt dekkað upp á vitlausum stað á borðinu þó að það hafi verið vel gert að öðru leiti. Ég fékk því 0 fyrir Table Harmony en 7,5 í heildina. Þetta er reiðarslag fyrir 9,0 lokaeinkunnarvonir mínar en ég verð þá bara að vera þeim mun öruggari í seinni vikunni sem byrjar á mánudag. Þá er ég kominn með flest nokkurn veginn á hreint og ætti að nýta vikuna í að fínpússa

2003-05-01T08:13:00.000-07:00

Var að koma aftur frá Internship skrifstofunni þar sem ég skilaði inn 10 passamyndum fyrir atvinnuleyfið í Taiwan. Talaði við pabba í gærkvöldi og eins og venjulega hefur hann ekki miklar áhyggjur af lungnabólgunni en ég held að þetta sé líka að minnka og ég vill absolút ekki missa af þessu tækifæri. Það hafa komið upp 48 tilvik þarna og þarna búa hvað 23 milljónir. Ég held að ég þurfi ekki að skjálfa mikið fyrst að atvinnurekandinn er ekki að því . Hann hefur ekki cancellerað neinum samningum og það bendir til þess að ekki mikið hafi breyst þarna. En ég er ekki farinn og ef ástandið fer ekki batnandi á næstu vikum fer ég ekki. Svo mikið er víst. Ég er víst alltaf að stönglast á þessu en það er alveg satt að þetta er erfið ákvörðun og ég vill hafa hana rétta.

2003-05-01T04:54:00.000-07:00

Jæja, þá er hádegið að baki. Ég hef ekki verið svona stressaður síðan...... í fyrradag, en fyrir það...... ALDREI. Þetta voru brasilísk hjón með dóttur sína og 2 fulltrúar markaðsdeildarinnar hér. Hvítvín með rækjukokteil, rauðvín með Kalkúnar Paupiette sem er kalkúnn með heilu soðnu ekki inni í (ekki spyrja hvernig það komst þarna inn) og svo í desert var Turnover með eplum. Það er bara eplabaka innbökuð!!! Þetta þarf maður að læra utan að og þilja upp fyrir gestina og svo hella víninu, útskýra ef eitthvað er óljóst. Bera kokteilana á hliðarborð og setja undirskálar og áhöld á þar áður en maður þjónar "clockwise", byrjar á dömunum og passa svo að nóg sé í öllum glösum, nóg brauð, spyrja hvort allt sé í sómanum. Einn markaðsfulltrúinn var sú sem svaraði öllum meilunum mínum áður en ég kom í skólann svo hún hélt þessu svolítið á léttu nótunum, spurði út í hvernig ég hefði það og bað annað slagið um input frá mér til að selja skólann. Fólkið var mjög indælt og þegar ég fékk aðalréttinn var hann á bökkum, einn fyrir kjötið og sósuna, einn fyrir núðlurnar og einn fyrir grænmetið. Það er meira að segja vísindi í kringum hvernig á að halda á þessum bökkum og svo þarf að setja þá rétt á heita platta á hliðarborðinu og afgreiða rétt á diskana. Grænmeti efst til vinstri, kartöflur (eða núðlur, rís) efst til hægri og svo kjötið beint fyrir framan gestinn. Það er allt gert eftir formúlum og á morgun verður próf um það hvernig á að leggja á borð. Þarf að kunna 3 tegundir af tauservíettubroti, vita hvernig borðið á að snúa, hvert gestirnir eiga að stefna, hvaða stól ég tek ef gestum fækkar óvænt og allt svoleiðis. Ætla að negla það upp á 10 í kvöld þar sem yfirþjónninn minn sagði mér að hann myndi aldrei gefa 9,2 í þjónustunni. :)

2003-05-01T02:28:00.001-07:00

Vúúúúhúúúú!!!! Var að fá einkunnir mínar úr Eldhúsinu. Er officially efstur á önninni og aðalkennarinn man ekki eftir að hafa gefið neinum yfir 9,0 áður. Ég var þó með 9,2. Í einkunnarskjalinu stendur orðrétt: " Has put a lot of effort in to his training in the kitchen. Very good leader. In general excellent. A pleasure to work with. Excellent Auto Evaluation (sjálfgagnrýnin daglega).
Ég er í skýjunum yfir þessu og nú er bara að negla þjóninn. Ég er með gestaborð í hádeginu sem þýðir að ég verð með rauðvín hvítvín og allt klabbið fyrir foreldra og barn þeirra sem er að íhuga að koma í skólann. Ég þarf að skammta á diskana sjálfur af hliðarborði sem verður mjög krefjandi. En ég negli þetta bara í rólegheitum og sýni ekkert nema sjálfstraustið.
Góðar stundir.

2003-05-01T02:28:00.000-07:00

2003-04-30T11:09:00.000-07:00

Jæja, ég var að fá meil frá Taiwan og það er rosalegt ef ég þarf að sleppa þessu. Það er komið á hreint að ég verð bara á hótelinu í Taichung sem er 222 herbergi. 3 mánuði í móttöku og 3 mánuði í veitingum........ ef ég fer. Það er svo vel fylgst með þessu öllu á CNN og svona að á hverjum degi fær maður nýjar fréttir og þetta virðist vera að lægja nema í Kína. Við sjáum enn til. Annars sendi ég umsóknina inn í dag fyrir veitingastaðinn hér í skólanum svona til vara.
Kvöldtörnin var mikið betri en hádegið í dag. Ég fór heim og svaf aftur í einn og hálfan tíma til að losna við gremjuna og einhvern veginn er þetta eins og þegar maður var í körfunni. Alltaf þegar maður átti frábæra æfingu kom maður með of miklar væntingar inn í þá næstu og skeit á sig og sökk í fýlu. Það sama er að gerast hér. Ég er sennilega bara með of miklar kröfur til sjálfs míns. Eníveis, þetta gekk meiriháttar og ég er farinn að fá fyrstu gestina alltaf til mín að spyrja hvaða borð ég sé með svo þeir fái bestu og fljótustu þjónustuna. Ég var jafnvel búinn að dekka upp fyrir morgunverðinn áður en gestirnir á hinu borðinu mínu voru farnir sem er "exceptional" að mati yfirþjónsins í kvöld. Svo ég fer kófsveittur og úrvinda heim að vega og meta hvort ég eigi að halda í vonina um Taiwan eða bara að gefast upp á henni og með raunhæfar vonir um morgundaginn. Ég var svo fljótur og góður í gær að ég ætlaði bara að setja upp í næsta gír í hádeginu og ég gerði svo margt vitlaust út af því að ég varð að róa mig niður og gera hlutina aðeins hægar og mikið betur að kvöldi. Það virkaði fullkomlega og ég get þá sagt á sjálfgagnrýninni sem við þurfum að fylla út daglega að ég hafi lært betur inn á sjálfan mig í dag. Það er mjög mikilvægt í þessum BRANSA að geta gagnrýnt sjálfan sig þar sem markmiðið er að hafa engann yfirmann til að gagnrýna mann, maður er sjálfur MAÐURINN!!!!!!
Samt sem áður er ég gersamlega búinn og held nú heim í sturtu og koju.

Góða nótt gott fólk.....

2003-04-30T04:47:00.000-07:00

Nú er hádegið á þriðja degi búið. Þetta var rosalegt klúður. Ég þarf virkilega að taka duglega naflaskoðun í kvöld. Ég er að fara á taugum með allt sem þarf að gera og allavega 70% af hópnum skilur ekki ensku eða er drullusama um hvað þarf að gera eða bæði. Ég tapa mér alveg þegar menn eins og hasshausinn hann Hisham frá Egyptalandi segir mér að slappa af þegar hann setur vatnskönnurnar á borðið sem við vorum öll tekin fyrir í sameiningu fyrir að hafa gert fyrir innan við 15klst. Með andskotans helvítis ólíkindum. Þetta tekur á taugarnar og maður er alltaf að hugsa til þess að þegar maður verður kominn út í BRANSAN verði þetta ekki svona því þá verði allir professional og gefi sig alla í þetta eins og ég er að gera hérna kófsveittur hlaupandi um allt að leysa sérþarfir en það er sennilega ekkert skárra þar. Fólk er alls staðar að reyna að komast upp með að gera sem minnst. Sérstaklega af því að það verður svo mikið af ómenntuðu fólki í aukavinnu eða innflytjendur í BRANSANUM. Ég verð virkilega að taka mig saman í andlitinu og finna leið til að leiða hjá mér allt kjaftæðið sem er í gangi af því að ég er ekki yfirmaðurinn en á samt að sýna leiðtogahæfileika á meðan ég er að læra allt sjálfur. Þetta er ofurerfitt verkefni og ég er að andskotast í alls konar vitleysu sem ég kæri mig ekkert um en finnst ég ekki geta haft samvisku í að leiða bara hjá mér og vona að allt reddist. Það er alveg á hreinu að ég rotast þegar ég kem heim í kvöld klukkan 8. Það verður næs. Það verður bara að vera eldsneytið mitt.......

2003-04-29T01:11:00.000-07:00

Nú er ég í pásu í klukkutíma eftir að hafa verið í morgunverðinum og lagt á borð fyrir hádegið. Ég gerði rosaleg mistök. Við ég tók alla litlu hnífana af borðunum og skammaði liðið fyrir að hafa sett stóra þar en þegar ég hafði komið þeim í hilluna aftur sagði yfiþjónninn að þetta hafi verið litlu hnífarnir. Ég klúðraði þessu hrikalega!!!! En ég bæti það bara upp í hádeginu með snilldartöktum. Forrétturinn er með skelfisksósu og þegar ég spurði yfirþjónana hvort við ættum að vara fólk við því sögðu þeir að matseðillinn hefði verið uppi á töflu síðan á föstudag og ef fólk með ofnæmi væri ekki búið að lesa hann væri það bara "TOUGH". Í ljósi þess að forrétturinn er Asparagus mousse and coulis-Amorican og hvergi er minnst á skelfisk tel ég þetta nokkuð hættulegt en ég er ekki yfirmaðurinn hérna.

2003-04-29T01:06:00.000-07:00

Mánudagur 28.04.2003(Skrifað í gær)
Nú er fyrsti dagurinn minn í þjóninum að baki. Jakkinn sem ég fékk er 10 númerum of lítill þannig að skyrtan mín nær langt út fyrir hann. Svo er maður með aulalega slaufu ofan á allt saman. Þetta var erfiður dagur og eins og fyrstu dagana í eldhúsinu var hent í mann rosalegu magni af upplýsingum og reglum um þjónustu sem verður svo barið í mann á næstu dögum. Í hádeginu gekk þjónustan vel og við vorum fljótari enn nokkur hópur á önninni á fyrsta degi (virðist alltaf gerast með allt sem ég tek þátt í J ). En eftir hádegið var pússað silfrið og svona og þá varð ég frustreraður því þá kom miklu betur í ljós en þegar við vorum í eldhúsinu hvað margir eru bara engan veginn að nenna þessu. 4 tegundir af göfflum, 3 af hnífum og svona og það þarf að flokka það strax. Menn voru bara að henda þessu öllu saman eins og það væri lok málsins. Auðvitað þurftum við öll að vinna auka hálftíma í að flokka hnífapörin og ég trylltist við gerendurna. Sagði að þeir tækju ekki þátt í þessu aftur á morgun nema þeir væru tilbúnir til að sýna smá metnað. Helvítis einkaskóla, ríkisbubba, no good for nothing, aumingja snobbkrakkar sem aldrei verður neitt úr. Eftir að okkur var kennt að bera 4 diska og við fengum tveggja tíma pásu fór ég bara heim að sofa úr mér gremjuna (þið vitið hvernig ég er, verð bara í fýlu það sem eftir lifir dags).
Áður en ég sofnaði horfði ég smá á CNN og þar var fjallað um að Taiwan er að einangra sig frá restinni af Asíu með 10 daga sóttkví fyrir alla sem eru að koma frá öðrum Asíulöndum og Kanada. Þarna eru komin upp 48 SARS tilvik og ég sé ekki fram á að það sé einhver lækning í sjónmáli. Þetta er rosalega erfið staða fyrir mig því ég get ekki sótt um annars staðar þar sem ég er búinn að taka starfinu. Við Jesper erum að reyna að ná vinnu á Bahamas eða Jamaica hjá Sandals, sem er svona keðja í Karabíska hafinu sem sérhæfir sig í brúðkaupsferðum og svona fyrir pör. Það hljómar asnalega en þetta er rosalega flott og virt dæmi. Annars verð ég bara að sjá til með allt og koma heim ef allt klikkar. Það væri svo sem ekki svo slæmt þar sem ég verð kominn með allt á hreint í grunnatriðum og gæti sinnt flestum störfum fyrir Pabba og Stebba en það er ekki ákjósanleg staða þar sem reynsla út í hinum stóra heimi var ætlunin.
Eníveis. Ég vaknaði svo aftur fyrir kvöldkeyrsluna og hún gekk mikið betur. Ég var á fullu að þjóna borðum félaga minna af því að þeir voru svo seinir að öllu og Túnisbekkurinn sem yfirleitt er til ama með geðveikt sterku sósuna sína, ótrúlegt brauðát og vatnsdrykkju var bara ofuránægður með mig. Það var mér mikils virði þar sem allir hafa kvartað undan því hvað þeir eru erfiðir.
Ég missti samt af bekkjaráðsfundi en það er ekkert merkilegt að gerast hvort sem er nema það að ég fór á fund Hr. Brawand í dag og stakk upp á því að helvítis reykingafólk sem er með stæla og reykir í lyftum og utan reykingasvæða án blygðunar skuli taka Community Service ef þeir eru negldir. Það þýðir garðyrkja, tína upp stubba um alla skólalóðina, þrífa potta. Hann er með langa reynslu í BRANSANUM og veit að þetta er alltaf sama fólkið sem “doesn´t give a fuck” og það er fólkið sem fær lélegar einkunnir og er hérna bara til að vera ekki fyrir foreldrum sínum. Svona er það en það þýðir ekki að ég þurfi að líða fyrir þeirra hálvitaskap að þurfa að reykja. Nú er klukkan orðin kortér í níu og ég er bara að tjilla með músík á fóninum. Mamma hafði svo rangt fyrir sér þegar hún skammaði mig fyrir að ætla með 200 geisladiska með mér hingað. Þó að ég sé kominn með 903 lög á tölvuna sakna ég tónlistarinnar sem ég er ekki með. Hvað um það, ég kópía þá bara inn á tölvuna ef ég kem í sumar.
Já og þegar ég fór í klúbbinn í morgunpásunni minni beið mín þar umslag með rosalega flottri trékanínu sem Kristín systir hafði búið til handa mér ásamt póstkorti af Perlunni og Reykjavík á góðum sumardegi. Kannski það væri ekki svo slæmt að koma heim á Starfssamning.
Á fimmtudaginn við búningsklefana í eldhúsinu var vigt og stelpurnar vigtuðu sig og ég gerði það einnig. Leena frá Kóreu er búinn að bæta á sig 9 kg. og það hafa þó nokkuð margar stelpur bætt þó nokkru á sig. Allt frá 5-15 kg. Ég hef að sjálfsögðu ekki bætt á mig þar sem það er illmögulegt en ég vill nú fara að léttast eins og ætlunin var þegar hingað var komið. Ég hef að staðaldri verið nokkuð duglegur með ræktina en staðreyndin er sú að tvisvar á dag fáum við þriggja rétta fine dining máltíðir með rjóma og öllu tilheyrandi og því hef ég ákveðið að nota tækifærið þar sem ég er í bruninu í þjóninum að reyna að létta mig eitthvað og sjá hvort ég fari ekki á flug ef ég missi svona 2 kíló í viðbót. Ég hef ákveðið að taka þá einföldu ákvörðun að borða bara aðalrétt og ef ég er enn svangur fæ ég mér frekar ábót heldur en ís með rjóma eða djúpsteikt epli með karmellufyllingu. Þannig ætti þetta að takast smátt og smátt án þess að ég svelti. Svo er náttúrulega enginn sjéns að ég gefi bjórinn upp á bátinn. Þá gæti ég alveg eins steypt mér af svölunum í frjálst 500 metra fall.
Svo er svolítið skrítið að gerast fyrir mig. Ég er í alvöru farinn að standa mig að því að vera að hugsa á ensku!!!!!!! Það er fullkomlega eðlilegt en þar sem maður er ekki með sama orðaforða í ensku og íslensku stoppar maður stundum í hugsunum sínum og fer að hugsa: “What´s that word again”. Jebb, Snorri kallinn er skrítinn strákur, það er ekkert nýtt…….

2003-04-27T10:37:00.000-07:00

Sorrí að ég hef ekkert skrifað síðustu daga. Það er bara búið að vera geðveikt að gera í eldhúsvinnunni og ég er kominn með kvef sem hjálpar manni ekki að sýna lit í vinnunni. Ég er þó vonandi búinn að standa fyrir mínu. Við vorum með lokapróf fyrir fyrri hlutan í þjálfuninni á föstudag. Það var grískur matseðill sem við þurftum að matreiða sjálf frá grunni. Ég var í Pastry (desertum) svo ég sá um, með hjálp hópsins, Kanilhnúta með valhnetum og Lofnarblóms og hunangsís. Það er skemmst frá því að segja að þetta gekk svosem ágætlega nema kokkurinn þurfti að grípa inn í einu sinni en það er víst ekkert stórmál. Ég þurfti nú einu sinni að hafa áhyggjur af öllu þar sem hinir 3 liðsfélagar mínir eru ekki færir um að rista brauð án þess að kveikja í sjálfum sér. Þetta endaði með því að við vorum öll klöppuð upp og það var í fyrsta sinn sem það er gert á önninni. Svo er ég búinn að vera í brunch eldamennsku í gær og í dag: það er ommulettur, hrærð egg, beikon og með því. Það er búið að vera nokkuð stíf keyrsla því þessir Kínabjánar virðast, án undantekninga, ekki hafa hugmynd um hvað 2. gír er hvað þá 3. gír.
Eníveis. Nú byrja ég 6:45 í þjóninum í fyrramálið og hlakka mikið til (zzzzzzzz). Vonandi leysist það vel og ég næ að negla hæstu CBL (Craft Based Learning) einkunnina. Ég er allavega ekki að missa af því fyrir að hafa ekki reynt.

2003-04-22T10:20:00.000-07:00

Djöfull er ég þreyttur í dag!!! Ég er svo þreyttur að í dag hefur glansinn svolítið farið af áhuganum á eldhúsvinnunni. Það hefur sennilega líka eitthvað að gera með að hlutirnir eru ekki eins nýjir á hverjum degi núna. Maður veit hvað maður á að gera og verður frustreraður ef maður klikkar á því ( ekki að það sé að gerast ítrekað). Það eru allir að spyrja hvort ég ætli að mæta í fótbolta en ég ætla beint heim að liggja í leti og sofna snemma. Glápa á CNN og BBC og vorkenna sjálfum mér á því hvað ég er uppgefinn. Stundum verður maður að gera það. Það mikilvægasta er að enginn sé til staðar til að hlusta á mann væla yfir því. Þá kemst maður upp með að þagga niður í öllum öðrum þegar þeir eru að kvarta og draga niður stemmninguna.
Góðar stundir.......

2003-04-22T01:52:00.000-07:00

Jæja, þá er ég byrjaður fyrsta daginn minn í heita eldhúsinu (aðalréttir) þar sem kokkurinn er frönskumælandi og feitur. Hann notar bara orð eins og kaka (skítlélegt), zúm zúm (flýttu þér), sa sa (svona og svona) o.s.frv. Hann er erfiður í umgengni en ég læt hann ekki ná mér upp. Maður verður bara að vera þolinmóður, sem er erfitt í dag. Ég fór í fótbolta í íþróttasalnum strax eftir mat í gærkvöldi og spilaði af hörku í 3 klukkutíma. Sýndi meira að segja nokkra takta sem ekki hafa sést síðan í IKEA boltanum :) En eftir boltann fórum við í Klúbbinn og Carlos lét sig hverfa með bílinn sinn og því náðum við Jesper okkur ekki upp í að labba uppeftir fyrr en eftir að hafa horft á Jackass og endirinn á Indiana Jones á frönsku. Þegar við loksins komum heim rotaðist ég og þó það hafi verið fyrir miðnæti var þetta erfiðasti morguninn minn hvað að drulla mér á fætur varðar en það tókst á endanum og ég held enn haus. Held bara að ég hafi spilað of mikið fótbolta í gær. Ég fer allavega ekki aftur í kvöld, er alveg uppgefinn og sofna sennilega eftir 2 bls. í Dalai Lama bókinni.

Hafiði það gott í dag Klakafólk!!!!!!!

2003-04-21T00:50:00.000-07:00

Þá er kominn mánudagur og Dagmar fór heim í gærmorgun. Laugardagsdjammið var ekki verra en föstudagsdjammið. Við Dagmar fórum niður í bæ og borðuðum pizzur á Molino. Svo fóru Linda, Jesper og James að tínast niður smátt og smátt og við fórum að versla grillmat og undirbúa djammið framundan. Við keyptum eitthvað grillkjöt tilbúið á pinnum og líka fiskmeti en þegar heim var komið gerðum við okkur grein fyrir því að í staðin fyrir að kaupa kol til að búa til okkar eigin einnota grill með álbakka, höfðum við keypt 48 stykki af einhverjum kubbum til að kveikja í grillum og arineldum. Klukkan var orðin 17 svo það var ekki hægt að fara aftur á supermarkaðinn svo við Jesper skelltum okkur í leigubíl og á bensínstöðina og þar var hægt að kaupa einnota grill tilbúið með öllu. Við héldum svo upp og fengum okkur öl. Uppúr 19 var byrjað að reyna að koma grillinu í gang og það gekk mjög erfiðlega og við rétt náðum að henda pulsum á það og fisknum áður en kjötið sem eftir allt saman var ÖND, var ekki hægt að elda vegna þess að það var orðið kalt svo ég tók það af pinnunum og henti því á pönnu og steikti það í herberginu hjá James. Enginn borðaði það enda vorum við komin í djammfílinginn hvort sem er. Meiri bjór og tvær flöskur af Vodka (sem Jesper keypti) var innbyrgt og svo kom hápunkturinn; ég fékk roomtjékk!!!!!! Kellingin kom inn sagði bara: "eruð þið með smá partý?" Við játtum því en eins og ég hef áður sagt, þá má ekki vera með neitt sterkara en 13% vín í herberginu og ekki fleiri en 12 bjóra á herbergi en þrátt fyrir að hún hafi séð fullt af Redbull og Appelsínusafablandi þá tjékkaði hún bara á skápunum og sagði svo góða skemmtun!!!!! Ég var orðlaus. Hún fær borgað fyrir tortryggni en henni virtist vera alveg sama. Hún þurfti samt tvisvar að koma aftur til að biðja okkur um að lækka hávaðan.
Svo var farið niður í bæ, en ekki áður en Jesper hafði krafist þess að við kláruðum seinni flöskuna af vodka. Við fórum á White Horse og hittum alla bældu kínverjana og svona. Svo var farið á Copycat að venju og dansað úr sér líftóruna. Það er ekki mikið af því að segja annað en það að við fórum svo heim um 5:30 og smá eftirpartý fór í gang í herberginu. En það var mikið minna eftir af bjórnum en ég hafði upphaflega haldið svo það dó snemma út og þar við sat.
Dagmar fór um 10 í gær og ég svaf áfram til hálffjögur þegar ég tók herbergið í gegn í rólegheitum og lagðist svo aftur í rekkju til að horfa á fréttir en sofnaði med det samme. Rétt náði að vakna aftur klukkan níu til að horfa á DVD og borða pizzur með Jesper, Lindu og James. Carlos var kominn aftur frá Þýskalandi (hann var þar alla helgina) með enn fleiri rakspíra og pillur og krem til að halda sér fallegum. Hann er samkynhneigðari en allt samkynhneigt greyið.
Nú er bara að standa sig í eldhúsinu áfram og negla tíuna á föstudaginn. Leena, kóreska stelpan í mínum hóp, hefur ákveðið að mæta ekkert í dag, enda páskafrí, og því hallar enn á okkur hin. Bíttar ekki máli.

Gleðilega páska!!!!!

2003-04-19T03:46:00.000-07:00

Jæja, við Dagmar vorum að vakna og fengum ekki að borða brunch af því að ég var ekki búinn að boða komu hennar svo við förum bara niður í bæ rétt strax. Búinn að sýna henni skólann og nú er bara að skella sér á annan öl :)
Það var rosalegt stuð í gærkvöldi. Eftir að ég fór í skriflegt eldhúspróf fór ég í viðtal við aðalkokkinn um frammistöðu mína fyrstu vikuna í eldhúsinu og hann sagði að ég hefði skarað frammúr af öllum sem unnið hafa í eldhúsinu á önninni (franski bekkurin er enn eftir) og að ég skilji alveg hvað er verið að gera með þessari þjálfun og ef ég sýni sama áhuga og dugnað seinni vikuna fái ég hreina 10 ef prófið hefur gengið vel. Þetta var skemmtilegasta einkunn sem ég hef fengið hér því ég virkilega lagt mig allan fram við að sýna allar mínar bestu hliðar í eldhúsinu og læra sem mest á þessum 2 vikum.
Eníveis, það var byrjað á því að hitta krakkana á White Horse þegar ég hafði verið einn með Dagmar aðeins og farið var á súpermarkaðinn og keypt byrgðir af bjór og farið upp á herbergi. Við Dagmar og Linda sátum á svölunum hjá mér og sötruðum fram að sólsetri eða þar til Jesper, James og fleiri komu úr vinnunni og ræktinni. Þá var virkilega tekið til höndunum og við vorum svona 10 að djamma og spjalla til sirka 11 en þá fórum við niður á White Horse og keyptum að sjálfsögðu Vodka flösku og Red Bull. Þangað komu líka Indonesísku stelpurnar í bekknum mínum, Grace, Santy og Diana. Það var frekar tómt þarna fyrst að svo margir eru í páskafríi. Það er alveg ljóst að Montreux næturlífið lifir ekki lengi án þessa skóla!!!!!! Það var drukkið og svo var tekin smá Salsa sveifla á Black Pearl. Ég var ekki eins liðugur og síðast þar og eftir stutt stopp var haldið á hinn óumflýjanlega Copycat. Við þurftum að rífa gífurlegan kjaft við dyraverðina til að koma Indónesísku stelpunum inn frítt því þær voru ekki að fara að borga sig inn. Svo var keypt flaska á barnum og loksins lét Slim (framkvæmdastjórinn) mig fá VIP kortið sem ég á svo virkilega skilið. Það var dansað dátt og ég kynnti Dagmar fyrir Aliciu sem var frekar slöpp í gær. Hún er ekki í HIM skólanum heldur í fjallinu fyrir ofan mig.
Eftir að hópurinn fór að minnka og dreifast fór ég með Dagmar í labbitúr með ströndinni og svo enduðum við á Hungaria og fengum okkur pizzu til að seðja magann fyrir heimferðina. Þetta var frábært kvöld og ég vona að Dagmar standi sig jafnvel í kvöld. Fólkið var mjög hissa að hún gat torgað bjór hraðar en bróðir sinn sem hingað til hefur verið talinn vel liðtækur í þeim málum.
DAGMAR BIÐUR AÐ HEILSA OG 'EG EINNIG.
Nú er það bara að snæða og fara í búðaráp og bátsferð.

Au revoir.

2003-04-17T09:46:00.000-07:00

Já, þetta langa sem ég setti inn í gær er Word kynningin sem ég bjó til með myndum og öllu um Taiwan og hótelin sem ég er að fara á en ég get ekki sent í ímeili af einhverjum ástæðum.

2003-04-17T09:33:00.001-07:00

Það er ótrúlegt hvað maður fyllist af orku við það eitt að vinna í eldhúsinu (líkamlega). Þegar ég kláraði fyrsta daginn minn í Cold Kitchen (forréttir aðallega) fór ég í ræktina og spilaði smá fótbolta og svo fórum við Jesper og James í körfu við þrjá 3. annar gaura, þar á meðal Luiz sem er í körfuliðinu með mér (btw tímabilið er búið og Glion endaði í 6. sæti). Ég var rosalega agressívur og lenti næstum í slagsmálum við Luiz. Hann var að kvarta yfir því hve mikil læti væru í mér og að ég væri að ýta sér. Það er bara kjaftæði. Við erum báðir stórir og verðum því að taka fráköstin í okkar liðum og því miður er bara einn bolti og því snertumst við annað slagið ef við sýnum einhverja baráttu. Ég var þarna hlaupandi um eins og berserkur og tók rosalega á því. Djöfull er gaman af þessu.
Svo dreif ég mig í mat, ennþá svitnandi eins og veðreiðahestur, og skipti um föt (þarf að vera í kokkagallanum til að fá First table mat kl.17:30) og drakk heilan helling af vatni og borðaði bara aðalréttinn (engan desert eða starter). Svo klukkan 19:30 er blak rétt fyrir ofan Residence (heimili mitt) og ég verð þar.
Nú er páskafríið að byrja fyrir alla nema okkur sem erum í CBL ( eldhús og þjóninum) svo skólinn er að tæmast. Ekkert nema við og Kínapakkið.
Ca 20 klst. í Dagmar. Þetta verður verslunarmannahelgin mín.

2003-04-17T09:33:00.000-07:00

2003-04-16T07:47:00.000-07:00

Já, strákurinn er að fara til Taiwan. Þetta er bara svona létt grín fyrir ykkur heima til að kynnast nýju heimili mínu áður en ég kem heim um jólin. Ég er líka í rauninni að kynnast landinu sjálfur með því að vinna þetta skjal því ég hef ekki minnstu hugmynd um þetta land.
Ég er að fara að vinna á tveimur hótelum.Keðjan sem þau tilheyra heitir Splendor. Ég held að þetta sé ekki stór keðja. Jafnvel bara þessi tvö hótel þó að hægt sé að finna Splendor hótel í Mílanó og um allan heim. Það eru ekki hótel sem tilheyra þessum. Eitt er í borginni Taichung og hitt er í Kaohsiung. Kaohsiung er á suðvesturströnd landsins en Taichung er rétt fyrir ofan miðju landsins en mér skilst að hún sé ein af 5 hafnarborgum landsins. Ég veit raunar ekki hve stórt landið er en miðað við Kína (við hliðina) er það ekki stórt.
Taiwan tilheyrir Kína og Mandarín er tungumálið þar. Landið er tæplega 36.000 km2. Tæplega 22 milljónir búa í Taiwan. Meðal Taiwani nær 76 ára aldri. Blanda af Búddisma, Confúsíoisma og Taoisma eru 94% trúarbragðanna þarna. 4,5% eru sömu trúar og ég sem verður skrítin reynsla. Kannski tími til að hætta að lesa fótboltabækur og skella mér yfir Dalai Lama bókina sem mamma gaf mér í jólagjöf fyrir 15 mánuðum. Svo fann ég einn ljósan punkt hérna. Þetta er víst líka ein af aðal heróínborgum heimsins eða eitthvað álíka. Kaohsiung er næststærsta borg landsins með 1,4 milljón íbúa og Taichung er þar á eftir með 848 þúsund. Taipei er stærsta borgin og höfuðborgin með 2,6 milljón íbúa. Taiwanir hafa mestar tekjur af cheap fataframleiðslu, bílaframleiðslu og annars lags tækni.

Kaohsiung:
Þetta er hótel sem er staðsett frá hæð 38-70 í háhýsi í nýju viðskiptahverfi borgarinnar og snýr að höfninni. Það eru 592 herbergi á þessu hóteli svo að ég á eftir að hafa nóg að gera. Á þessu hóteli eru 11 veitingastaðir sem hafa allir sína sérstöðu. Þú getur nálgast allt frá Sushi til bananasplitt á þessum stöðum. The diamond Ballroom er salur fyrir einkasamkvæmi eins og brúðkaupsveislur og svona. Þetta er víst einn sá stærsti sinnar tegundar í Taiwan þar sem hægt er að smella 1.100 manns í sæti og 1.500 manns geta dottið í það í kokteilpartýum. Þarna er líka rosalega flott líkamsrækt sem ég kem vonandi til með að fá að nýta mér. Klippótek, snyrtistofa, eróbik, sundlaug, sauna og spa (er ekki alveg með það á hreinu hvað það þýðir). Þetta er allt á svæðinu. Í herbergjunum eru ofurstór baðkör, internettenging og allt sem þú getur hugsað þér.
Þetta er alvöru 5 stjörnu hótel. Myndin hér til vinstri er af flottustu svítunni. Það er alltaf að verða sívinsælla í alþjóðaviðskiptum og menn halda fundi og kokteilboð í herbergjunum sem þeir gista á. Negla tvær flugur í einu höggi. Þurfa ekkert að fara og geta samt klárað viðskiptin sín og sofið. Þessi forsetasvíta kostar 182.000 kr. Sem er bara nokkuð vel sloppið í bisness. Venjulegt herbergi fyrir einn er á 13.000 kall.
Allur matur og veitingar eru fyrsta flokks. Yam Cha Palace er A la Carte staður með kínamat og svona. Á Steak house færðu amerískar steikur og kálfakjöt og lamb frá Nýja Sjálandi. Mjög spennandi. Teppanyaki er glæsilegur staður þar sem kokkarnir eru frammi í sal að leika listir sínar.
Humar og steikur í fyrsta flokks umhverfi. Wine Bar er staðurinn þar sem hægt er að fá sér smá snakk eða bara drekka flottustu vín veraldar og reykja allra bestu kúbönsku vindlana á meðan Chelsea flengir Arsenal á risaskjánum. The Brasserie er annar staður þar sem kokkarnir leika listir sínar fyrir framan gestina en þar er allt í hlaðborði. Ferskt sjávarfang, sushi, roast beef. Neimit, þeir eru með það. Court er svona léttur staður með suðrænu ívafi þar sem hægt er að gæða sér á milljón tegundum af kaffi og léttum réttum. The Sky Lounge er elegant staður með frábært útsýni yfir höfnina og létta rétti milli mála. The Cake Box er eiginlega bara bakarí með samlokum og sætabrauði. Japanese Garden er, eins og nafnið bendir til, aðal sushi staðurinn í Kaohsiung. The 75th Café (myndin fyrir neðan) er staður með 360 gráðu útsýni yfir borgina frá 75. hæð.

Það er engin spurning að ég kem til með að læra ótrúlegustu hluti á því að vinna á fullu í öllum þessum stöðum. Ég á eftir að hafa reynslu sem hoppar frá því að þjóna fjölskyldum í hlaðborðum til þess að hella í glös fyrir gamla spjátrúnga með risavindla í kjaftinum og hörkuattitúd. Hversu fjölbreytt getur þessi reynsla orðið? Svarið er: MJÖG!!!!!
Endilega kíkið á heimasíðuna til að skoða fleiri myndir og sjá hvað þetta er rosalegt batterí. http://www.gfk.com.tw/E/index_e.htm

Taichung:
Þetta hotel er með allra flottasta móttökusvæði sem ég veit um (fyrsta myndin efst). Ef þið farið á heimsíðuna sjáið þið hreyfimynd sem snýst hringin í kringum móttökuna. Rosalega flott. Marmaragólf og svona afslappandi ljósbrún stemmning. Þarna fæ ég vonandi að taka á móti fólki með breytt bros á smettinu. Að læra eftirnöfn fólksins og sleikja það upp frá fyrstu sekúndu til brottfarar er eitthvað sem ég verð að fá að kynnast. Að vera andlit hótelsins og svara hverju einasta kalli sem nokkur gestur sendir. Þetta hotel er helmingi minna en hitt með 222 herbergi en það er með allt sem hitt hefur (sauna, sundlaug, rækt, djúp baðkör og allt). Hér eru 8 veitingastaðir með svipuðum þemum og hótelið í Kaohsiung.
Ef ég skil heimasíðuna rétt eru líka 166 stúdíóíbúðir í húsinu eða rétt hjá sem eru leigðar út og eru með fullri þjónustu.
Hótelið er líka með einn ráðstefnusal fyrir 2000 manns og aragrúa af fundarsölum umhverfis hann. Þetta er annar hlutur sem ég er spenntur fyrir því þetta er að sjálfsögðu mikilvægur hluti af því að fá fólkið til að vera inni í hótelinu. You get ALL the money!!!! Þetta er hlutur sem ég veit að pabbi er hrifinn af og leggur sennilega út í ef pláss verður í Aðalstræti. Fylla hótelið af ráðstefnugestum sem halda fundi og ráðstefnuna sjálfa á hótelinu. Borða matinn sinn á hótelinu, tæma minibarinn og allt. Þarna eru peningarnir og ég vill fyrir alla muni kynnast þessu sem mest. Kíkið líka á þessa síðu því þarna eru ekkert nema svona snúningsmyndir sem sýna ykkur alla króka og kima á hótelinu. http://www.splendor-taichung.com.tw/

Spennandi tækifæri:
Það er alveg ljóst að ég mun fara þangað út til að sanka að mér reynslu og víkka sjóndeildarhringinn á öllum sviðum, ekki bara í sambandi við hótelrekstur. Bara á því að afla upplýsinganna til að hanna þessa kynningu fyrir ykkur er ég orðinn fullur af eldmóði og get ekki beðið. Maðurinn sem verður yfirmaður minn þarna úti útskrifaðist úr þessum skóla fyrir 11 árum og veit því hvernig á að miðla reynslunni til mín og svo verða 3 aðrir nemendur þarna með mér frá skólanum. Það er svo margt spennandi að gerast í kring um mann og það er ekki eitt dautt augnablik í þessu lífi sem ég lifi hér í Sviss. Nú er ég að læra hvernig hlutirnir ganga fyrir sig í alvöru skipulögðu eldhúsi (no offense Sveina og Gylfi) og svo fer ég að læra að þjóna með uppdekkingum, 5 diskum á mér, vínflöskuopnunum, skammta fyrir framan gestinn og allt tilheyrandi. Strax að því loknu fer ég í 4 vikur á fullt aftur með sjálft bóklega námið og svo beint til Taiwan, vonandi með viðkomu á klakanum en ef ekki, þá bið ég innilega að heilsa hér frá Sviss og vona að ykkur þarna uppi líði jafnvel og mér hérna niðri. Ég hlít að hafa verið rosalega góður strákur í síðasta lífi til að verðskulda þetta allt.
Au Revoir!!!!

2003-04-16T02:35:00.000-07:00

Ó og ég fékk 7,5 í frönskuprófinu mínu sem gildir 30% en ég er alls ekki sáttur við þetta því ég vildi ná grunninum mikið betur. Verð að líta á það.

2003-04-16T02:34:00.000-07:00

Nú er ég í hádegishléinu á þriðja og síðasta degi mínum í pastry (deserteldhús). Þetta er spennandi og athyglisvert. Ég er að sýna mikið frumkvæði, forvitni og leiðtogahæfileika. Ég læt alla vinna í kring um mig (við erum 4 fyrir utan kokkinn) og spyr alltaf af hverju hlutirnir eru eins og þeir eru. Maður svitnar eins og svín og eftir vinnu í gær fór ég í ræktina og tók rækilega á því. Þessa vikuna er ég búinn alltaf um 17 svo ég get það. Maður er jafnsprækur og fyrstu vikuna á Naustinu sem ég vann en þá missti ég 5 kg. Ég er bara að fíla það í tætlur að vera aftur á fullu í eldhúsi og það svona stóru, skipulögðu (hótel) eldhúsi þar sem fyrsta flokks leiðbeinendur kenna manni hlutina (en bara einu sinni). Ég er mikið meira vinnukall en lærdómskall og ég var að fá þær fréttir í gær að hæsta meðaleinkunn úr eldhúsi og þjónustu er 8,4 eins og staðan er í dag. Ég mun gera allt í mínu valdi til að slá því við. Það er ekkert því til fyrirstöðu.
Fer aftur í ræktina eftir vinnu og Pastry Demo (þá sitjum við inni í eldhúskennslustofu og lærum hvernig allt er gert) og reyni nú að komast á skrið með útrás og svona því ég hef ekki mikið hreyft mig síðan ég brákaðist og ég verð virkilega að reyna að fara til Taiwan sem eitthvað annað en FREAK!!!!!!!
Hádegishléið er búið. Kokkarnir taka heilan 1 af einkunninni ef þú ert seinn einu sinni á 2 vikum.

Au Revoir!!!

2003-04-14T07:18:00.000-07:00

Jæja, þá er fyrsta vinnudeginum lokið í eldhúsinu og þetta var bara nokkuð spennandi. Við sáum um deserta fyrir 125 manns í hádeginu. Bjuggum til ís, litlar kökur, sósu og ferskjur. Svo var myndataka af öllum árganginum í dag og ég með lubban út í loftið sólbrenndur og sætur.
Fór líka á internship office og sagði já við Taiwan. Það er engin sjúkdómur þar svo ég þarf ekki að hafa áhyggjur. Mér skilst að við verðum 4 núna og þetta verður í móttöku og veitingarekstrinum. Við tökum 3 mánuði í Kaoshiung og 3 mánuði í Taichung. Skilst að fáum að vera á töluverðri hreyfingu og það er ekkert nema snilld. Er ekki búinn að kynna mér hlutina of vel í sambandi við þetta og ljóst er að ég hefði frekar viljað fara til Kína eða Singapore, jafnvel Indónesíu en þetta er alls ekki slæmt miðað við stöðuna í heiminum og lélega tungumálakunnáttu mína. Gisting, fæði, félagsskapur, mjög hæfur yfirmaður og ca.300 bandaríkjadalir á mánuði (hef ekki hugmynd um hve langt ég fer á því í Asíu). Mana ykkur að skoða síðurnar hér fyrir ofan og senda mér smá feedback( valssons@glion.ch) .

Au revoir.......

2003-04-14T02:39:00.000-07:00

Dagurinn í gær var yndislegur. Það var svo gott veður að við Linda og 5 aðrir ákváðum að fara niður á strönd og leigja okkur tvo báta og sötra bjór. Engin heimavinna, bjór, steikjandi hiti og hreint geðsjúkt veður. Ég stakk mér meira að segja til sunds, það var ofurkalt. Þetta var eins og hið fullkomna eins dags sumarfrí á Benidorm.
Svo klukkan hálfsex fór ég á White Horse til að horfa á Watford- Southampton og þar var rosaleg stemmning loksins. Ekki margir að horfa en þeir voru nokkuð háværir. Það var einn gaur fyrir utan mig sem studdi Watford og hann var alltaf að öskra á hina: "fucking pykees" (held að þetta þýði sígaunar, eins og í Snatch). Watford stóð sig frábærlega að mínu mati. Langt frá því að vera gagnslausa liðið sem var rasskellt í hverri viku þegar þeir voru í úrvalsdeidinni. Með smáheppni hefði þetta getað verið þeirra dagur en þetta var sennilega fyrir bestu því annars hefði Arsenal valtað yfir þá í úrslitum (Maggi á eftir að berja mig fyrir að hafa sagt þetta).

2003-04-13T04:21:00.000-07:00

Það er ekki glampasólskin í dag. Nei, það er steikjandi hiti. Mér líður eins og ég sé aftur kominn til Krítar. Sit á svölunum og nú verður farið í sólbað þar til Arsenal- Sheffield United hefst og svo verða Hornets hans Magga bróður að skella Southampton. Watford-Southampton.
SEMI-FINAL DAY. Æ LOVIT!!!!!!!!!!!

2003-04-12T12:07:00.000-07:00

--------------------------------------------------------------------------------
You know you've been living in Switzerland too long when ...

--------------------------------------------------------------------------------

you think getting up early is good.
you actually get interested in the local elections.
you expect the shop clerk to say goodbye after you purchase something.
you try to defend cartel based economics to a visitor.
you think that plaid jackets with flowery ties don't look that bad.
you think it's fair that you can only wash clothes once a month.
you wonder why anyone would want to shop outside of working hours.
you think it's OK to drive slow on Sundays.
you feel like you're broke if you have less that SFr. 300 in your pocket.
you dress up to go grocery shopping.
you understand why Chinese food should cost more than normal food.
you prefer Swiss wine.
you wish that your hometown had expensive garbage bags too.
you think it's OK for a Chinese restaurant to be run by a Swiss and staffed by Spaniards and Portugese.
you start thinking, 'Why can't they just speak Schwizerduetsch?'
your German is better than the waiter's.
you start preparing costumes for Fasnacht.
you join a Guggemusik band.
you think Thursday night shopping is really convenient.
you think that large American cars are 'cool'.
you think it's cool to drink expensive imported American beers.
you prefer fizzy mineral water to tap water.
you throw a party and expect everyone to leave by 11:30 pm.
you clean up during parties.
you expect dinner guests to help with the washing up.
you begin to understand the subtlety of the Swiss cuisine.
you appreciate the differences between the cantons.
you feel really hungry if you don't start eating lunch by 12:00.
you have breakfast cereal for dinner.
you say Gruezi to everyone, and consider it impolite when they don't say it back.
you don't mind paying SFr.16 for a paperback book.
you think that Swisscom approved telephones are better.
you buy a new one instead of getting it repaired.
you think that 3% unemployment is high.
you believe it was through its own efforts that Switzerland stayed out of World War II.
you consider getting goats and sheep to graze in your backyard.
you only eat fondue in winter.
you complain to your neighbour about the noise when he flushes his toilet after 10 pm.
you become interested in the myriad of insurance offerings.
you take part in Jass tournaments.
you get interested in Schwingen.
you volunteer to help organise the Dorffest.
you expect to be delayed by road works every summer.
you become concerned about the colour of your neighbour's curtains.
you put Aromat on all your food.
you worry about getting a cold when there's a draft.
you become offended when reading this.

2003-04-12T10:50:00.000-07:00

Aftur komið glampaskólskin. Ég sit hér aftur á svölum klúbbsins eftir annasama nótt. Það var djammaðu allnokkuð í gærkvöldi. Carlos fór til Þýskalands að sækja kærustuna sína sem hann ætlar að gista með á Victoria (hótelinu hinum megin við götuna sem pabbi gisti á) í eina viku. Hann kemur aftur í kvöld. Jesper var að fá foreldra sína í heimsókn ásamt kærustunni sinni. Bróðir hans kom líka frá Bulle (skólaborgin á 4.-7. önn). Við Linda hittum Jesper, bróður hans og kærustu á White Horse um hálftólf og bræðurnir keyptu samstundis flösku og dottið var í það. Svo var farið á Copycat og dillað bossanum. Jesper var ekki beinlínis að leika á alls oddi með kellinguna í boðinu svo bróðir hans stakk upp á því að sýna mér alvöru stað til að djamma á. Stað sem hann fór alltaf á þegar hann var hérna. HÓRUHÚS!!!!!! Ég hélt að ég væri að fara að kynnast nýrri hlið á borginni. Einhverjum rokkklúbb eða eitthvað sem okkur hinum hafði yfirsést en nei. Um leið og við komum inn á hálftómann staðinn settust tvær austantjaldsbeyglur í fangið á okkur og pöntuðu kampavín. Bróðirinn glotti til mín eins og hann væri að segja: “nú byrjar gamanið”. Þetta er sorglegt. Við vorum á Copycat að skemmta okkur konunglega en þetta var það sem hann kallaði alvöru djamm. Að sitja í leðursófa með sýkta fertuga kellingu frá Rúmeníu að spjalla um hvað maður gæti gert fyrir 500 franka Magnum kampavínsflösku ( kellingin fylgir flöskunni. 30.000 kall) Ég þakkaði pent fyrir mig en sagðist einfaldlega ekki vera það fjáður að ég gæti hent peningum í svona bull. Hann kom út með mér en stakk mig svo af aftur inn. Eins og mér sé ekki sama. Ég fór aftur á Copycat og skemmti mér aftur konunglega. Dansaði við Lindu, Janelle (blökkustúlkuna frá Grenada sem drekkur ótrúlegt magn af kaffi og stundar jóga vegna bakveiki og er með risateina í kjaftinum) og Marie Liz sem er ein af frönsku stelpunum á þriðju önn sem eru að reka nemendaveitingastaðinn. Viðkunnanlegasta stelpukind. Svo var að sjálfsögðu hoppað af kæti þegar ég mætti Julian (strákurinn sem fer til Taiwan með mér), haldið upp á að við erum komnir með vinnu hinum megin á hnettinum.
Það er búið að vera að segja mér að hættan sé ekki svo mikil á lungnabólgunni í Taiwan. Maður þarf bara að gæta hreinlætis. Veit ekki hvað er mikið til í því. Það er alltaf ýkt allt í fréttum og svona. Samt er verið að bjóða nemendum frá Kína að vera áfram í skólanum í sumar ef það verður ekki búið að ná tökum á þessu fyrir þann tíma. Skólinn gæti líka verið í vondum málum því það eru fullt af Kínverjum að byrja 1. önnina sína í sumar og það verður erfitt að rukka þá um námsgjöld ef þeim er meinað að koma til landsins.

2003-04-11T05:07:00.000-07:00

Jæja, það hlaut að koma á síðasta deginum sem ég var tilbúinn að bíða eftir svari. Ég er að fara til Taiwan í 6 mánuði. Til fyrrverandi nemandans héðan. Til að rifja upp þá eru þetta tvö hótel í tveimur af stærstu borgum landsins og við verðum 3 úr skólanum. Ég og tvö úr frönskubekknum. Ég þekki gaurinn sem er hress og kátur (skrítið miðað við að hann er franskur) og stelpan er mjög fín þó að ég þekki hana ekki vel en hún er góð vinkona Lindu (þær fóru saman til Parísar fyrir 2 vikum og svona). Ég á að mæta í viðtal á skrifstofuna á mánudaginn for further information en starfið er mitt ef allt er í lagi (ef ég get sannfærst um að ég deyji ekki úr lungnabólgu). Verður athyglisvert. Þrennt mjög gott í sambandi við þetta.
1. Maður verður í Asíu að opnast fyrir nýrri menningu og lífsháttum.
2. Maður verður undir handleiðslu fyrrverandi nemanda sem getur hjálpað okkur að yfirfæra námið í atvinnulífið.
3. Þetta er innan F&B. Þ.e. ég verð í veitingarekstrinum á 5 stjörnu hóteli og gleymist pottþétt ekki í servíétusamanbroti.
Svona er það nú. Nú er bara að taka næstu 4 vikur og verða hörkuþjónn og gæðakokkur og klára svo önnina eftir það með trompi.
Ég get ekki beðið eftir því að fá að vita hvenær starfið byrjar til að vita hvort ég komist heim á afmælisdaginn minn eða ekki. Eins og staðan er í dag myndi ég ekki vilja nema svona 5 daga pásu svo ég fengi sem lengst jólafrí. Ef ég kæmi heim daginn eftir skólalok og væri í fimm daga kæmi ég ekki í jólastemmninguna fyrr en 13. des. en þetta er náttúrulega allt undir vinnuveitandanum komið. Ég á líka rétt á einhverju fríi og ef ég nota það ekki gæti ég komist fyrr heim.
Au Revoir.

2003-04-10T02:59:00.000-07:00

Var að fá myndir frá Magga. Rosalega langar mann að skreppa aftur heim þegar maður sér svona.
En það er ekki í myndinni. Í gærkvöldi var Túniskvöld og af því að við fengum sendiherranna þeirra hér í heimsókn voru ræðuhöld og allur pakkinn inni í 4ja rétta málsverðinum. Úrvalsgott en þetta varð til þess að ég komst ekki heim fyrr en rétt fyrir 10 og var ekkert búinn að undirbúa mig undir frönskuprófið sem er eftir hádegi. Annars var ég að fá niðurstöðuna úr prófi 2 í Introduction to Hospitality og líka fyrir kynninguna á Marriott sem mydnin fína er frá. Ég fékk 9.6 fyrir hana líkt og Linda og Jesper en Carlos fékk 9 slétt af því hann var aðeins of mikið að lesa af spjöldunum sínum. Prófið var nokkuð gott líka því ég bætti mig um 2,1 frá fyrsta prófinu með því að ná sléttum 9. Nú er ég glaður en þarf samt sem áður að undirbúa mig fyrir frönskuna.
Bið að heilsa.

P.S. Það snjóar rosalega núna og snjórinn er að haldast svo að ég get búist við köldu veðri næstu daga. Hver sagði að Ísland væri óútreiknanlegt? Ég sit hérna inni í klúbbnum að drepast úr kulda og ég er sólbrenndur síðan á sunnudag og mánudag. Það er í anda skandinavíska kvöldsins á morgun sem verður lokakvöld bekksins sem er á undan mínum í þjálfuninni. Ný Dönsk, Sálin og Emilíana Torrini eru Íslendingarnir sem fá að komast á dinnermúsíkdiskinn og ég er sáttur við það.

Adjö!!!!!

2003-04-09T08:07:00.000-07:00

Maggi bróðir var að eignast aðra rauðhærða stelpu á hádegi í dag. Hún er víst 16 merkur og 53 cm.(ekki hugmynd hvað það er stórt). Allt gekk vel og allir við hestaheilsu skilst mér. Nú bíð ég bara eftir myndum.
Annars var ég að fá niðurstöðurnar úr Vínverkefninu sem ég var að ströggla með fyrir 2 vikum og það gekk bara ágætlega. VAR EFSTUR í bekknum með 9,1. Jesper, sem sat ásamt mér langt fram á kvöld yfir þessu var í öðru sæti með 9 slétta. Það eru tvö próf eftir í F&B og þau eru mjög erfið svo þetta kemur sér vel því þetta er 12,5% af lokaeinkunninni.

2003-04-09T03:46:00.000-07:00

Market Day: Já í dag fer allur dagurinn í það að læra heitin og smakka allt það hráefni sem ég kem til með að nota í eldhúsinu. Ávextir, grænmeti, krydd, baunir, fiskur, kjöt, dósamatur. Billjón hlutir sem ég hef aldrei á ævinni séð áður þarf að lærast í dag og ég þarf að geta nefnt einn rétt sem inniheldur hvern hlut fyrir sig. BY THE END OF TODAY.
Athyglisvert en algjörlega óraunhæft. Þegar upp er staðið held ég að þetta sé bara leið til að ná sem mestri kunnáttu inn í litla heila okkar á einum degi og hægt er. Jesper er einn í hópi með Kínverjum, þar á meðal Li Kai, aumingjanum sem verður með mér í eldhúsinu og hann hefur ekki sagt neitt í allan morgun. Ég er allavega með Lindu í hóp svo það er eitthvað vit í því sem ég er að gera þó að við séum með tveimur Kínastelpum í hóp.

AU Revoir.

2003-04-08T04:21:00.000-07:00

Var að fá endanlega höfnun frá Radisson SAS í Amsterdam. Þetta er farið að líta nokkuð illa út þar sem Taiwan er með lungnabólgu og það er ómögulegt að vita með London. Ég sótti að gamni um á Hótel Íslandi, Hótel Sögu og Nordica (gömlu Hótel Esju) bara til að sjá hvað kemur út úr því en ég fer að verða mjög stressaður ef ég verð ekki kominn með tilboð fyrir föstudag.

Var í Kitchen undirbúningi í allan morgun. Það er bara bekkurinn að hlusta á kokka segja okkur frá mismunandi skurði á grænmeti, frönskum heitum á eldunaraðferðum og svona. Svo vorum við látin skera gulrætur, lauka og epli og ég var eins og fagmaður miðað við hina. Það versta er að ég verð með heimskasta og latasta Kínverjum í öllum deildum eldhúsvinnunnar. Hann skilur ekki ensku og honum er alveg sama og það eina sem ég kem til með að geta gert í því er að sýna leiðtogahæfileika og gera allt á tvöföldum hraða og klára hlutina því þessi gaur er algjörlega lost hérna. Hann er með tölvuna sína í tíma og kennarinn spyr hvort hann sé að spila einhverja leiki og hann segir: "I don´t know". Hann verður ekki hér á 3. önn frekar enn 60-80% af Kínverjunum í mínum árgangi.
Svona er þetta bara.

2003-04-07T08:09:00.000-07:00

Jæja. Þá er ég búinn í tölvufræði næstu 5 vikurnar. Prófið gekk ekki eins vel og ég hafði vonað. Tímamörkin eru rosalega knöpp og ljóst að ég þarf að ná mikið betri árangri í næsta prófi. Verð bara að gera það. Þetta er samt eins og að læra fyrir stærðfræði. Maður getur ekki beint mótiverað sig fyrir það. Maður veit hvað á að gera eða ekki og þannig er það. Reyni að vinna aukalega í þessu dóti á meðan á CBL stendur. Annars er ég bara hress. En þið.
Carlos er enn í sjokki yfir því þegar ég hellti mér yfir hann á laugardag og getur ekki komið til mín heldur þarf að reyna að draga upplýsingar upp úr Lindu og Jesper. Hann er algjör krakki. Það sem gerðist er að við Jesper fórum með Slim, stjóranum á Copycat, inn á skrifstofuna hans að tala við hann og Carlos var alltaf að gægjast inn. Skrifstofan er á miðjum staðnum og því illa séð að hurðin sé alltaf að opnast en hann vildi ekki skilja að þetta var einkasamtal og ég trylltist við hann þegar ég kom fram og hann er ennþá í skelinni. Mér er sama ef hann getur ekki konfronterað mig persónulega þá getur hann átt sig. Það hefur engin áhrif á mig.

Eníveis. Læf gós on.
Adjö!!!!!!

2003-04-06T06:50:00.000-07:00

Jæja gott fólk. Það er búið að gerast ýmislegt um helgina. Við Linda, Carlos, Jesper og Vito fórum í Ikea og til Genfar í gær. Ég verslaði mér rosalega flott gult/gull bindi, þrjá boli, sólgleraugu og foot polish í Body Shop þar sem allt herbergið fyllist fnyk þegar ég tek af mér skóna. Svo þegar heim var komið var hafist handa við drykkju í nokkuð miklu magni. Það fer gegn áætlun minni um að spara fram að heimsókn Dagmar en maður verður bara að taka því rólega héðan af. Við fórum svo á Plack Pearl sem er hálfgerður Píanóbar. Þar er eldra fólk en á Copycat og það er líka, í sumum tilvikum, þeldökkt og þarf að þola sömu fordóma og á klakanum. Það fara mjög fáir úr skólanum þangað en þetta er klassastaður með flottum innréttingum og góðri þjónustu. Við drógum tvær stelpur af 3. önn með og við Linda tókum salsa um allt dansgólfið. Svo var farið á Copycat og þar hitti ég öðru sinni stelpu sem ég er strax hrifinn af. Hún er rosalega flott og hress og ég held bara að ég ætli að giftast henni. Hún heitir Alicia frá S-Afríku og er á fyrstu önn í HIM (Hotel Institute of Montreux) sem er einn af trilljón hótelskólum í Sviss en hvergi eins flottur og góður og minn. :) Hressasta stúlkukind sem var ekki með símann sinn á sér svo hún gat ekki gefið mér númerið sitt af því að maður getur ekki munað það strax. Ef hún sagði þetta til að losna við mig virkar það ekki því ég bað hana bara um eftirnafnið sitt og ef það er rétt skal ég finna út hvernig ég kemst í samband við hana og bjóða henni út. Ég lét hana vita að væri að fara út að borða með mér á næstunni og hún sagði bara já. Hún gerir sér kannski ekki alveg grein fyrir því að hér er að hefjast ævintýri. Nei, ég bara segi svona. Hún gersamlega heillaði mig strax og ég er allt í einu kominn í svona stellingar eins og maður heyrir um í tilhugalífssögum. Mér skilst að pabbi hafi þurft að hafa nokkuð mikið fyrir því að vinna mömmu yfir á sínum tíma og eins fór Maggi bróðir með blómvönd til Eyja að hitta Unu, dömuna sem hann hafði kynnst á Spáni en hann lét hafið ekki skilja þau að. Við sjáum hvað setur. Stay tuned. Það er bara gaman af þessu og sitjandi hér úti á svölum í 22 gráðu hita að skrifa bloggið og hlusta á músík áður en ég fer upp í herbergi að læra fyrir Tölvuprófið á morgun gerir manni enn einu sinni grein fyrir því hvað maður er heppinn og hvað það er gaman að vera til.Það voru teknar nokkrar myndir í gærdag og ég sendi þær VIP liðinu (Pabbi, Mamma, Maggi Bróðir, Púff Maggi) á morgun eða hinn. Hinir sem vilja fá eintak verða að senda mér meil og biðja um þær. valssons@glion.ch

2003-04-03T05:54:00.000-08:00

Átti símaviðtal við Thistle Hotel Marble Arch í London í gær. Gekk mjög vel. Ef ég fæ starfið verð ég með herbergi efst á hótelinu, sem er á Oxford Street, með 3 máltíðir á dag og 39 klst. vinnuviku. Þannig að yrði nægur Chelsea tími þó að ég myndi frekar vilja vinna meira en 39 klst. á viku. Ég vill líka upplifa erfiðar vikur þar sem ég fæ mjög litla hvíld og þarf að höndla stress undir þeim kringumstæðum og svo framvegis. Svo átti ég að vera í símaviðtali við Hilton Heathrow í morgun en kellingin hringdi ekki klukkan 9:30 eins og um var samið og ég fór því á Skrifstofuna sem sér um starfssamningana og þau hringdu í kellinguna og hún sagði að það hafi verið slökkt á símanum mínum klukkan 11:30 þegar hún hringdi en hún hafi verið búinn að senda ímeil í sambandi við að setja upp nýjan tíma fyrir viðtal.
Þetta er allt kjaftæði. Ég skrifaði 9:30 á Svissneskum tíma og 8:30 á enskum um leið og við höfðum samið um það fyrir 3 vikum, síminn minn virkar fínt og enginn missed calls og ekkert meil hefur borist mér frá henni. Þetta er algert kjaftæði og mér blöskrar að það sé ekki bara hægt að segja: " Nei við erum ekki með starf handa honum". Mjög ósáttur.
Eníveis, í heimsókn minni komst ég að því að umsókn mín hafði verið send með ímeili til Sheraton rétt fyrir utan Shanghai og á annað hótel í Nanhai (guð má vita hvar það er) og að kallinn i Taiwan sé að gera upp hug sinn um þessar mundir.
Ég hef hins vegar fengið að vita að Palace Hotel Peking og Grand Hyatt Taipei eru búin að kanselera tilboðum sínum í nema svo þar fór það. Ég er núna bara að leika mér að senda umsóknir á áhugaverða staði hjá góðum keðjum. Vona að ég verði kominn með vinnu fyrir lok næstu viku. Annars fer ég að óróast.

Sjáumst.

2003-03-31T22:39:00.000-08:00

Dagmar systir er að verða geðveik á Ítalíu og ég hef verið að fá gremjuleg sms frá henni síðustu daga svo að í gærkvöldi ákvað ég að hringja í hana og klára frelsið. Hún var öll hin hressasta en sagði mér þó að kellingin sem hún vinnur við að passa krakkana hjá væri endalaust pirrandi og hún væri bara að vinna þar af því enginn annar þyrði að taka við af henni, kellingin er víst svo slæm.
Við spjölluðum saman og ég bauð henni að koma hingað í páskafríinu. Þá er ég í eldhúsþjálfun og fæ frí frá 20 á föstudaginn langa fram á mánudag. Hún getur komið fyrr ef hún vill. Það kemur bara í ljós. Carlos verður sennilega með kellingunni sinni á hóteli svo að hún getur gist í herberginu hjá mér á föstudeginum og laugardeginum ef allt gengur upp. Annars skilst mér að Hótel Victoria hérna handan götunnar, þar sem pabbi gisti um daginn, eigi fullt af herbergjum hér rétt hjá með 3.000 kall nóttina á mann og það ætti að vera viðráðanlegt.Ég er virkilega farinn að sakna fjölskyldunnar og það væri æði að fá hana hingað til að djamma aðeins og sýna henni hvernig brósi býr. Það er líka fullt hægt að gera í Montreux. Ef hún staðfestir komu sína í vikunni verður það eitthvað til að hjálpa mér mikið næstu 3 vikur. Þá hef ég eitthvað æðislegt til að hlakka til og allavega hluti af fjölskyldunni minni (einn sá stærsti) verður með mér í nokkra daga.
Annars er ensku og frönskupróf eftir hádegi svo það er eins gott að maður fari að vinna í því .

AU REVOIR!!!!!

2003-03-31T04:05:00.000-08:00

Aaaaaaaaaaaahhhhhhhh!!!! Ég þarf að fara í anger management námskeið!!!! Ég er hér í klúbbnum að vinna tölvufræði heimavinnuna og það eru 4. annar nemendur hérna frá Bulle( þar heldur námið áfram þegar 3. önnin er búin). Einn strákur og tvær stelpur. Önnur þeirra er með þeim flottari sem ég hef séð frá Kína en HVAÐ ER AÐ????!!!!!!????
Þetta fólk er búið að fara í gegn um þrotlausa þjálfun í borðsiðum og almennum mannasiðum og samt þarf það að smjatta eins og því sé borgað fyrir það. Ég einfaldlega get ekki einbeitt mér með svona fólk í kring um mig. Leyfi þeim að klára og ég losa um gremjuna á lesendur bloggsins á meðan. Þetta er ótrúlegur andskoti. Ógeðslegt!!! Þetta er eins og þegar fólk lætur ítrekað braka í höndunum á sér, eða þegar klórað er á krítartöflu, eða nuddað kork, nema þetta stendur yfir í 25mínútur ( standard tími sem það tekur Kínafólk að klára eitt helvítis kjúklingasalat).
Jæja, mér líður mikið betur núna. Vona ykkur líði líka betur eftir að hafa lesið þetta. Til að enda á skemmtilegum nótum: Carlos fékk 7,2 Linda 7,4 Jesper 5,4 og Vito Rossi (tjallinn) fékk 4,8 í bókfærsluprófinu. Og hvað fékk ég? Jebb. 8,6!!!!!! (Leyfið mér bara að njóta þess á meðan ég get. Þetta gerist pottþétt ekki aftur á þessari önn).

2003-03-30T22:58:00.000-08:00

Vúhú!!!!!! Var að fá einkunnina úr fyrsta bókfærsluprófinu EVER hjá mér og ég fékk 8,6. Mér fannst prófið nokkuð þungt og þetta er erfitt fag svo að þetta kemur sér vel upp á að halda meðaleinkunninni. Maður verður að ná 6 í meðaleinkunn í öllum greinum og 6,5 í meðaleinkunn yfir allt til að falla ekki á önninni og það er bara mikið meira en að segja það því hér höggva kennararnir af við hvert tækifæri.
Allavega, varð að monta mig smá því ég bjóst engan veginn við því að slá Nördum eins og Carlosi og Lindu við. Ég var 3. í bekknum.

2003-03-30T09:01:00.000-08:00

Gaman af þessu. Vaknaði 11:30 og loksins þegar ég var kominn niður í skóla að fara í Brunch klukkan 12:15 var búið að loka. Viti menn. Þeir eru búnir að breyta klukkunni. Ég gleymdi því. Nú er ég 2 tímum á undan ykkur svo ég fékk ekki að borða fyrr en núna klukkan hálfsjö. Fram að því er ég búinn að vera á fullu að vinna ða Abracadabra hótelverkefninu. Ég Vito og Feras erum með 5 hótelakeðju sem er uppspuni frá grunni og ég er F&B manager svo ég sé um matseðilinn og svona. Að vinna í hópum tekur langann tíma en þetta er líka auðfengin 20 % af einkunninni sem ég þarf virkilega á að halda eftir lélega útkomu í fyrsta tölvuprófinu mínu vegna tölvuleysis. Ef við fáum góða einkunn fyrir þetta (8 eða 9) er ég aftur kominn í góð mál.
Nú hittumst við eftir 10 mínútur að samhæfa okkur áður en við skilum inn á morgun.

Mikil vinna framundan og erfitt að finna tíma fyrir gaman. Því til sönnunar var ekkert farið út þessa helgi. James, Jan, Jesper og nokkrir aðrir fóru en voru komnir heim fyrir 2 svo að fólk er ekki svo rosalega skemmtanaglatt. 3. annar nemendurnir sögðu mér að nú aukist álagið jafnt og þétt og á þessum tíma hafi margir þeirra byrjað að reykja á 1. önninni. Það er fáránlegt. Ég lofa að svo langt verði ég ekki leiddur en ég er mjög spenntur fyrir því að sjá hvernig ég höndla álagið. Ég hef ekki beinlínis verið góður í því hingað til ( í námi á klakanum meina ég). Núna er nóg að gera og ég hef gaman af. Sérstaklega að skila inn sniðugum verkefnum.

Það er æðislegt veður núna. 18 gráður og loftið hreint og fínt. Frétti hjá pabba fyrr í dag að þið voruð að fá jólasnjóinn. Til hamingju!!!!!!
Strákarnir eru komnir. Back to work!!!!!

AU REVOIR

2003-03-29T09:41:00.000-08:00

Hingað til hef ég stutt við Atla, þrátt fyrir alla gagnrýnina sem hann hefur fengið en ég hef fengið nóg. Þetta var hörmung í fyrri hálfleik. Skotar voru Crap!!!!!! en við vorum Crap plús 5!!!!!!
Hvað var í gangi. Enginn karakter, ekkert game plan!!! Í seinni hálfleik var allt annað að sjá liðið en þetta er ekki nóg. Þeir áttu að vera mikið sterkari í fyrri hálfleik og skapa færi. Ef Gaui hefði stjórnað liðinu í dag hefðum við unnið. Það er svo einfalt. Við vorum að spila gegn lélegu Skotaliði á lélegum degi og það er engin afsökun fyrir því að hafa ekki amk 1 stig eftir þennan leik. Burt með Atla. Inn með Gaua aftur eða einhvern annan.

2003-03-28T04:15:00.000-08:00

Jæja, ég var að koma úr Introduction to Hospitality tíma þar sem við Linda, Jesper og Carlos kynntum Marriott keðjuna. Við vorum langbest og undirbjuggum okkur rosalega vel. Þetta er 12,5 % af lokaeinkunn og í ljósi þess að 6,9 sem ég fékk í prófinu á mánudaginn var 3. hæsta einkunnin er ljóst að við þurftum að gera þetta vel.
Ég er búinn að senda Powerpoint kynninguna (með góðri mynd af okkur) á mömmu og einhverja aðra. En ef þið viljið sjá hana og skilja hvað við erum að fást við í þessum tímum endilega sendið mér meil á valssons@glion.ch og ég skal senda ykkur hana en endilega sendið mér einhverjar fréttir í leiðinni.
Leikurinn verður á Sky Sports á morgun svo ég get horft á hann á White Horse. Gæti ekki verið spenntari og nokkrir af félögunum hafa lýst yfir áhuga á að koma með.
Carlos fer til Þýskalands á eftir svo ég get slappað af í herberginu án endalausra spurninga og yfirlýsinga. Ég fer í vínsmökkun klukkan 14:40 og svo reikna ég með því að fara upp á herbergi að lúlla mér fram að mat. Nú er einn hópurinn að klára 2 vikna þjónustu/ eldhús þjálfun sína og í kvöld er testið með New Orleans Cajun kvöldi. James er í þjóninum og Jan í kokkinum svo að ég er spenntur að sjá hvernig fer. Svo byrja ég í kokkinum 14. apríl.
Góða helgi. Ég sendi kannski eitthvað gott eftir að við skellum þessum montnu Skotaandskotum á rassgatið á morgun.

Au Revoir!!!!!

2003-03-27T09:14:00.000-08:00

Nei. Ég get ekki sett myndir inn á þenna vef nema þær séu fyrir á netsíðu. Sorrí. Verð bara að send mömmu og pabba. Þið hin verðið bara að giska á hvernig ég lít út í jakkafötum. Hehehehehehehehehehe

2003-03-27T09:02:00.000-08:00

[3/27/2003 4:49:51 PM | Snorri Valsson]
Jæja, ég var að koma úr enskuprófi. Ég er eins og áður segir í síðasta enskuáfanganum í skólanum áður en ég fer í Shakespeare á 4. önn.
Ég er kominn með símaviðtal við Thistle Hotel Marble Arch á þriðjudag og svo daginn eftir er viðtal við Hilton Heathrow (bæði í London). Ég fór á starfssamningaskrifstofuna í dag og þau sögðu að hlutirnir litu ekki svo vel út fyrir London og þau hótel gætu endað með því að draga tilboðin til baka svo að ég sótti líka um í Taiwan í dag. Þar eru í boði 4 störf í Front Office, Food and Beverage og eldhúsi. Stjórinn er úr Glion (útskrifaður 92) og vill endilega fá okkur strax í sumar. Ég er spenntur fyrir Asíu og vill endilega svala þeim þorsta áður en námið er búið svo ég viti að hverju ég væri að ganga ef mér byðist starf þar að námi loknu. Það væri disaster að fara þangað strax eftir nám og segja upp innan árs. Það væru ekki góð meðmæli með mér í framtíðinni. En Stebbi, partnerinn hans pabba í hótelBRANSANUM er hræddur um að þetta sé of öfgakennt til að ég nái að yfirfæra reynsluna á Evrópumarkað sem ég óhjákvæmilega enda á (vonandi samt ekki fyrr en ég er orðinn 45).
Ég sendi gaurnum meil og bað hann að lýsa reynslunni að vinna þarna og hótelinu fyrir mér. Býð spenntur eftir svari. Annars er allt bara nokkuð gott að frétta. Bongó blíða á íslenskan mælikvarða þó að vinnuálagið þessa dagana hindri mann frá því að njóta þess. Í íþróttatíma fórum við þó niður á "ströndina" að spila BEACH VOLLEY en ég mátti ekki vera með út af ökklanum. Ég naut þess bara að liggja í ilmandi grasinu í MARS!!!!!!!!!!! Fékk jafnvel smá lit.
Við Linda, Jesper og Carlos verðum með kynningu á Marriott keðjunni í Introduction to Hospitality tíma á morgun og verðum í allt kvöld að undirbúa hana. Þetta gildir 12,5 % af lokaeinkunn og við erum vel undirbúin. Við tókum líka mynd af okkur með hendur á lofti í kveðjuskyni í lok PowerPoint slidessýningarinnar. Mjög asnalegt en myndin er góð og ég vonast til að geta sett tengil á hana hér á morgun.Þið bíðið bara spennt. Ég fór að vísu í klippingu um leið og við vorum búin að taka hana.
Jæja, ég lofa að taka mig saman í andlitinu með skrifin og gefa ykkur á klakanum nóg að tala um á næstu dögum.
Au Revoir!!!!!!
[edit]

2003-03-24T04:20:00.000-08:00

Sælinú!!!! Ég vona að sem flestir hafi fengið þetta nýja Bloggfang mitt.
Það var endalaust vesen með hina síðuna svo ég ákvað bara að taka auðveldu leiðina og færa mig um set. Hér ættuð þið ekki að þurfa að scrolla til hliðar til að lesa og svona og það er ekkert nema gott.
Nú er ég búinn að gleyma öllu sem ég hafði frá að segja í síðustu viku svo ég bara tala um helgina mína. Við fórum aðeins niður í bæ á föstudag og allir voru brjálæðislega hressir. Já ég "brákaði" á mér vinstri fótinn í 38-41 tapi gegn Nestlé í körfunni á miðvikudag og gat ekki gengið daginn eftir svo ég fór í röntgen og svona og mér var sagt að ég þyrfti hækjur í 6 daga eða svo en á föstudag komst ég af án þeirra svo ég hætti bara að nota þær. EN'IVEIS.
Við vorum á White Horse og allir í brjáluðu skapi; Carlos keypti Vodka flösku og Red Bull en ég var fastur á því að ég færi ekki á eitthvert fyllerí. Ég drakk mína bjóra og var bara rólegur. Fór þó með hinum á Copycat diskóið og það var fínt.
Á laugardag unnum við hörðum höndum að hópverkefni um Marriott keðjuna sem við þurfum að kynna í Introduction to Hospitality tíma á föstudag. Við unnum í 5 klst. og svo fórum við Jesper og fengum okkur Kebab og fórum bara heim að horfa á Swordfish á DVD. Ég var sofnaður klukkan 1 um nóttina.
Í gær var fótboltaleikur milli 1. og 3. annarinnar og ég var bara í marki til að slasa mig ekki. Við töpuðum 7-3 . James skoraði öll mörkin okkar og ég fékk bara 4 á mig. Dimitri, rússinn sem heldur að hann geti eitthvað í körfu en er bara sterabolti braut hnéskelina á Lee (kóreskur snillingur) á 5 stöðum og hann getur ekki gengið hjálparlaust næsta árið og hann verður á spítala í viku. Carlos var líka tæklaður ill 5 sek. fyrr og er nú að nota hækjurnar mínar. Held ég haldi mig bara við fótbolta í tölvuleikjum næstu vikurnar.!!!!!!
[edit]

2003-03-24T00:19:00.000-08:00

HÉR ER COPY AF ÖLLU SEM ER (VAR) Á GAMLA BLOGGINU ÁÐUR EN ÞAÐ FÓR Í HUNDANA. BARA GAMAN AÐ HAFA ALLT HÉRNA Á EINNI SÍÐU.

52:03 PM | Snorri Valsson]
Ný Glion Dagbók er á www.bluemania.blogspot.com

[3/27/2003 4:49:51 PM | Snorri Valsson]
Jæja, ég var að koma úr enskuprófi. Ég er eins og áður segir í síðasta enskuáfanganum í skólanum áður en ég fer í Shakespeare á 4. önn.
Ég er kominn með símaviðtal við Thistle Hotel Marble Arch á þriðjudag og svo daginn eftir er viðtal við Hilton Heathrow (bæði í London). Ég fór á starfssamningaskrifstofuna í dag og þau sögðu að hlutirnir litu ekki svo vel út fyrir London og þau hótel gætu endað með því að draga tilboðin til baka svo að ég sótti líka um í Taiwan í dag. Þar eru í boði 4 störf í Front Office, Food and Beverage og eldhúsi. Stjórinn er úr Glion (útskrifaður 92) og vill endilega fá okkur strax í sumar. Ég er spenntur fyrir Asíu og vill endilega svala þeim þorsta áður en námið er búið svo ég viti að hverju ég væri að ganga ef mér byðist starf þar að námi loknu. Það væri disaster að fara þangað strax eftir nám og segja upp innan árs. Það væru ekki góð meðmæli með mér í framtíðinni. En Stebbi, partnerinn hans pabba í hótelBRANSANUM er hræddur um að þetta sé of öfgakennt til að ég nái að yfirfæra reynsluna á Evrópumarkað sem ég óhjákvæmilega enda á (vonandi samt ekki fyrr en ég er orðinn 45).
Ég sendi gaurnum meil og bað hann að lýsa reynslunni að vinna þarna og hótelinu fyrir mér. Býð spenntur eftir svari. Annars er allt bara nokkuð gott að frétta. Bongó blíða á íslenskan mælikvarða þó að vinnuálagið þessa dagana hindri mann frá því að njóta þess. Í íþróttatíma fórum við þó niður á "ströndina" að spila BEACH VOLLEY en ég mátti ekki vera með út af ökklanum. Ég naut þess bara að liggja í ilmandi grasinu í MARS!!!!!!!!!!! Fékk jafnvel smá lit.
Við Linda, Jesper og Carlos verðum með kynningu á Marriott keðjunni í Introduction to Hospitality tíma á morgun og verðum í allt kvöld að undirbúa hana. Þetta gildir 12,5 % af lokaeinkunn og við erum vel undirbúin. Við tókum líka mynd af okkur með hendur á lofti í kveðjuskyni í lok PowerPoint slidessýningarinnar. Mjög asnalegt en myndin er góð og ég vonast til að geta sett tengil á hana hér á morgun.Þið bíðið bara spennt. Ég fór að vísu í klippingu um leið og við vorum búin að taka hana.
Jæja, ég lofa að taka mig saman í andlitinu með skrifin og gefa ykkur á klakanum nóg að tala um á næstu dögum.
Au Revoir!!!!!
[3/24/2003 1:20:05 PM | Snorri Valsson]
Sælinú!!!! Ég vona að sem flestir hafi fengið þetta nýja Bloggfang mitt.
Það var endalaust vesen með hina síðuna svo ég ákvað bara að taka auðveldu leiðina og færa mig um set. Hér ættuð þið ekki að þurfa að scrolla til hliðar til að lesa og svona og það er ekkert nema gott.
Nú er ég búinn að gleyma öllu sem ég hafði frá að segja í síðustu viku svo ég bara tala um helgina mína. Við fórum aðeins niður í bæ á föstudag og allir voru brjálæðislega hressir. Já ég "brákaði" á mér vinstri fótinn í 38-41 tapi gegn Nestlé í körfunni á miðvikudag og gat ekki gengið daginn eftir svo ég fór í röntgen og svona og mér var sagt að ég þyrfti hækjur í 6 daga eða svo en á föstudag komst ég af án þeirra svo ég hætti bara að nota þær. EN'IVEIS.
Við vorum á White Horse og allir í brjáluðu skapi; Carlos keypti Vodka flösku og Red Bull en ég var fastur á því að ég færi ekki á eitthvert fyllerí. Ég drakk mína bjóra og var bara rólegur. Fór þó með hinum á Copycat diskóið og það var fínt.
Á laugardag unnum við hörðum höndum að hópverkefni um Marriott keðjuna sem við þurfum að kynna í Introduction to Hospitality tíma á föstudag. Við unnum í 5 klst. og svo fórum við Jesper og fengum okkur Kebab og fórum bara heim að horfa á Swordfish á DVD. Ég var sofnaður klukkan 1 um nóttina.
Í gær var fótboltaleikur milli 1. og 3. annarinnar og ég var bara í marki til að slasa mig ekki. Við töpuðum 7-3 . James skoraði öll mörkin okkar og ég fékk bara 4 á mig. Dimitri, rússinn sem heldur að hann geti eitthvað í körfu en er bara sterabolti braut hnéskelina á Lee (kóreskur snillingur) á 5 stöðum og hann getur ekki gengið hjálparlaust næsta árið og hann verður á spítala í viku. Carlos var líka tæklaður ill 5 sek. fyrr og er nú að nota hækjurnar mínar. Held ég haldi mig bara við fótbolta í tölvuleikjum næstu vikurnar.!!!!!!

[3/19/2003 4:04:45 PM | Snorri Valsson]
Það sem ég skrifaði í fyrradag man ég ekki þannig að ég nenni ekki að skrifa það. Ég var bara svolítið einmanna hér í fríinu án strákanna og ég var jafnvel feginn að sjá Carlos aftur en ekki lengi. Flestir virtust vera fegnir að vera komnir aftur og hafði hreinlega leiðst heima. Bókfærsluprófið var frekar auðvelt held ég en ég bíð eftir niðurstöðunum áður en ég monta mig.

Það er allt að verða vitlaust hérna. Ég er kominn á kaf í vinnu og hef samasem engann tíma fyrir blogg næstu 2 vikurnar. Það er endalaus vinna framundan og svo eru kennarar alltaf að koma með einhver heimskuleg hópverkefni sem verður að gera með dagsfyrirvara svo að maður þarf alltaf fyrirvaralaust að eyða öllu kvöldinu með fólki að leita að útskýringum á netinu og bókasafninu. Það er alltaf ósætti um hvernig á að koma upplýsingunum til skila og allt tekur mikið meiri tíma en ef maður gerði þetta bara sjálfur. En þetta er víst hluti af því að þroskast í teamwork en það er einn af þeim hlutum sem sker þennan bransa frá flestum öðrum. Jafnvel Jesper er búinn að játa sig sigraðan og það verður lítið ef eitthvað djammað næstu helgi. Það er bara of mikið að gera og stórar skýrslur og fyrirlestrar komast ekki á dagskrá á virkum dögum. Nú er maður að finna fyrir smá vöntun á skipulagi. Maður hefur alltaf getað gert hlutina með 2 daga fyrirvara en nú þarf maður að skipuleggja hvenær og hvernig maður leysir hlutina. Þetta er samt bara hluti af því að vera hótelstjóri. Alltaf verið að henda í mann verkefnum úr öllum áttum og maður verður bara að bretta ermarnar upp (það er auðvitað bannað að gera það bókstaflega) og forgangsraða og ganga í það.
Annars fer bara vel um mig og ég er að fara að spila við Nestlé í körfu í kvöld. Það ætti að vera athyglisvert. Svo er ég að reyna að fá Jesper og Vito til að koma til Genf með mér á laugardag til að safna upplýsingum fyrir hópverkefni. Föstud. í næstu viku þurfum við nefnilega að halda fyrirlestur um Marriott keðjuna og svo í þurfum við að vinna stóra Report um einhverja veitingahúsakeðju; taka viðtöl við toppana, fjalla um markaðinn þeirra, matseðil, söguna og allt. Það verður líka bara gaman að fara í rólegheitum um morguninn og skoða Genf svolítið. Fá sér snarl og koma heim um 5 og vinna aðeins í þessum verkefnum og taka svo góða skorpu á sunnudeginum. En svo má ekki gleyma að maður verður hreinlega að vinna upp svefnleysið um helgarnar. Ég hélt að þegar ég kæmi hingað myndi ég venjast því að vakna alltaf 7 og fara að sofa 11 eða 12 en ég er alltaf jafnþreyttur á morgnanna og einhvern veginn er miklu erfiðara að vera tilbúinn fyrir 10 klst. setu í skólastofum heldur en að vera á hreyfingu í vinnu. Maður er bara að ná 7 klst. svefni yfirleitt og ég veit að það er nóg fyrir suma en hér er maður virkilega þreyttur um klukkan 22 og þá er maður kannski rétt að koma heim eftir heimavinnu eða hópvinnu.
Allt í einu eftir hlé þyngdist skólinn um helming. Svona er þetta bara og ekkert að gera nema keyra á þetta og láta finna fyrir sér.

[3/17/2003 9:22:51 AM | Snorri Valsson]
Ég var búinn að skrifa helling en það kom einhver villa upp og ég fékk það ekki inn og nú þarf ég að skrifa það allt upp aftur. Geri það í kvöld eða á morgun. OK? Ok

[3/12/2003 8:39:08 PM | Snorri Valsson]
Jæja, nú er ég kominn frá Berlín þar sem ég er búinn að vera síðan á laugardag á Ferðakaupstefnu með pabba, Stebba og Rúnari. Þetta var skemmtileg lífsreynsla. Það voru svo margar samtengdar byggingar þarna að innihaldið hefur verið jafn stórt og Reykjavík í fermetrum talið, án gríns. Ég fékk smá pásu á sunnudag til að fara og skoða mig um og ég komst bara í gegnum áhugaverðustu löndin í Afríku og Asíu skálunum. Ég er með allavega 20 kg. af bæklingum í töskunni og það er gaman að hafa fengið tækifæri til að skoða hvernig allt fer fram á svona sýningu.
Ég fékk líka í gær að hoppa aðeins í salinn þar sem hótelkeðjurnar voru. Það var nú meiri geðveikin. Hilton, Hyatt, Leading Hotels of the World, Sheraton, Four Seasons, Marriott og allir voru þarna með eitthvað sem hafði ekkert skylt við básana sem löndin eru að leigja sér. Þetta leit út eins og það hefðu verið ráðnir verktakar fyrir nokkrum mánuðum og heilu veitingastaðirnir byggðir inní höllinni. Þetta var svo rosalega stórt og flott að þið hafið enga hugmynd. Ég fékk mér bara svona Directory fyrir allar stærstu keðjurnar (bækur sem í eru öll hótelin í hverri keðju) og lét mig svo hverfa enda bara klæddur í kokkagalla frá Naustinu en ekki Armani jakkaföt að semja um byggingu á 700 herbergja hóteli í Dubai.
Það var rosalega gaman að hjálpa til á básnum okkar. Við vorum saman þarna Icelandic Hotels (Örkin og Plaza og fleiri), Icelandic Express (toppnáungar þar á ferð), Icelandic Excursions-Allrahanda (Birna (mamma) og Þórir) og Katla Travel. Svo var eitthvað fyrirtæki sem var með norskíslenskt bull sem ég skyldi ekki. Stuttu frá voru Flugleiðir með íburðameiri bás og flottheit og beint á móti þeim var Ferðamálaráð með Bláa Lónið, Laxá og fleira.
Ég er búinn að skoða bæklingana frá Flugleiðum og mér finnst þeir helvíti flottir þó að maður eigi ekki að segja það af því að maður á að vera í liði með nýju snillingunum Sighvati og Lúðvík í Iceland Express en bara uppá að markaðsetja Ísland í einum pakka með ferðum sem Flugleiðir kalla Cocktails var mjög sniðugt. Cockteilunum er svo skipt í Power (sleðaferðir og svona), Mystic (veit ekki, norðurljós og svona???), Wonder (hvalaskoðun ofl.), Wellness (Blue Lagoon ofl), Explorer (jökklajeppaferðir) og Classic (Gullfoss og Geysir).
Þetta er allt gert flott með því að setja dæmið upp sem pakka með flugi, gistingu og ferðunum inniföldum. Við erum að tala um einhverjar 400-500 Evrur fyrir 4 daga ferðir sem er ekki svo slæmt og ég væri jafnvel til í að prufa þetta. Ég er í raun bara að lýsa yfir ánægju minni á markaðssetningunni hjá þeim. Ísland virkaði fjölbreytt og hressandi á þessum bæklingum og þannig á það að vera.
Annars var þetta allt öðruvísi en ég hélt hjá okkur. Við, pabbi og Rúnar vorum bara í því að dæla bjór og skera paté og terrine fyrir gesti og svona á meðan Iceland Express og Iceland Excursions og Katla Travel voru að ræða og semja við menn. Stebbi sá um allt spjall fyrir hótelin okkar en ég skil núna mikið betur hvað þessar ferðir þýða fyrir Naustið og Hótelin. Við erum í raun ekki þarna til að selja hótelherbergi eða hópmatseðla heldur erum við þarna til að styðja við Íslendingana sem eru að selja flugið og dagsferðirnar á Íslandi. Við erum að sýna að við stöndum með þeim og þjónum viðskiptavinum þeirra og þetta er langtímafjárfesting. Það verður að mæta þarna ár eftir ár og sýna að þetta er alvara. Ég hélt að ég yrði eitthvað í því að kynna fólk fyrir Naustinu og hótelunum en ég kynnti sennilega ekki fleiri en 3 fyrir hótelunum og 1 fyrir Naustinu. Samt koma hinir á básnum til með að fara með alla hópana sína á Naustið og benda flestum á að fara á hótelin okkar því “við” (ég geri svosem ekki mikið en finnst kúl að vera í BRANSANUM) sýnum að okkur er alvara og metnaður býr þarna á bakvið ekki bara von um skjótfenginn gróða með því að tala við einhverja leiðsögumenn. Þetta fannst mér mest fræðandi við að koma á þessa stærstu Ferðakaupstefnu Evrópu. Hvernig er hægt að markaðsetja sig óbeint með þessum hætti og svo hélt ég líka áfram að reyna að skilja hvað þetta er mikið mikið mikið stærri iðnaður en mig nokkurn tíma gat grunað. Það er það eina sem ég hef haft í vandræðum með síðan að ég byrjaði í Glion. Allt er á svo litlum skala á Íslandi og samt er mikill ferðamannaiðnaður en í hinum stóra heimi eru trilljón hótel og peningarnir sem eru lagðir í þetta allt saman eru stjarnfræðilegir. Það er ekkert smá gaman fyrir mig að tkaa þátt í þessu öllu saman.
Nú er bara að hvíla sig í kvöld og rifja upp tölvufræðina og undirbúa sig fyrir seinni hluta annarinnar það sem eftir er af fríinu (skólinn byrjar ekki fyrr en á mánudag).

[3/5/2003 4:52:53 PM | Snorri Valsson]
Jæja. Þá er ég búinn í F&B prófinu mínu. Ég gleymdi af einhverjum ástæðum vasareikni og gat því ekki reiknað mikið út matarkostnaðinn sem var 25% en allt hitt var nánast gallalaust. Þetta próf skiptir svosem ekki svo miklu máli en maður vill standa sig vel.
Í morgun vorum við í Introduction to Hospitality og það er rosalega skemmtileg grein. Þar ræðum við um Keðjurnar og fyrirtækin og svona og horfum á markaðssetningarspólur frá fyrirtækjunum. Þetta er eins og sprauta í rassinn þegar maður fer í tímana. Eftir hann er maður alltaf fullur bjartsýni og man strax til hvers maður er hér.
Nú er verið að ræða um helgiathöfn fyrir Fabrizio og Linda (hin bekkjarráðsfulltrúinn) er orðinn óendanlega pirrandi. Hún er svona bölvaður framapotari eins og mamma varaði mig við áður en ég kom hingað. Hún segir "Hi, how are you" við alla en henni er drullusama um svarið. Ég nenni ekki að spyrja fólk ef ég hef ekki áhuga á svarinu. Maður er alltaf kurteis en maður finnur líka strax þegar fólk er ekki einlægt við mann. Hún er bölvuð tík en ég verð víst að vinna með henni í gegnum þetta dæmi. Hún tekur líka öll völd í hópverkefnum (sem er stór hluti af náminu) svo að ég hef ákveðið að vera ekki aftur með henni í hóp. Það er munur á því að vera leiðtogi og einvaldur sem er drullusama um skoðanir annarra.
Var fenginn á matsfund hjá Mr.Maillard (skólastjóranum) í dag. Ég fékk tvö excellent. Eitt fyrir þáttöku í tíma og eitt fyrir professional attitude. Ég fékk ekkert fyrir Glion Spirit því hann var ekki búinn að sjá nógu mikið af því hvernig ég höndla bekkinn minn og stuðla að góðum móral. Hann tók þó sérstaklega fram að ég hefði húmor og að það væri nauðsynlegt mjög. Ég tók undir það og kvaddi. Tvö excellent þýðir að einkunn mín hækkar eitthvað í vor en þetta er meira svona til að sýna að maður er hér fyrir alvöru og svona.
Í kvöld er það þá bara að slappa af og svo er að taka á Löggunni og Slökkviliðinu í körfunni annað kvöld.
Adjö!!!

[3/4/2003 4:45:25 PM | Snorri Valsson]
FABRIZIO FREZZA ER DÁINN
Ég var á leið í enskupróf áðan þegar bekkurinn minn var fenginn inn í aðra stofu allir saman og maður vissi að fréttirnar voru alvarlegar þegar maður sá að Dr. Niser (directorinn) var kominn. Hann sagði okkur að Fabrizio lést í morgun og það skiptir svo sem ekki máli hvernig það gerðist. Við vissum að hann yrði sennilega fatlaður fyrir neðan herðar eftir að hann hentist út úr bílnum sínum á laugardagskvöld í rigningunni. Persónulega, sem ágætlega trúuðum manni,þykir mér þetta betri örlög en það að vera 18 ára og geta ekkert gert sjálfur.
Hann var í bekknum mínum, augljóslega, og bjó jafnframt við hliðiná á mínu herbergi. Þetta er rosalega skrítið. Fullt af fólki grenjandi hérna og svona. Fólk sem talaði aldrei við hann eða neitt. Ég fór inní herbergi til hans á föstudagskvöld. Þá var hann nýkominn frá Mílanó. Hann skrópaði í tímann sem var eftir hádegi til að fara þangað og versla svo var hann bara kominn aftur. Á laugardagseftirmiðdag var hann svo í klúbbnum, voða eirðarlaus. Ég var bara í tölvunni á reyksvæðinu (ég veit ekki af hverju) og hann byrjaði að spjalla við mig. Ég sýndi honum aukaspyrnuleik Roberto Baggio á netinu og svona og við spjölluðum um 3000 kallinn sem hann tapaði í Casinoinu kvöldið áður. Tveimur og hálfum tíma síðar var hann í sjúkrabíl eftir að hafa velt bílnum sínum.
Ég ætla ekki að þykjast hafa verið besti vinur hans eða jafnvel vinur. Hér erum við öll í sama tilgangi og það gerir okkur öll svolítið samheldin og því kemur þetta sem smá sjokk. Svonalagað hefur aldrei gerst svona nærri mér þannig að maður getur ekki annað en verið svolítið brugðið. Carlos fór að gráta þrátt fyrir að hafa ítrekað lýst yfir vanþóknun sinni á manninum. Finnst hann stundum svo yfirborðskenndur.
Fabrizio var 18 ára frá Róm og allt frá því að ég sá hann hérna fyrsta daginn minn líkaði mér vel við hann. Hann var með svona prakkarasmetti. Risastórar efri frammtennur og var alltaf eins og hann væri að fara að gera prakkarastrik. Hann var lávaxinn og oft seinn í tíma. Ekki beinlínis fyrirmyndarnemandi en allir hafa gaman af svona gaurum sem eru alltaf hressir og taka hlutunum ekki svo alvarlega. Það gæti svosem hafað verið fall hans því nú er komið á hreint að hann var ekki í bílbelti en hinir tveir sem voru með honum, Angelo og Alberto, voru mættir í tíma í gær eftir að hafa lent í slysinu með honum.
James sagði mér líka að hann hafi einu sinni fengið far með Fabri upp til Residence (þar sem við búum) og að hann myndi ekki gera það aftur. Maðurinn væri rosalegur glanni.
Ekkert af þessu skiptir máli núna og ég ælta ekki að þykjast vera ófær um að taka próf í F&B á morgun en maður kann bara ekki að bregðast við svona hlutum og ég held bara áfram ótrauður en passa mig svosem á því að ég sé ekki að bæla niður einhverja sorg sem gæti komið á yfirborðið. Það verður samt frekar sorglegt að vera hér fram á föstudag (þegar fríið byrjar).

Bið að heilsa.

[3/4/2003 4:24:52 PM | Snorri Valsson]

Dear Students, Dear Colleagues,

It is with deep sadness that we inform you that Fabrizio Frezza Di San Felice (1st semester student in Glion), who had a car accident in the evening of Saturday 1st of March 2003, near Bex, passed away this morning.
Our thoughts go to his family and friends in thoses difficult moments.

[3/2/2003 5:23:13 PM | Snorri Valsson]
Góðan daginn gott fólk.
Hrikalegar fréttir af gærdeginum. Það var rosalega gott veður allan daginn og nokkrir krakkanna fóru í Fun Planet þar sem maður getur farið í Go Kart, keilu, spilakassa og alls konar og þar er líka klúbbur sem við ákváðum að fara á um kvöldið. Það fór svo allt í einu að rigna og rétt áður en við fórum af stað klukkan 22:30 fréttum við að Fabrizio, Angelo og Alberto (augljóslega Ítalir) hefðu lent í bílsslysi og nú er komið í ljós að Fabrizio fór í aðgerð og er haldið sofandi með slöngur ofan í hálsinn og enga tilfinningu í fótunum. Við vitum í rauninni ekkert meira og allir bíða bara eftir fréttum. Hann kemur allavega ekki aftur í skólann í bili. Hér er hann á myndinni lengst til hægri.
Við fórum þó á Fun Planet og við strákarnir fórum í Go Kart og ég var næstlélegastur af strákunum. Carlos var lélegri. Þetta er stór braut en beygjurnar eru of snarpar og feitt rassgat mitt nánast stoppaði bílinn í hverri beygju en þetta var mjög gaman. Svo fórum við á klúbbinn og djömmuðum eins og vanalega. James drakk mjög stíft og um 1:30 frétti ég að hann væri búinn að æla og væri sofnaður. Ég tók hann því upp á herðarnar og ætlaði að bera hann út og inn í leigubíl en þá stoppuðu dyraverðirnir mig og sögðu að þeir þyrftu að hringja í sjúkrabíl af öryggisástæðum. Ég reyndi að fá James til að standa upp en hann bara svaraði með aumingjaskap og sagðist vera alveg sama þó hann þyrfti að fara á sjúkrahús og það væri ekki sniðugt á ferilsskránni í skólanum. Þetta var eiginlega bara fyndið því það endaði með því að það voru svona 6 sjúkraliðar í fullum skrúða með öll tól veraldar. James sofnaði svo alveg og þeir settu skynjara á puttan hans, næringu í æð, skynjara á brjóstkassann og súrefnisgrímu og allt. Þetta leit út eins og hann væri að deyja. Svo skelltu þeir honum á börur og bæbæ. Hann fór á spítalann. Við eltum en það var lítið hægt að gera. Þeir sögðu okkur að hann þyrfti bara að sofa úr sér og hann gæti komið heim í dag (dööööö!!!!!!!!) .
Þannig var það nú. Nú er bara ein vika eftir og svo er 10 daga miðannarfrí. Ég fer til Berlínar á föstudagskvöld og hitti pabba þar á laugardag. Það er ferðamálasýning þar, sú stærsta í Evrópu skilst mér og ég hef örugglega mjög gaman af því að upplifa það af því að ég fór aldrei á sýninguna í Mílanó. En fyrst eru 2 próf í þessari viku og maður verður bara að klára allt með trompi áður en maður fer í frí.
Bless.

[3/1/2003 1:41:40 PM | Snorri Valsson]
Jæja, ég var að tjékka á meilinu mínu og komst að því að ég vann uppboð um áritaða Chelsea treyju með yfir 12 leikmönnum ásamt Ranieri. Þetta er fullkomið fyrir sportpöbbinn minn.
Annars var gaman að kvöldinu í gær. Allir duttu í það including yours truly. Eftir djammið fór ég að spjalla við eina gaurinn sem er með túrban á hausnum hérna. Hann er frá Indlandi og er á þriðju önn. Við ræddum trúmál og svona og hann er toppgaur. Man samt ekki hvað hann heitir. Ég fór svo með honum og svona 7 Indverjum og Simon (frá S-Afríku) á Hungaria sem er svona Stripp búlla í einum hlutanum og all night restaurant í hinum hlutanum. Ég er náttúrulega ekki mikið fyrir naktar konur......allavega ekki eins mikið og ég er fyrir Pizzur svo ég valdi austurlenska pizzu sem var bara með sveppum en það var eitthvað rosalegt krydd á henni og nú er ég að prumpa eins og geðsjúklingur.
Þegar ég kom heim klukkan kortér í 7 sofnaði ég strax og Carlos sagði mér áðan að ég hafi sest upp um áttaleytið og byrjað að rífast við einhvern á íslensku. Geðveiki í gangi.
Jónsi er kominn til Ástralíu í ljósmyndaskólann og það fer bara vel um hann. Hann biður að heilsa öllum sem hann þekkja.
Það verður kannski farið í Casino í kvöld. Það er búið að opna það aftur og strákarnir, sérstaklega þessir frá olíulöndunum eru spenntir fyrir þessu. Jesper er sjálfskipaður kóngur BlackJack (21) og þykist ætla að setja Casinoið á hausinn í kvöld. Ég fer bara og skoða, þetta verður fyrsta skiptið mitt í spilavíti og allir hafa verið að hlæja að því. Strákarnir héldu flestir upp á 18 ára afmæli sitt með því að fara í spilavíti eins og við dettum í það þegar við náum 20 ára aldri. Maður er nú bara frá litla Íslandi.
Adjö!!!!

[2/26/2003 6:41:34 PM | Snorri Valsson]
Þetta er nú meiri vitleysan. Ég mætti á réttum tíma á EuroDisney kynningu núna klukkan 18:00 og það var verið að tengja tölvu við skjávarpa og setja upp video og sjónvarp. Þetta tók verulegan tíma og þar sem við erum skylduð til að mæta á þennan fund utan skólatíma finnst manni eðlilegt að fagfólkið frá París komi tilbúið eða komi aðeins fyrr svo þau sýni okkur ekki þá vanvirðingu að þurfa að bíða. Eðlilega geta komið upp smá vandamál en þegar maður er búinn að sitja helminginn af áætluðum tíma kynningarinnar að horfa á ekkert er manni ofboðið. Við kæmumst aldrei upp með svona sjálf og að segja ekkert við okkur á meðan við bíðum, td: "Það virðist vera komin einhver vandamál upp. Við biðjumst velvirðingar fyrir það og reynum að kippa þessu í lag sem fyrst", er bara dónaskapur að mínu mati. Það er verið að kenna manni fagmennsku og stundvísi hér og þá er einfaldlega nauðsynlegt að krefjast þess af þeim sem eru að prédika hana.
Ég fór sem sagt með mitt skap út eftir hálftímabið og ef ég fæ skróp fyrir það geri ég allt vitlaust. Það er tölvufræðipróf á morgun og ég ætla ekki að sitja á rassgatinu að gera ekkert án nokkurar ástæðu. Við verðum bara að sjá hvernig fer.

[2/26/2003 1:25:30 PM | Snorri Valsson]
Það er ekki svo ýkja mikið að gerast hér akkúrat núna. Bara próf framundan og svona og svo eftir næstu viku er miðannarfrí og ég veit ekki hvað ég á að gera þá. Það væri gaman að fara til Prag í 2-3 daga áður en ég hitti pabba í Berlín ef ferðamálasýningin þar er á réttum tíma. En þetta er bara ef það er hægt fjárhagslega. Ég vill bara helst ekki vera hérna einn með Kínverjum í 10 daga. Allir strákarnir eru að fara heim og það eru eiginlega bara Asíubúar sem þurfa að hanga hér.
En af því að það er ekkert að gerast hérna núna nema próf ætla ég að nota myndafítusinn og kynna eitthvað af fólkinu sem er hérna með mér. Ég byrja auðvitað á Carlosi herbergisfélaga. Hann er þarna lengst til vinstri. Ég er held hann sé 19 eða 20. Þið sjáið að hann er með svona hálflöt augu og hann er farinn að pirra mig nokkuð mikið með öllu leiðinda, óþarfaskipulagi sínu. Hann er til dæmis með risamöppur fyrir hverja námsgrein og er að biðja fólk um að bera eina og eina fyrir sig svo er hann með Filofax sem er stærra en A4. Hann er eiginlega bara algjör nörd og kennarasleikja. Hann er rosalega duglegur að setja upp hendurnar til að svara spurningum sem allir vita svörin við bara til að vera fyrstur og það er pirrandi með meiru. Þetta er eins og að kennarinn spyr: Hvað eru margir réttir í hádeginu? Þá setur hann upp hendurnar eins og leiðindastelpa í bíómynd. "Ú ú ú ú ú .Eru það 3?" Hann er bara svo mikill anall. Ég er að springa hvað hann fer í taugarnar á mér. Röddin hans hljómar nákvæmlega eins og ef hann væri að leika Fílamanninn eða eitthvað. Það er svona rödd sem hljómar alltaf eins og hann sé að fara að gráta. Hálfnefmælt eða eitthvað. En ég veit að þetta er bara vandamál sem er mitt og hann getur ekki mikið að gert. Þetta er bara hann.

Áðan vorum við í fyrsta Introduction to Hospitality tímanum okkar og þar var farið yfir ýmislegt sem maður þarf til að verða góður manager í BRANSANUM!!!!!!! Mér fannst margt þarna eiga við mig en ekki allt og ég verð að vinna í því. Hyatt í Sjanghæ er hæsta hótelbygging í heimi og hótelstjórinn þar er héðan. Okkur var sýnd mynd af hótelinu og mér hálfbrá. Ég var einhvern veginn farinn að sökkva mér í námið og svona og gleymdi bara hversu háleit markmið maður hefur hérna. Það verður allt að svo miklum vana hjá manni eftir smá tíma. Þetta minnti mig bara á að ég verð að vera á varðbergi um að ég gleymi ekki hver markmiðin eru. Þ.e.a.s. ég verð að minna mig aftur og aftur á það og sjá það fyrir mér sem ég ætla að gera.

Nú á þessari mynd er líka að finna hana Leenu sem er ofurskutlan á myndinni. Hún er frá Kóreu og er bara ofurflott. Hún er byrjuð með honum Abdulah sem er frá Jórdaníu og sést hérna með hrokasvipinn sinn fyrir miðja mynd.

Hann talar svolítið mikla negraensku og er með rosalegt attitúd. Hann er alltaf að setja út á kennsluaðferðir og notar rosalega oft orðin: "or somtin" og "and stuff". Mér líkar ekki mjög við hann en hann er samt fínn one on one þegar hann er ekki að koma með einhverjar leiðindaglósur í tíma. Á myndinni með honum er næstur til hægri Arthur frá Brasilíu sem er hommi í afneitun ef ég hef einhverntíma séð einn slíkan. Hann er ekki með mér í bekk en hann er toppnáungi og alltaf flottur í tauinu og prúður í frammkomu. Svo til hægri við hann er Fabrizio Fressa frá Roma. Hann kemur oft seint í tíma og hefur nokkrum sinnum verið skellt hurðinni framan í hann þegar hann reynir að koma of seint en hann er fínasti strákur. Bara vantar svolítið að vera ákveðnari. Hann er að láta sig berast svolítið með straumnum sem er eitthvað sem hótelstjórar mega alls ekki gera.

[2/24/2003 8:03:53 PM | Snorri Valsson]
Jæja. Maður fær engin svör frá þessari tölvudeild frekari en fyrri daginn. Þýðir ekkert að vera að stressa sig yfir því.
Gerði smá mistök í dag. Ég skráði mig óvart í Vegetarian Meal í hádeginu og þurfti að borða brauð með viðbjóðslegum osti og sveppum í forrétt og svo risaskammt af grænmetislasagna, svo var eitthvað súrt epladrasl í desert.
Ég kom aðeins of seint í kvöldmat og settist hjá tveimur af leiðinlegri Kínverjunum í bekknum mínum. Með þeim var Rúmeni sem var að koma á föstudaginn. Þeir eru 3 í herbergi. Vissi ekki að það væri hægt. Strákurinn er hámenntaður, 23 ára og kann frönsku, ensku, þýsku, spænsku og rúmensku. Semsagt alveg eins og ég :)
Virkilega viðkunnanlegur fír en ég get ekki verið að trufla hann of mikið, hann er ekki í mínum bekk og þarf að ná okkur hinum.
Maturinn í kvöldmat var ógeðslegt salat með ediki eða einhverjum viðbjóði, aðalrétturinn var Lasagna, núna með kjöti og svo var perupæ í desert.
Gott en ég er að verða nokkuð þreyttur á þriggja rétta mat endalaust.
Farinn í ræktina. Bið að heilsa.

[2/23/2003 10:29:19 PM | Snorri Valsson]
Ég er búinn að láta mig hafa það að festa kaup á Blogspot ársáskrift.
Þar af leiðandi get ég gert síðuna mikið flottari með myndum og Tenglum og öllu svoleiðis sem gerir þetta mun skemmtilegra fyrir alla. Ég þarf samt að fá tölvudeildina til að opna notkunina aftur fyrir Blogspot svo ég geti notað þetta held ég. Vonast til að geta sett in einvherjar myndir sem fyrst.

[2/23/2003 7:57:06 PM | Snorri Valsson]
Nú er komið sunnudagskvöld og allir eru rólegir. Í gærkvöldi kíkti ég með James og Jan á Ítalskan veitingastað sem var auðvitað búið að loka þegar Jan var búinn að fara yfir allar skyrturnar sínar og allar buxurnar og þegar hann var búinn að strauja koddaverið og setja koddann í það (hann var fullur á föstudag og náði ekki alla leið inn á klósett).
Við fórum því á McDonalds og svo yfir á White Horse en það var bara enginn broddur í fólki. Allir þreyttir eftir gærdaginn eða skíðaferðina sem mér skilst að hafi verið vel sótt. Ég var kominn heim klukkan 1 og fór aðeins í tölvuna að spila FIFA til svona 2 og fór svo að sofa.
Í morgun kom Carlos svo heim af hótelinu sem kellingin hans var á og ef ég hefði ekki verið svona þreyttur hefði ég barið hann. Hann lét eins og við værum giftir og ég hefði stolist á fyllerí í hans óþökk nóttina áður. Hann skellti skápum á eftir sér og opnaði skúffur með miklum látum og svona. Svo þegar hann loksins fór út kom hann inn og út aftur og aftur 5 sinnum held ég. Hann er meira en lítið pirrandi fír. Ég er ekki að segja að hann eigi að forðast það að vera inni ef ég er að reyna að sofa en lágmark er að ganga ekki um eins og GESTAPÓ í leit að júðum.
Eníveis!!!! Ég lét mig bara hafa það að slappa af og sofa til 17:00 dömur og herrar og það á pottþétt eftir að koma sér til góða í vikunni því ég náði mér eiginlega aldrei af síðustu helgi alla nýliðna viku. Svo fór maður bara í mat og aðeins í ræktina en maður er eiginlega bara enn sofandi og afslappaður.
Morgundagurinn er auðveldur en ég ætla að nýta hann mikið í að læra fyrir tölvufræðiprófið sem er á þriðjudag. Það er bara tölvufræði klukkan 10:20, svo er hádegi og næsti tími er Food and Beverage klukkan 15:20 til 17:30. Nægur tími fyrir ræktina og lærdóm (einu hlutina sem hægt er að gera ef maður vill ekki alltaf vera fullur og vitlaus eins og sumir hérna). Jæja. Ég er farinn að gera eitthvað.

Ble Ble

[2/22/2003 7:47:13 PM | Snorri Valsson]
Og helvítis Chelsea töpuðu fyrir Blackburn á heimavelli í dag!!!!! Newcastle vann Leeds auðveldlega svo að meistaradeildarsæti virðist æ fjarstæðara.

[2/22/2003 2:12:58 PM | Snorri Valsson]
Ég skrifa bara aftur það sem ég var búinn að skrifa í tölvuna hans Carlos um liðna viku.
Á mánudaginn fór ég á fyrsta nemendaráðsfundinn og það var gaman að taka þátt í alvöru fundarhöldum með fullorðnu fólki og það var rætt um margt. 3. annar nemendurnir kvörtuðu til dæmis undan gæðum og magni matsins hér en ég kom því skýrt til skila að maturinn hér væri í fínu lagi. Ég er búinn að vera hérna í mánuð og er ekkert að léttast þrátt fyrir að ég búi í Residence og þurfi að labba upp og niður oft á dag og stundi ræktina vel.
Svo voru tveir leikir í körfunni á miðvikudag. Við töpuðum fyrir eldgömlum bókhöldurum. Þetta var svolítið fyndið því þetta var eins og að spila gegn liði sem inniheldur pabba, Krumma og Ella (eigendana á Píanó) :)
Þeir voru allir komnir með skalla og góðar vambir en þeir voru góðar skyttur og skipulagðir og lögðu okkur með fimm stigum. Ég skoraði 6 stig úr öllum 3 skotunum mínum og tapaði mér undir lok leiksins þegar Omar, einspilandi Líbanoninn, hljóp enn eina ferðina á varnarvegg þegar við vorum 4 allir fríir. Hann er bara að spila fyrir sjálfan sig og ég heimtaði að annar okkar yrði tekinn útaf af því að ég spila ekki í liði með mönnum sem eru bara að spila fyrir sjálfa sig.
Í öðrum leiknum byrjaði Omar að spila boltanum og það gekk mikið betur. Við vorum að spila við eitthvað lið sem hafði einn negra og eina konu. Þetta er bara eitthvað fyrirtæki. Við komumst í 18-5 en unnum á endanum bara með 5 stigum af því að strákarnir vildu allir vera að keyra upp hraðann og þeir sprungu bara og misstu einbeitninguna. Ég skoraði 8 stig en klúðraði nokkrum auðveldum körfum og það verð ég að laga.
Fóturinn hélt vel og ég var með nokkuð fínt úthald. Ég er allur að koma til og held bara áfram að mæta í ræktina. Ég er að spá í að byrja Líkami Fyrir Lífið prógramið aftur á mánudaginn. Ég tek þá bara æfingaprógramið því ég get ekkert gert að því að maður borðar bara 3 máltíðir á dag hér og þær eru stórar í stað þess að borða sex sinnum á dag og lítið.

Eníveis!!!! Pabbi kom hingað á fimmtudag og það var mjög gott að fá hann hingað. Hann gisti á Victoria Hótelinu. Hann kom í hádeginu og ég kíkti á hann í hádegishléinu mínu og svo eftir skóla fórum við rúntinn um Montreux og ég sagði honum í grófum dráttum allt sem ég þekki hérna. Svo sýndi ég honum skólann og herbergið mitt og svona og það var mér mikils virði að fá hann hingað til að gútera veru mína hér. Það er einhvern veginn góð tilfinning að vita að nú veit pabbi hvar ég er og hvað ég er að gera nákvæmlega. Það voru flestir búnir að koma með foreldra sína hingað áður en þeir sóttu um hérna til að skoða og mér fannst svolítið skrítin tilfinning að pabbi var búinn að fjárfesta fúlgu í þessum skóla án þess að hafa nokkurn tíma séð hann og svona.
Við borðuðum svo bara mjög góða máltíð á hótelinu (sem er bara hinum megin við götuna þar sem ég bý) og áttum gott spjall um allt og alla. Ég er alltaf að komast betur og betur að því að við pabbi erum alveg á sömu blaðsíðu. Ég held líka að þetta sé í fyrsta sinn sem við tölum saman um BRANSANN sem við erum báðir á jafnréttisgrundvelli. Áðurfyrr var ég bara sonur hans að aðstoða í eldhúsinu en núna er ég að leggja þetta fyrir mig og ég held að hann sé ánægður með hvað ég er mikið inni í hlutunum. Held að hann hafi ekki gert sér grein fyrir því að ég hef alltaf verið að velta hlutunum fyrir mér í þessu öllu saman síðan ég var á Svörtu Pönnunni. Hvernig á að reka bísness og hvað þarf að gera og svo framvegis. Þetta eru allt pælingar sem við ræddum og það er mér líka mikils virði að ég er að gera eitthvað skemmtilegt og mannbætandi sem er algerlega í samræmi við það sem faðir minn er að gera. Það er erfitt að útskýra hvað ég meina en mér finnst eins og við séum að ganga í sömu áttina og allt sem er að gerast núna þjónar miklum tilgangi. Á endanum kem ég aftur heim og hjálpa honum að stýra dæminu og tek vonandi við þegar hann er tilbúinn að leggja hnattsiglingar fyrir sig. Mér finnst ég vera hluti af liðinu hans pabba jafnvel þó að ég sé bara búinn að vera hérna í mánuð. Ég hef lært ýmislegt og get sennilega alveg sest niður með honum og Stebba (partnerinn hjá Icelandic Hotels) og skilið hvað er verið að ræða um og komið með nokkra punkta.
My point is: Það er ekkert í heiminum sem ég vildi frekar vera að gera núna og ég hef aldrei verið hamingjusamari eða einbeittari en akkúrat um þessar mundir. Það er allt eins og best verður á kosið nema Chelsea tapi fyrir Blackburn í dag. Krosslegg fingurna!!!!!!

[2/22/2003 1:21:59 PM | Snorri Valsson]
Það sem ég var búinn að skrifa um vikuna verður að bíða. Ég er núna að skrifa sem ölvaður námsmaður frá Íslandi í Sviss.
Við fórum á djammið í kvöld og það var rosalega gaman. James átti afmæli í kvöld og mamma hans fékk nokkur okkar til að halda veislu með köku frá henni á Residence veitingastaðnum í kvöld. Svo fórum við á White Horse og skemmtum okku vel með okkar sanngjörnu 400 kr. bjóra og svona. En þegar komið var á diskótekið okkar; Copycat, þá var mér ofboðið. Við verðum að borga 10 franka inn (600kr.) og ég fór beint með James á barinn og bauð honum einfaldann Gin í Tonic og hann var tæplega einfaldur (hér í Sviss er einfaldur 2cl. Þannig að þetta var eins og hráka af áfengi). Ég borgaði með 6000 kr. seðli og fékk 3000 kr. seðil til baka. Ég sagði við afgreiðslustúlkuna: “Hvað meinaru? Er ég að borga 3000 kr. fyrir tvo einfalda gin í tonic???????????” Hún sagði;”Já, þetta eru venjulegir næturklúbbaprísar”.
Sem Íslendingur sem er vanur að vera tekinn fast í afturendann af barrekendum var mér samt sem áður ofboðið og ég lét óánægju mína í ljós og krafðist þess að fá að tala eða fá nafnspjald managersins í hendur!!!!!!!! Ég læt ekki leggja 1000 prósent álagningu á mig og ég vona að kollegar mínir í þessum skóla vilji að þegar þeir þurfa að hringja heim eftir meiri peningum sé það af því að þeir þurfi að kaupa föt, mat eða aðrar nauðsynjar. Ég ætla persónulega ekki að hringja heim og biðja um meiri pening fyrir djamminu þó að það virðist vera stærsti útgjaldaliðurinn (samt sem áður nauðsynlegur). Þetta er bara nauðgun!!!!!!!!!!!! Sleipiefnalaust í rassgatið!!!!!! Ég er brjálaður og ég fékk nafnspjald managersins og á mánudaginn fer ég í það að reikna út hversu mikil álagning þetta er. VSK-urinn hér er ekki nema 7,6% svo það getur ekki verið það. Þetta getur ekki verið eðlilegt. Margir inni á Copycat virtust sætta sig við þetta en ég er viss um að ef ég geri geri nemendum grein fyrir því hvað þeir eru að sóa miklum peningum þarna yfir eina helgi geti ég fengið þá til að mótmæla með því að sniðganga staðinn eina helgi og þá fá þeir að vita hvað við erum stór partur af viðskiptunum. Þú getur, án gríns, litið í öll horn og fundið Glion mann þar og þess vegna myndi sniðganga gersamlega lama reksturinn. Ég ætla einfaldlega að bjóða 500% álagningu í stað 1200%. Allir ættu að geta sæst á það. Ef við sýnum skólaskírteini ættum við að fá þá virðingu sem við eigum skilið (afslátt).
Ef krakkarnir hér gefa ekki skít í það hvað er verið að taka þá í rassgatið og líta á mig sem nískupúka þá er mér sama. Þá djamma ég bara með þeim til 1 og fer svo heim. Ég kem ekki aftur inn á stað sem tekur mig Vaselínslaust í görnina helgi eftir helgi. Þá fer ég heldur einn í skoðunarferðu um Sviss eða jafnvel til annarra landa. Hugsiði að ég fór til Ítalíu og til baka fyrir jafngildi 6 einfaldra ginítonic á Copycat og það var næs. Þetta er geðveiki og þó ég sé kærulaus með peninga er ég ekki tilbúinn að sýna mínu fólki (sem sponsora mig og borga mína skólagöngu) það mikla vanvirðingu að henda peningum þeirra í svona RUGL!!!!!! Frekar sit ég einn heima með Vito (Rossi, ítalskættaða englendingnum sem er líka blankur og rosalega fínn).
Þetta er bara rosalegt rugl sem er í gangi og ég hef heyrt marga í skólanum lýsa yfir að þeir séu ekki hrifnir af Copycat og oft hljómar það eins og þeir séu að fela það að þeir séu óánægðir með verðlagið þar. Ég er ekki hræddur við að segja mína skoðun og lít á það sem skyldu mína sem nemendaráðsfulltrúa að setja þetta mál ofarlega á dagsskrá!!! Við þurfum, jú, öll að fara út og skemmta okkur en þetta er bara komið út í ofuröfgar!!!!

Endilega sendið mér álit ykkar frá Íslandi. Mig er farið að þyrsta í feedback frá fróni. Ég skrifa fullt til ykkar en ég veit ekkert hvað þið eruð að hugsa. valssons@glion.ch
Annar hafiði það gott og hafið samband!!!!!!!

[2/21/2003 3:57:40 PM | Snorri Valsson]
Jibbý jibbý!!! Ég er kominn með tölvu!!!! Þetta er að vísu varatölva en hvað um það? Hver er að telja. Ég fæ þá mína næsta föstudag. Það er nóg búið að gerast síðan á mánudaginn en ég var búinn að skrifa það allt í tölvuna hans Carlos og ég ætla að setja það inn eftir mat í kvöld. Það er indverskur matur í kvöld svo ég bað yfirþjóninn að skrá mig inn. Við strákarnir erum yfirleitt aldrei búnir að skrá okkur á föstudagskvöldmat því við erum alltaf búnir um 15:20 á föstudögum og förum þá niður í bæ. Ég skrifa nóg um helgina. Tjékkiði bara seinna í kvöld eða á morgun.
Bæ bæ!!!!!!!!

[2/17/2003 1:15:12 PM | Snorri Valsson]
Hallo!!!!!!
Nu er kominn manudagur og ymislegt hefur gerst sidan sidast. Byrjum a byrjuninni.

Eg maetti Hr. Brawand i Klubbnum a fostudag og hann sagdi mer ad hann vaeri buinn ad tala vid Dr. Niser sem er adalkallinn hja ollu Glion Daeminu og ef eg fae ekki tolvuna mina i dag a eg ad koma til Brawands og vid gerum allt vitlaust. Gott ad heyra.

Nu a fostudag var Valentinusardagur og kaerustur Jespers og Carlos komu i heimsokn. Kaerastan hans Carlos verdur her nidri i bae fram a naesta sunnudag svo ad hann byr thar med henni a medan. Vid kiktum oll ut a föstudag og ad venju stoppadi eg lengur en eg aetladi mer. Atti lest til Milano klukkan 7 um morguninn svo ad eg thordi ekki ad fara ad sofa.

Kom til Milano klukkan 10 og leitadi ad hotelinu eftir leidbeiningunum sem Dagmar hafdi gefid mer (eg veit ekki hvernig mer datt i hug ad thaer geatu verid rettar). Svo endadi med thvi ad eg for bara aftur inn a lestarstöd og tok leigubil a hotelid sem var svo bara 150 metra i burtu.

Thegar Dagmar kom med Sirry fra Vestmannaeyjum (hun er Au Pair i Genoa) forum vid i göngutur um borgina og eg var ad venju ekki hrifinn af borginni. Svo kom pabbi um klukkan 17 og stuttu sidar logdum vid af stad a Thorrablot Islendingafelagsins i Milano. Flugid sem Gylfi Kokkur, Runar skemmtikraftur og Stebbi Partner komu med var seinkad vegna öryggisradstafana a Heathrow svo ad vid pabbi og Dagmar thurftum ad koma hladbordinu upp ad mestu leiti adur en Gylfi kom og setti faera lokahönd sina a verkid. Svo um klukkan 20:30 byrjadi ballid. Eg hef aldrei farid a Thorrablot en thetta var held eg mikid finna en venjulegt thorrablot. Tharna voru Halla Margret (EuroDiva), Elsa Waage (sem eg thekki ekki en hun er vist god söngkona) og alls konar folk sem er med fyrirtaeki og svona a meginlandinu. Thad var samt mjög gaman ad hitta pabba og fara ut ad borda med honum tho ad eg hafi sott meira inn i eldhus (til rotanna minna) til ad spjalla vid Gylfa og fa mer bjor i stadinn fyrir allt vindraslid sem verid var ad bjoda uppa tharna frammi.

Nu uppur hadegi var farid aftur upp a hotel og thadan forum vid Dagmar, Gylfi og Sirry a Hollywood sem er eina diskotekid i theim hluta borgarinnar sem vid vorum i og Ohhhh MY GOD hvad thad var mikid af flottum kellingum tharna. Thad var stutfullt og musikin var allt fra Nirvana yfir i Punjapi MC sem er algort bull. Thad var allt tekid sem gat vakid stemmningu folksins. Thetta var rosalega gaman og eg hef ekki sed svona margar flottar svarthaerdar bruneygdar ofurskutlur a aevinni. Af hverju eru engar Italskar gellur i Glion???????

Vid komum svo aftur inn a Hotel klukkan 4:30 med hellu i eyrunum og Dagmar a rassgatinu.
Voknudum svo um 11 i gaer og forum ad skoda ferdamannastadina og verslanirnar i Milano. Pabbi keypti a mig flotta Nike Shox sko sem eg get ekki slasad mig a og allir versludu eins og vitleysingar. Svo skodudum vid Duomo, domkirkjuna fallegu tharna og svona. Komid var aftur upp a hotel klukkan svona 17.30 og tha var farid a barinn og skrifad a einn kallanna sem akvad ad leggja sig fram ad matartima. Pabbi, Stebbi, Eg, Gylfi og Halli hja Snaeland Travel drukkum slatta af alls kyns doti og thegar eg for i lestina klukkan 8 og their i mat a veitingastad voru allir komnir vel i skal.

Thegar eg kom svo heim i gaerkvoldi fekk eg stemmningshringingar fra Milano og mer var sagt ad menn hefdu bara rett bordad og svo skellt ser aftur a hotelbarinn. KLIKKAD lid.

Eg for sem sagt aldrei a syninguna i Milano en eg skemmti mer vel og fae sennilega ad gegna merkilegra hlutverki a syningunni i Berlin i mars.

Vonandi verdur naesta dagbokarfaersla a islensku.
Bless bless.

[2/13/2003 8:39:14 PM | Snorri Valsson]
Jaeja. Eg taladi vid Mr. Maillard sem er Academic Director her i skolanum og hann skyrdi fyrir mer ad thetta tolvudrasl tekur allt sinn tima og thad er ekki eins einfalt og ad skila biladri nyrri tolvu og fa adra i stadin. Svona er munurinn a Islandi og stora bissness heiminum. Her er abyrgd bara langt process sem tekur margar vikur og eg veit ekki hvernig eg a ad geta stadid mig tolvufraedi. Eg get kannski fengid gomlu tolvuna hans Carlos ad lani en mer finnst thetta samt faranlegt. Eg atti rosalega erfitt med ad kyngja thessu og sagdi vid hann ad thetta er rugl og engin leid til ad stunda vidskipti. Eg var meira ad segja snidugur og likti thessu vid namid. Ef vidskiptavinur faer skemmdan mat er edlilegt ad allt se gert til ad baeta honum thad svo hann komi aftur.
Eg gerdi honum bara kurteisislega grein fyrir thvi ad eg vaeri ofuroanaegdur og ekkert fyrirtaeki eda hotel sem eg kaemi til med ad styra i framtidinni myndi notast vid ACER tolvur og eg legg til ad thid haldid ykkur fra thessu drasli.Svo bad eg hann lika ad koma thvi fram ad eg leggdi til ad skolinn skipti vid annad fyrirtaeki sem ser ser hag i thvi ad gera vidskiptavininum til geds.

[2/13/2003 5:59:53 PM | Snorri Valsson]
Svo eru fleiri myndir herna sem eru teknar af ollum thennan sama dag og eg vill bara segja ad eg held ad eg se ad leggja af midad vid thessa mynd af mer og eg lit bara mikid betur ut tho eg segi sjalfur fra.
Fleiri Glion Myndir

[2/13/2003 5:14:37 PM | Snorri Valsson]
Thad er komin mynd a sidu sem myndir ur skolanum eru geymdar. Hun var tekin fimmtudaginn eftir ad eg kom. Vid forum i fjarsjodsleit og thetta er lidid mitt uti a svolum Klubbsins. Fallegt utsyni ekki satt?
A myndinni eru Alla fra Morokko (hann er halfbaeldur strakur a 3. onn), Sarynia fra Thailandi (hress og gladvaer stelpa a 1. önn), svo er thad Marie sem er einstaklega 'oadladandi frönsk litlaus illa lyktandi stelpa sem er sem betur fer ekki ad laera a ensku. Thad er mer hulin radgata hvad hun er ad gera her. Klaedir sig eins og LISTABRAUTARPAKK og virdist ekki hafa neinn ahuga a neinu nema sigarettupasum. Ojbara.

Eg for svo til Mr. Brawand , sem er kallinn sem passar ad madur se vel klipptur og allt thad og passar allt sem kemur ekki ad naminu, til ad kvarta undan tolvudeildinni og hann skildi mina afstodu og eg er ad fara ad senda meil a 5 toppa i skolanum sem sparka i rassinn a thessum uppvakningum i tolvudeildinni. Nenni ekki ad tala meira um thad thvi thad setur mig i slaemt skap.
Adjo!!!!!

[2/12/2003 1:29:50 PM | Snorri Valsson]
DISASTER!!!!!!
Thetta er ekki minn dagur. I gaer var fyrsti korfuboltaleikur annarinnar thegar vid forum til Lausanne ad keppa vid Hotelskolann sem veitir Glion mesta keppni sem besti hotelskoli i heimi. Thad er skemmst fra thvi ad segja ad a korfuboltavellinum var engin keppni. Vid unnum tha oruggt med 9 stigum en eg rustadi a mer faetinum eftir 4 minutna leik. Eg thurfti magnyl til ad sofna og eg fekk fri i Ithrottum i morgun (edlilega) en eg sleppti thvi svo ad maeta i tolvutima baedi af thvi ad eg er ekki med tolvu og eg vildi hvila fotinn fyrir hjukkuna sem eg for svo til klukkan 12:30. Hun gaf mer fullt af pillum og eg er ad lagast en eg fekk sem sagt skrop i tolvum og kennarinn sagdi ad thad ad vera ekki med tolvu vaeri mitt vandamal.
Eg for beint i tolvudeildina og thessir aumingjar eru svo glatadir ad thad halfa vaeri nog. Eg sagdi ad thegar skolinn kaupir 200 tolvur a hverri onn er edlilegt ad hann setji fram krofur og thegar tolvur eru ad bila eftir 12 daga notkun er eins gott ad their fai varatolvur en their eru bara: "It's the same for all the students". Hverjum er ekki sama. Eg er i vondum malum an tolvu og their geta ekkert gert. Eg fae frettir af tolvunni minni a fostudag og tha segja their orugglega ad eg thurfi ad byrja ad bida 3 vikur. Thetta er fokking GREAT!!!!!!!!!!!!

[2/10/2003 8:04:59 PM | Snorri Valsson]
Thad var kosid i Nemendarad i skolanum i dag og getidi hver er fulltru mins bekks?
Audda Snorrinn og svo Linda fra Sweden. Thad thurfti ad velja strak og stelpu.
Annars hefur litid gerst i dag nema ad madur er ad verda heiladaudur a ad sitja i timum allan daginn og svo horfa a tolvuskja restina af honum ad reyna ad finna hvort Intercontinental i Amsterdam se betra en Holiday Inn i Athenu.
En svona er thetta bara. Skrifa eitthvad a morgun. Verd svo pirradur a ad geta ekki skrifad a islensku.

[2/8/2003 3:34:40 PM | Snorri Valsson]
Eg er buinn ad henda tveimur, thessu skoska og Irska ad radi Stebba. Thad er naudsynlegt fyrir mig ad komast ad hja kedju og thvi er eg buinn ad skila inn vali minu sem er eftirfarandi:

1. The Palace Hotel, 8 Goldfish Lane, Wangujing, Peking. Kina..........

2. Mandarin Oriental Hotel, Hyde Park, London.

3. Radisson SAS i Amsterdam

4.Grand Hyatt Taipei

5. Sheraton Heathrow Hotel, London.

6. Thistle Hotel Marble Arch, London.

Svo held eg afram ad pressa a fleiri hotel sjalfur thegar timi gefst til.

[2/7/2003 4:37:29 PM | Snorri Valsson]
Thetta er nu meira ruglid. Nu er eg ad skrifa ur tolvu Vitos af thvi ad skjarinn a minni tolvu er onytur svo ad eg get sennilega ekki faert ykkur miklar frettir um helgina nema thad ad nu er allt ad verda vitlaust med heimavinnu og vid verdum ad vera buin ad skila CV inn a manudag og a midvikudag verdum vid ad vera buin ad velja 6 hotelin sem vid viljum ad CV verdi sent a.Svo byrjar boltinn ad rulla. Nu er eg ad hugsa, Skotland, Dubai, Thailand, England, Thyskaland. Thetta er hord keppni en vid sjaum til.

Reyni ad komast i tolvu um helgina en thad litur ekki vel ut.

Goda helgi..........

[2/6/2003 11:24:38 AM | Snorri Valsson]
Jæja, sorrí að ég skrifaði ekkert í gær en ég var bara á hraðferð allan daginn.
Það er búið að snjóa svo mikið hérna að fólk hefur ekki séð annað eins í áratug. Það segja allir að hér snjói bara rétt yfir jólin.
Körfuboltaleikjunum tveimur sem ég ætlaði að brillera í var aflýst af því að við komumst ekki til Lausanne svo að ég komst í mat á Residence veitingastaðnum. Það er veitingastaðurinn sem nemendur á 3. önn reka frá A-Ö og aðeins nemendur og vandamenn þeirra mega koma í . Nemendur þurfa ekki að borga nema fyrir drykki. Veitingastaðurinn er í sama húsi og herbergið mitt svo að ég get farið um leið og ég var búinn í tímum klukkan 17:30 og slappað af heima og lært heimavinnuna. Svo komu allir nema ég, Carlos og Jan seint. Það var mjög pirrandi. Maturinn var mjög góður. Ég fékk mér einhvers konar Andakássu(var flottara en lýsingin gefur í skyn) í forrétt. Svo fékk ég mér kálfakjöt í aðalrétt held ég. Það hét Velins eða eitthvað (Veal) en hafði líka orðið saddle þannig að ég er ekki viss. Það var mjög gott og í desert var um fernt að velja; Súkkulaðiköku, ávaxtakokteil, CheesePudding og eplatertu. Ég pantaði súkkulaðikökuna en þá var hún búin svo ég pantaði eplatertu. 5 mínútum síðar kom stelpan , sem var BTW þýsk og mjög aðlaðandi, og sagði að eplatertan væri líka búin. Ég var fljótur að segja hinum að ef þetta væri Naustið væri allt leyfilegt nema að segja að hráefnið væri búið. “Not Very Professional” Það er það sem ég segi þegar allir hinir eru að fíflast of mikið af því að ég er elstur í hópnum okkar fyrir utan Sunji (25 frá Kóreu) en hann er aldrei með okkur. Fékk mér því Cheese pudding og hann var furðugóður.

Annars gerðist lítið í dag. Ég var mjög hress og lærði að gera CV (curriculum vitae) (saga lísins). Gerði mér grein fyrir því að ég er í smá vandræðum. Ég tala bara ensku reiprennandi en mig langaði að fara til Þýskalands að læra þýskuna betur og ég ætlaði að læra hana betur hér en ég verð að taka Frönsku og ég er ekki byrjaður að tala hana svo ég verð eiginlega að fara til enskumælandi lands og England er spennandi en ef ég fer til London þarf ég að redda mér eigin húsnæði og það er geðveiki.

Ég ætla í viðtal hjá Internship Office um þetta mál eftir helgi og fá að vega og meta hvort ég sé með næga þýskukunnáttu til að geta farið þangað.
Þið verðið að athuga að mikið af fólkinu hér er með 2 vegabréf eða hafa ferðast um allan heim alla ævi af einhverjum ástæðum. Carlos er þýskur, kann smá frönsku og hefur búið á spáni 10 ár og svo kann hann ensku. Þarna hafiði 4 tungumál og ég er ekki samkeppnishæfur með ómerkilega íslensku, smá dönsku og smá þýsku. Ég þarf að þróa þýskuna og frönskuna. Þá er ég í góðum málum. Hvað finnst ykkur???? Ég tek við tillögum fram á mánudag. valssons@glion.ch England (enska) eða Þýskaland eða N-Sviss (Þýska)??????

Verið í bandi. Öll!!!!!!!

[2/4/2003 9:21:18 PM | Snorri Valsson]
Var að skoða Chelsea Spjallsíðuna áðan og gaman að vita af því að það sé nóg af fólki að lesa þetta. Ég skal reyna að finna eitthvað sniðugt að segja frá daglega þó að hlutirnir séu nú að komast svolítið í fast form.

Það er ótrúlegt hvað verður lítið úr deginum hérna og ég geri mér fulla grein fyrir því að ef þetta væri enn ein tilraunin til að klára stúdent á Klakanum væri ég hættur eftir daginn í dag. Eftir tíma og kvöldmat og heimavinnu er klukkan orðin 20:00 og maður er búinn á því. Það er erfitt að vera með þrönga skyrtu utan um hálsinn á sér eins og hundur í bandi 12 og 14 tíma á dag. En svona er þetta. No PAIN no gain. Eða eins og ég vill orða það. No Pain NO MONEYYYYYYYYY!!!!!

Góða nótt.

[2/4/2003 1:15:00 PM | Snorri Valsson]
Gleðifréttir!!!!!!! Ég náði stöðuprófinu í Stærðfræði. Hvað þýðir það spyrjið þið sjálf ykkur. Það þýðir einfaldlega það að ég á aldrei aftur á minni afkastamiklu ævi eftir að mæta í stærðfræðitíma. Í staðinn byrja ég núna eftir 20 mínútur að læra frönsku frá grunni á frönsku.

Aðrar gleðifréttir eru þær að ég er í erfiðustu enskunni. Flestir strákanna lentu í miðhópnum en ég held að ég hafi komist í efsta hópinn með því að vera með nánast fullkomna stafsetningu því ég er ekki mikið betri í talaðri ensku en t.d. Carlos, Jesper og margir fleiri sem eru frekar ósáttir. James fór og ræddi við kennarann og kennarinn tróð uppí hann ýmsum spurningum til að lækka í honum rostann og hann er núna sáttur við að þurfa ekki að taka á því.
Ég kom hingað til að taka á því svo að ég hefði verið ofuróánægður með að þurfa að rottna með einhverjum Asíubúum sem kunna ekki að tjá sig.

Geri mér grein fyrir hættunni á því að ég verði kallaður fordómafullur en það er ótrúlegt hvað þetta fólk er óframfærið og illa að sér. Ég hélt að þetta fólk væri svona af því að það er svo gáfað og væri bara ofan í bókum allan sólarhringinn en svo er ekki. Mikið af þeim sem eru hér hafa enga reynslu af BRANSANUM og vita í raun ekkert hvað þau eru að gera hér. Engin markmið og án þeirra ná þau varla árangri. Það er bara eins og foreldrar þeirra hafi sent þau hingað til að losna við þau og BLESS BLESS.

Sjáumst!!!!!!

[2/3/2003 8:57:11 PM | Snorri Valsson]
Jæja, nú er fyrsti alvörudagurinn búinn og það er ekkert hér til að óttast. Ég er enn sannfærður um að ég geti skarað framúr hérna.
Ég var á körfuboltaæfingu áðan og ég er búinn á því......gersamlega!!! Nú er tölvudeildin búin að loka á blogspot svo ég get ekki einu sinni skoðað mína eigin síðu, né síður Dagmar, Hjalta eða Sunnívu. Það hefur sennilega verið klám á síðunni hjá Hjalta ef ég þekki hann rétt svo tölvudeildin lokaði á allt blogspot.
Mamma var að segja mér að ég væri nánast búinn með peningana mína en ég á eftir að tjékka á heimilisbankanum.
Bjarni sendi mér ímeil í dag og spurði hvort ég væri enn með hotmailið.

Ég er að spá í að segja honum að gleyma þessu því ég er búinn að gefa tölvuna hans og get í raun ekki skilað honum neinu nema vídeóinu. VIð sjáum hvað hann segir við því.
Veriði sæl.......

[2/2/2003 7:09:12 PM | Snorri Valsson]
Hvað segir fólkið????
Það er alltaf eitthvað að gerast hjá kallinum. Í gærkvöldi var góðgerðakvöldverður í tilefni af nýju ári í Kína. Maður borgaði 900 kall fyrir æðislega máltíð og 3 tombólumiða. Ég keypti svo 5 tombólumiða í viðbót og það borgaði sig. Ég vann 24 hálfslíters flöskur af Diet Lemon Coke, kíló af súkkulaði og 6 hvítvínsflöskur (S-Ástralskt Chardonnay 2001). En við megum ekki hafa fleiri en 2 flöskur í herbergjunum á mann og því gaf ég Carlos 2 og Jan og James fengu hinar tvær.
Við fórum aftur út í gær og það var aftur gaman.
Í dag spiluðum við körfu og fótbolta og fórum svo að glápa á fokking ógeðslega lélegt West Ham lið tapa 0-3 á heimavelli fyrir Liverpool.
Það er einn Ísraelskur strákur sem er mögulega betri í körfu en ég en hann veit varla af liðinu svo ég sagði honum að hann yrði að koma á æfinguna á morgun.
Við gætum alveg náð fínum árangri. Við erum allavega 4 stórir gaurar sem getum tekið á því.
Í kvöld er það bara hangs og stress fyrir skólann sem byrjar fyrir alvöru á morgun.

Góða nótt.

[2/1/2003 6:47:00 PM | Snorri Valsson]
Jæja, ég var að koma af æfingu. Það er mjög góð æfingaðstaða hér í skólanum og eftir djamm næturinnar er eins gott að maður hreyfi sig ef maður ætlar að hafa lyst á Nýárskvöldverð Kínverja sem byrjar klukkan 7, eftir hálftíma. Já, í dag halda Kínverjar upp á nýtt ár og við sem vildum borguðum um 900 kall fyrir máltíð og Tombólumiða til styrktar Kínaþorpinu sem skólinn er að byggja upp.

Það var ógeðslega gaman í gærkvöldi. Eftir kvöldmat í gær fórum við Jesper, Carlos og Vito í pool í Klúbbnum og sötruðum bjór. Svo klukkan 22 var haldið niður í bæ. Við byrjuðum á því að fara á breskan pöbb sem heitir The White Horse og þar var skálað og maður fór að kynnast 3. annar nemendunum betur. Svo var farið á Mayfair að djamma svolítið og um 1:30 var farið á Copycat sem er næturklúbbur. Við eigum að vera komin í herbergin klukkan 2 en við sem búum uppi í Ölpunum erum ekki undir stanslausu eftirliti og þar af leiðandi var haldið áfram til 4:30. Skandinavarnir, Snorri og Jesper héldu uppi stuðinu með trylltum dansi og það vakti kátínu viðstaddra. Ég segi svo ekkert meir nema ég fór ekki upp á vist að sofa og ég vaknaði klukkan 9:30 í morgun og labbaði í kuldanum. Fór í íþróttabúð og keypti sundskýlu og nú á ég bara eftir að kaupa íþróttaskó. Þá ætti ég að vera kominn með allt.

Freddie Mercury Legendið
Já, ég komst að því í gærkvöldi að Freddie heitinn Mercury hafi búið hér og dáið hér í Montreux og það er rosalega falleg stytta af honum við ströndina. Þetta er skemmtileg saga finnst ykkur ekki. Phil Collins býr hérna líka.

Það er orðið rosalega kalt hérna og það er svona -6 gráður úti en enginn vindur. Fólkið segir að svona neðarlega í Ölpunum eigi ekki að vera snjór á þessum tíma og það sést á öllum árekstrunum sem hafa verið í vikunni.

Ég er hér bara hamingjusamur og hress og bið að heilsa öllum sem heima sitja. Nú er á döfinni rólegt kvöld og ÉG ER HÆTTUR AÐ NAGA NEGLUR!!!!!!!!!!!
Já, það er satt. Ég hef ekki nagað neglurnar mínar síðan ég kvaddi íslenska landhelgi og ég er ekki frá því að ég þurfi að fara að snyrta þetta aðeins.

[1/31/2003 11:32:08 AM | Snorri Valsson]
Jæja, nú er skólavikan búin. Hvað er ég búinn að læra sófar?

-Hnýta frumstæðann en viðunandi bindishnút.
-Það er mikið til af ofdekruðum krökkum sem eiga ekki eftir að meika það upp á toppinn.
-Klæðaburður og öll framkoma er gífurlega mikilvæg til að ná athygli og virðingu fólks.
-Alparnir eru fallegasti staður á jörðinni.
-Ég á bestu foreldra í heiminum!!!!!!
-Fólk er ótrúlega misjafnt.
-Kínverjar eru rosalega bæld þjóð. Þau skilja lítið og eru alltof feimin.
-Það er ekki mikil körfuboltakunnátta hjá nemendum hér.
-Metnaður minn er ósvikinn
-Ég á eftir að standa mig frábærlega.
-Ég hafði rétt fyrir mér með hugmyndir mínar um aga (hann smitast í allt sem maður gerir)

Það er örugglega eitthvað fleira en ég man ekki.
Ég veit að ég haf sagt það áður en ég segi það enn svo að pabbi og mamma hafi það alveg á hreinu. Ég er óendanlega þakklátur fyrir þetta tækifæri. Það er enginn spurning um það að ég á eftir að standa mig hérna. Það er ekki hroki heldur sjálfstraust sem kemur frá ykkur og því sem ég hef séð hérna fyrstu vikuna. Námsefnið er ekki svo erfitt og ef maður heldur sig réttum meginn við reglurnar kemur maður til með að skila sínu og það skilast beint aftur manns sjálfs. Það er fullt af skemmtilegu og leiðinlegu fólki hér og ég reyni að forðast það leiðinlega en maður verður líka að skilja að það er erfitt að vera eins skemmtilegur og ég :)

Ég var í mátun á vinnufötum og Dr. Prince, konan sem sér um einhvers konar stjórn á hlutum á öllum 3 vistunum lét vel af mér. Hún er svolítið beinskeytt en þekkir það strax þegar maður sýnir henni háttvísi og kurteisi.
Ég hitti líka hann Einar Einarsson sem er tölvukennari fyrir 3. önnina. Hann er búinn að búa hérna í 18 ár og þekkir því ekki mikið til hvað er að gerast á Íslandi. Hann er samt sem áður mjög viðkunnanlegur en ég verð að sjálfsögðu að segja Hr. Einarsson við hann eins og ég verð að segja við alla aðra.

Eitt sem ég skil engann veginn. Flestir kennaranna reykja!!!!! Yfir 60% nemendana reykja eða eru að byrja á því núna sökum óöryggis. Þetta er ótrúlegt miðað við allann agann og fagmennskuna sem kennararnir prédika í sambandi við framkomu (lykt og útlit) og að krakkarnir hér eiga að verða hótelstjórar á stórum hótelum. Það þýðir ekkert að sýna svona aumingjaskap og veikleikamerki. Það er ekki fagmannlegt.
Ég á ekki í neinum vandræðum með að umgangast reykingafólk en mér finnst það óneitanlega svolítið vitlaust. Mér er nákvæmlega sama hvern ég er að móðga heima. Það er alveg á hreinu að ég fæ starfið ef ég er í samkeppni við jafnhæfann (sem er ólíklega hægt, svo hátt stefni ég) aðila sem reykir. Hann lyktar illa og er greinilega ekki nógu agaður til að stýra Lúxushóteli fyrir eina af bestu keðjunum.

Eníveis. Nú blasir helgin við og maður finnur það í loftinu að allir eru miklu léttari á brún og það verður kíkt á öl í kvöld, svo mikið er víst.
Ég skrifa kannski í kvöld........ annars ekki.

Góða helgi allir.

[1/30/2003 6:58:40 PM | Snorri Valsson]
Það er ekki hægt að léttast á svona dögum!!!!!!!! Vúff. Ég var að koma úr kvöldmat og hann var sá besti sem ég hef fengið í mmmmmmmmmmmmmmmmjög langan tíma.......no offense mamma mín.
Bellevue Restaurant heitir veitingastaðurinn sem við borðum á og hann er í byggingu 1 (eins og ykkur sé ekki skítsama). Það var búið að fjarlægja öll borðin og við tókum okkur litla diska með ístöðum fyrir glösin okkar. Gaffalborð. Fyrst var það Sushi og svo í öllum 4 hornum salarins var hægt að bragða á góðgæti frá 4 löndum. Kínamatur, Mexíkóskur, Svissnesskur (Fondue) og svo meira austurlenskt. Þetta var ÆÐISLEGT!!!!!! Ekki nóg með það, heldur var búið að bæta við 9 tegundum af kökum á Sushiborðið en ég fékk mér bara eina sneið af köku sem var með einhverju vanillukremi.

Þetta gerist bara ekki mikið betra. Það eru allir krakkarnir búnir að vera í snjóslag í allan dag og það er ekkert hálfkák, fólk er bókstaflega rifið upp úr sætum sínum og það borið út til að láta kaffæra sig í kuldanum. Einhvernveginn hef ég sloppið en það er kannski af því að ég er "stórbeinóttur".

Ég reif skóna mína í körfunni í gær svo ég þarf að fara til Montreux á morgun að kaupa aðra. Það er gott tækifæri af því að við erum venjulega búin í mat klukkan ca 18:40 og síðustu búðirnar loka 19. Það er ekkert Select dæmi hér. Að vísu McDonalds en hver vill éta þann viðbjóð og ég er líka að tala um að maður kemst ekki í einfalda hluti eins og að kaupa sápu, sjampó, skósvertu og svona. En á morgun erum við bara í 2 tímum og erum búin klukkan 11 svo að við Carlos ætlum niður til að kaupa straumbreyti (Svisslendingar eru með 3 göt í veggjunum hjá sér). Hann er farinn að pirra mig svolítið strax. Af því að ég hef verið rólegur í dag er hann alltaf að spyrja hvort ég sé í vondu skapi og núna rétt áðan fór hann í ræktina og það síðasta sem hann sagði er " you are in a bad mood, I can tell". Ég sagði honum að hann viti ekki rassgat um mig eftir 4 daga samveru, bölvaðir Þýsku hrokagikkir.

Bon Svua!!!!

[1/30/2003 11:52:09 AM | Snorri Valsson]
Jibbí!!!!!! Ég komst ekki inn á síðuna í gær af einhverjum ástæðum en hér byrja ég þá bara aftur.
Í gær gerðist ýmislegt. Allir eru búnir að kynnast betur og svona og í gær fór ég á körfuboltaæfingu og var langbestur, believe it or not, þeir eru allir ömurlegir og ég verð mögulega fyrirliði út tímabilið og stjórna æfingum.
Eftir æfinguna fórum við, einhver 13 stykki, niður til Montreux á Mayfair og fengum okkur nokkra öl og spjölluðum af því að í dag er bara Welcome day þar sem við erum í hópum að ferðast um skólann og kynnast deildunum með því að leysa þrautir.
Í gær fékk ég sjokk því ég var í tíma þar sem verið var að segja okkur frá möguleikunum á Starfssamningum og margt af því var sláandi. Maður getur til dæmis ekki farið til Bandaríkjanna nema einu sinni svo að maður vill frekar nota það þegar maður er búinn með námið og kemst kannski í vinnu þar. Í Singapore (sem ég var spenntur fyrir) þarf að borga 50.000 dollara í tryggingu þegar maður kemur og það er endurgreitt ef maður er góður strákur í lok dvalar. Ítalía tekur bara ítalska nema og svo framvegis. Í Grikklandi er vinna 7 daga vikunnar, í Frakklandi 35 klst. á viku og launin eru yfirleitt ömurleg. Maður þarf að velja land núna svo ég valdi bara Þýskaland en það er ljóst að ég þarf að tala við LÍN um meiri námslán á meðan á samning stendur. Í Sviss er maður með ca. 125.000 kall á mánuði fyrir skatt og alls konar gjöld en það er einsdæmi. Yfirleitt er þetta bara 300 dollarar á mánuði max.
Það var svo margt sem ég átti eftir að skrifa sem ég er búinn að gleyma núna en ég verð bara í bandi fljótlega.

[1/27/2003 9:37:28 PM | Snorri Valsson]
Jæja nú er fyrsta kennsludegi að ljúka. Hér er klukkan 21:18. Maður verður öruggari með sig með hverri klukkustund sem líður. Þetta er helvíti erfitt. Maður hittir aðra stráka og getur ekki spjallað af því að hvorugur aðilinn veit hvað á að tala um. Ég var í fyrirlestrum hjá Dr. Niser (Director) og Maillard sem er skólastjórinn á þessari skólalóð. Þeir lögðu mikið upp úr því að allt væri í gert rétt og vel. Þetta var eins og að horfa á Braveheart eða eitthvað.
Dr. Niser sagði bara að heimurinn þarna úti er harður og það er bara pláss fyrir þá bestu. Við erum í því að gera ykkur best. Það er það sem við gerum . Þið eruð ekki námsmenn heldur verðandi atvinnumenn og verðið að sýna það í öllu sem þið gerið, innan skólastofunnar og utan, í fríi og á samningum. Hann segir að það sé það sem gerir þennan skóla að þeim allra besta í BRANSANUM. Áherslan á að allt sé gert á fagmannlega vegu. Hinir skólarnir hleypa nemendum lausum í lok dagsins en þeir ná líka oft ekki að koma nemendum sínum á samninga. Öll hótelin biðja um Glion Námsmenn af því að öll framkoma og allt er til fyrirmyndar. Þannig að alltaf þegar manni finnst þeir vera harðir við mann er það bara til herða mann fyrir þennan harða bransa. Þeir tóku það sérstaklega fram að ég þyrfti ekki að láta vita ef ég þyrfti að fara heim í jarðarför. We don´t care!!!!!!!! Jarðarfarir koma líka fyrir í atvinnulífinu og afleiðingarnar á feril þinn eru þær sömu. Þú tapar forskoti.
Sannarlega kaldur veruleiki. Allt sem er gert hér er gert fyrir okkur þó það virðist ekki svo í fyrstu. Mér finnst margir krakkar hér einhvern veginn ekki tilbúnir undir þessa staðreynd en ég var sannarlega búinn að gera mér grein fyrir þessu. Strákarnir frá Asíu hér hafa komið mér verulega á óvart með hegðun sinni. Þeir tala í tímum og byrja að spila í körfu áður en kennarinn kemur og svona. Það er eins og þeir séu hér í sumarbúðum.

Ég skráði mig í körfuboltaliðið í íþróttatíma og við spilum við eitthvað tölvufyrirtæki í næstu viku og svo við brunaliðið. Spennandi!!!!

Eftir að hafa setið meira og minna í stofum að hlusta á kennara hræða okkur til 17:30 var farið í Klúbbinn og slappað af fram að kvöldmat sem var Kálfakjötspylsa með alls konar drasli og í desert voru bananastykki í ananassafa. Sófar hef ég ekkert gos drukkið og heldur engann bjór þó sumir séu komnir í hann í hádeginu. Ég hef heldur ekki farið yfir markið í matnum. Bara borðað það sem er á disknum og drukkið vatn með.
Eftir kvöldmat fór ég uppá herbergi sem var góð upphitun fyrir fótboltann í íþróttasalnum þar sem er spilað á hokkímörk 3 á 3. 'eg spilaði með danska bekkjarfélaga mínum og einum belga sem er hálf Sri Lanka ískur. Svo hjólaði ég aðeins og lyfti smá en ég var bara búinn. Örugglega af því að ég er ekki að borða nægju mína (eða það sem líkaminn kallar á) .

Þetta var fyrsti kennsludagurinn og ég held að eftir Welcome Day sem er á Fimmtudag verður allt komið í mjög góðan farveg. Það er allt svo erfitt fyrir alla á fyrstu önn. Við erum öll að koma í ókunnugt land og erum öll óörugg. Svo eru 3. annar nemendur mjög hressir og okkur hlakkar bara til að verða þannig. Vonandi fyrr en síðar. En ekki á kostnað námsins hvað mig varðar. 'Eg skrifa meira með tíð og tíma elskurnar.,

[1/27/2003 8:43:30 AM | Snorri Valsson]
Sælinú. Ég var að koma úr fyrsta tímanum mínum þar sem við vorum látin taka markaðskönnun. Herbergisfélagi minn mætti í gær. Hann heitir Carlos Fritz og er Þjóðverjagerpi. Hann er 18 ára og hefur áhuga á hótelum og veitingastöðum en hefur enga reynslu í BRANSANUM. Hann er búinn að búa á Mallorca síðustu 6 ár og á kærustu þar sem kemur að heimsækja hann helgina sem ég verð í Mílanó með pabba og Dagmar svo það eru smiles all around.
Hann er frekar stressaður enda nokkuð yngri en ég þó að ég sé ekkert með neinar stáltaugar. Við erum búnir að spjalla nokkuð og hann er greinilega með allt aðrar hugmyndir en ég um skólann. Hann segist vera kominn til að læra en mun ekki láta koma fram við sig eins og krakka. Hann segist ætla að eiga sitt líf hvað sem skólinn segir. Ég ætla bara að vera sem leir í höndum skólans og gerast fullkomnasti nemandinn hér....EVER!!! Svo getur lífið byrjað.
Carlos var ekki heldur búinn að læra að gera bindishnút en hann var að reyna að rifja upp hvað pabbi hans hafði sýnt honum. 'Eg lærði það svo af honum og í morgun þegar við vorum að klæða okkur hélt ég að hann myndi fara að grenja því hann var ekki að ná nógu löngu bindi. Þetta er allt svo spennandi að það er engu lagi líkt. Nú bíð ég eftir íþróttatíma þar sem, eins og á Íslandi, verður bara talað í fyrsta tímanum og við fáum líklega íþróttabúning skólans afhentann.
Klukkan er 8:40 hér og þokan er að fara af Ölpunum hér fyrir utan gluggann. Verð í bandi.

[1/26/2003 2:02:45 PM | Snorri Valsson]
Jæja, ég er loksins kominn til Glion og þetta er að sjálfsögðu strax allt allt öðruvísi en ég bjóst við. Maður var hálfútundan í gær því það var svo mikið að gera hjá öllum og ég er greinilega eini íslendingurinn hér. Þetta er allt asíubúar og svo arabar og svoleiðis. Af því sem ég hef séð eru innan við 30 % Evrópufólk. Fólk er bara að hópa sig saman með samlöndum sínum og eins og alltaf þegar maður kemur inn í nýtt umhverfi er mikilvægt að hoppa ekki inn og vera uppáþrengjandi. Þá verður maður bara að weirdó sem allir gera grín að.
Ég verð ekki með nettengingu í herberginu mínu svo að ég verð alltaf að vera hér í the Club eða á skólalóðinni til að nettengjast. Herbergið mitt er nefnilega í húsi sem er 5 mínútna gönguleið uppá við í Ölpunum!!!! Þar er ekkert eldhús og því verð ég alltaf að drulla mér af stað og labba smáspöl til að komast í matinn. Þetta verður til þess að ég verð orðinn 65 kg fyrir mars, sem er gott!!!!!!
Annars er útsýnið hér gersamlega BREATHTAKING og þó það sé smá þoka yfir dalnum( Genfarvatni og Ölpunum hinum megin við það) þá er engin spurning að þetta er nóg til að veita manni innblástur. Þegar ég kom og sá að maður getur nánast horft beint ofan í Montreux og svo vatnið hliðina byrjaði ég að flissa af einhverjum ástæðum. Þetta er bara svo langa leið frá því að vera Ísland og maður gerir sér ekki grein fyrir því að hér á maður eftir að vera næstu árin. Þetta er að sökkva inn.
Fyrsta vikan verður róleg og við erum þá bara að kynnast umhverfinu og kennurunum. 'I mínum bekk erum við 15. Þar af eru 7 Kínverjar, 1 frá Taiwan og 3eða eitthvað frá Indlandi og Indonesíu og svona. Það er einn Dani og einn Breti sem heitir Vito Rossi for some reason. Þetta er allt mjög spennandi. Ég fór að sofa klukkan 23:45 í gær og vaknaði 12 í dag. Það er fátt að gera til að byrja með hér nema bara að bíða eftir einhverri sýningu sem 3. annar nemendur setja á svið hér á eftir og svo ætla ég að reyna að komast í tour um skólann áður en yfir lýkur í dag. Ég var í brunch áðan og það er ólíklegt að þetta verði svona flott þegar foreldrar eru farnir. Það var bara öll morgunkorn heimsins, jógúrt, súrmjólk og allur andskotinn. Svo var alls konar meðlæti með lambakjöti sem næstum slær því íslenska við. Í desert var hægt að fá sér súkkulaðiköku eða einhver svona pæ og ávexti. Ég fékk mér bara einn disk af kjöti og meðlæti og drakk vatn með. Ég sé að fullt af nemendum hér eru með " a little bit of a weight problem" en þeir búa líklega líka í aðalbyggingunni (ég var kófsveittur eftir heimgönguna í gærkvöld).
Já og svo klúðruðu þau e-mailinu mínu. Það er valssons@glion.ch ath. þau bættu við s í lok nafnsins!!!!!! Write that down.

[1/21/2003 1:24:12 AM | Snorri Valsson]
Þetta er farið að vera ávanabindandi!!!! Maður kemur heim úr vinnunni og byrjar að fara á netið og svo endar maður hér. Fór að blaða í Bjórbókina sem Ikea-PAKKIÐ :) gaf mér í kveðjugjöf og hún fer með út. Ég hélt fyrst að þetta væri bók með nöfnum og uppruna allra bjóra heimsins en þetta er í raun bók um sögu, landafræði, gerð og menningu bjórsins. Mjög fræðandi STÖFF og ég þakka einnig fyrir eyrnatappana.

-Djöfull er feita kellingin í The Practice með óviðeigandi eyrnalokka miðað við lögfræðing. -

[1/19/2003 7:37:39 PM | Snorri Valsson]
Jæja, þá er þetta búið. Þakka öllum fyrir komuna sem komu í kveðjupartýið.Vona að þið hafið skemmt ykkur vel.
Ég hélt áfram til 7 og skemmti mér ótrúlega vel. Fyrir utan verðskuldað tap fyrir United var þetta fínasti dagur.
Nú er ég að fara að vinna næstu 4 daga og svo út á föstudag. Það gæti verið að það líði nú upp undir vika áður en ég skrifa aftur svo þið verðið bara að vera þolinmóð.

[1/18/2003 12:55:32 AM | Snorri Valsson]
Chelsea leikurinn á morgun er "make or brake" leikur fyrir mína menn. Það væri best í heimi að við gætum unnið á Old Trafford og sent þessa aumingja í skammarkrókinn. En ég býst við að reynsla og beinskeitni Mansteftir Júnætid (frightfully whitty) eigi eftir að vera of erfið. Þetta verður rosalegur leikur sem endar 2-2.

Varð bara að skrifa eitthvað fyrst ég get ekki sofnað.

[1/18/2003 12:39:28 AM | Snorri Valsson]
Ég er hérna enn ekki sofnaður. Dagurinn byrjar snemma á morgun og verður langur, erfiður en skemmtilegur en það er bara svo langt síðan að ég þurfti að fara svona snemma að sofa og líka langt síðan ég hef farið í próf (TOEFL enskuprófið er í fyrramálið klukkan 8:30). Ég verð bara að bíða þar til ég er þreyttur og vona að það sé til nóg Ripp!!!

Mikilvægar upplýsingar: PARTÝIÐ Á NAUSTINU VERÐUR Í KJALLARANUM EN EKKI EFSTU HÆÐ!!!!!!

[1/15/2003 1:31:18 AM | Snorri Valsson]
Jæja, þá er kveðjupartýið ákveðið. Það verður svo hljóðandi:

-12:00 Strákarnir hittast á efri hæð Sportkaffis og við glápum á ManU-Chelsea, 3 leikinn og Southampton- Liverpool klukkan 17:30
-20:00 Færum við partýið yfir á Naustið (efstu hæð) þar sem bolla og meiri bjór bíður okkar ásamt fleiri gestum. Þá eru stelpurnar velkomnar en ekki fyrr!!!!
Þetta verður vonandi skemmtilegur dagur og nótt og allir verða að standa saman í því að klára birgðirnar!!!!!

Ég fer í enskuprófið um morguninn þannig að ég kem ferskur inn í boltann eftir prófstress en þegar maður er með 12-17 tíma drykkju fyrir framan sig er eins gott að fara sér hægt.
[1/12/2003 8:54:04 PM | Snorri Valsson]
Enn enn ein helgin liðin og ég er þunnari en allt þunnt. Þetta var rosalegt gærkvöld. Fór upp í Garðabæ í partý eftir vinnu að hitta Palla og félaga hans. Við fórum fljótlega niðrí bæ á Hverfisbarinn. Þar var fullt af Fellaskóla og FB liði og gríðarleg stemmning. Þessi staður hefur tekið við fólkinu sem var á Húsi Málarans þegar þeir breyttu því í Sólon.
Endalaust fjör. Svo hitti í á Ragga á Prikinu og hann var fullur og gjafmildur. Mig minnir að hann hafi sagt að hann ætlaði að gefa mér kút fyrir boltann á laugardag á Sportkaffi. Ekki væri það verra. Ég ætla að negla það á morgun og tjékka hvort ég geti ekki haft Símonarsal á Naustinu fyrir kvöldpartýið.
Þá kaupi ég bjór og ´bý til bollu fyrir stelpurnar. Allavega, bið að heilsa!!!!!

[1/11/2003 2:07:21 AM | Snorri Valsson]
Jæja, nú var ég að ganga frá bókun á hóteli við Stansted flugvöll á föstudeginum. Ég ákvað að það væri betra að halda áfram að ferðast fram á kvöld í London frekar en að þurfa að vakna fyrir 5 um morguninn og fara aftur að ferðast með töskunar.
Ég lendi nú á Heathrow klukkan 19:30 á föstudeginum. Þá tek ég lest inn í miðbæinn skipti einusinni held ég og er sennilega um 1-1,5 klst. að. Þá fer ég út á Liverpool Street og tek þaðan Stansted Express Lestina einhvern tíma á hálfa tímanum. Það ætti að vera um 10 eða 10:30. Með henni fer ég sem leið liggur til Stansted og er það um 45 mínútur. Þaðan finn ég útúr því hvernig ég kemst á hótelið. Ég skrifa nafnið og allt á því hér bara ef ég skildi týna upplýsingunum. Ég ætti að vera kominn á hótelið fyrir miðnætti.
Laurel Guest House,
84 St. Johns Road
Stansted,
England CM 24 8JS
Herbergið kostar 55 pund en ég fæ frítt far upp á flugvöll eftir morgunverðinn og það léttir áhyggjur mínar töluvert. Þá er allur hörkuflutningurinn að baki því þegar ég lendi í Genf er "Welcome Desk" frá skólanum sem tekur á móti manni og sendir mann inn í rútu sem keyrir beint til Glion.
Ég veit ekki hvað margir nenna að lesa þetta en þetta er Bloggsíðan mín svo þið verðið bara að sætta ykkur við þetta.

I´m so excited, ooooooohhhh yeah!!!!!
And I just can´t hide it!!!!!!
I´m about to lose control
and I think I like it!

[1/9/2003 2:01:29 AM | Snorri Valsson]
On second thought. Sleppum þessari spjallsíðu!!!! Jæja, nú styttist þetta og ég hef bara 4 virka daga þar til ég er farinn sem ég er ekki að vinna á. Pabbi sagði mér að ég yrði að vinna mán, þriðju, miðviku og fimmtudag fyrir brottför. Það breytir svo sem litlu. Ég fór í dag og leysti út orlofið mitt sem var 170.000 kall svo að ég verð sennilega skuldlaus að mestu þegar ég kveð klakann. Kveðjupartý ætla ég að halda 18. janúar. Við strákarnir allrahörðustu ætlum að hittast á Sportkaffi yfir leik Chelsea og Manchester United. Ég er búinn að ræða við Ragga og vona að ég fái kút á sanngjörnu verði til að hafa á efri hæðinni. Var að klára að pakka kössum niður fyrir geymsluna í kvöld og það er ótrúlegt hvað maður á mikið af drasli fyrir íþróttapöbbinn minn.
It´s all good!!!!

[1/2/2003 8:12:02 PM | Snorri Valsson]
Eru einhverjir af strákunum að skoða þetta skrifið eitthvað á spjallsvæðið mitt ef þið eruð þarna áður en það rennur út!!!! http://members5.boardhost.com/valsson/

[1/2/2003 8:08:33 PM | Snorri Valsson]
Haldiði að ég hafi ekki bara verið að sækja símann sem Bjarni sendi mér frá Akureyri og ekki nóg með að hann hafi sent mér föt sem ég átti hjá honum og koma sér vel í Sviss heldur hefur kellingin hans látið hann senda mér kíló af Nóakonfekti innpakkað í jólapappír. Haldiði að sé!!!!!!! 'Eg er búinn að taka ljóta Beckham skrínseiverinn af og ManU welcome note-ið.
Nú skuldar ræfillinn mér aðeins 37 þúsund kall!!!! Sem er gott!!!
[12/29/2002 12:05:10 AM | Snorri Valsson]
Nú er ég bara að hanga útstimplaður hér í tölvunni á Naustinu af því að ég á að mæta 00:00 á Píanó og er ekki á bíl til að skreppa heim í sturtu. Magnað gaman.

[12/29/2002 12:04:06 AM | Snorri Valsson]
Já ég gleymdi að segja frá því að bíllinn seldist á aðfangadag af öllum dögum. Mikil gleðitíðindi þar á ferð.

[12/29/2002 12:00:08 AM | Snorri Valsson]
Ég er að skoða stærri bloggsíðu núna sem ég gæti þá haft myndir inná og svona. Það kostar 50 dollara á ári en það væri sennilega alveg þess virði svo maður gæti verið í mjög miklu sambandi við Ísland.

[12/28/2002 8:01:39 PM | Snorri Valsson]
Jæja, það var klárað að greiða fyrstu önnina í gær og þá er maður alveg kominn á skrið með þetta allt saman. Nú tekur við 4 vikna bið full af spennu og stressi. Vildi að ég gæti bara farið núna og undirbúið mig fyrir námið úti. Byrjað að lesa bækurnar fyrirfram og svona. En maður getur ekki fengið allt sem maður vill, en fjandi nærri því. Var að lesa bloggsíðu Dagmar. Erfið jól hjá henni enda ekki mikið varið í Ítalskan hamborgarhrygg.

[12/26/2002 3:21:47 PM | Snorri Valsson]
www.glion.ch er skólinn!!!!

[12/26/2002 3:20:31 PM | Snorri Valsson]
Jæja, þá eru jólin að verða búin og nú er loksins innan við mánuður í brottför.'Eg er alveg hættur að vera stressaður yfir þessu og er nú bara spenntur.
Ég fékk þrenn jakkaföt frá Pabba og þeim ásamt 6 skyrtum, pari af skóm og 4 eða 5 bindi. Þetta er allt að koma.

ÉG ER TILBÚINN!!!!!
[12/15/2002 5:49:44 PM | Snorri Valsson]
Fucking Shit!!!!!!! Loksins skora Sunderland. Mc Cann á 36. mín. Liverpool verða að vinna þennan leik ef þeir ætla að vera með í baráttunni. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ég á bara 2 dollara eftir á WillHill ef þeir klikka.

[12/15/2002 5:44:53 PM | Snorri Valsson]
Enn önnur helgi að baki. 'Eg datt í það með Sveinu og Snorra í gær og drakk með þeim Viský. Svo gleymdi ég lyklunum mínum í vinnunni en hélt ég hefði týnt þeim svo ég þurfti að halda Hófí vakandi til að opna fyrir mér í morgun. Þau eru búinn að finna annan leigjanda þannig að það er klappað og klárt.Ég er með þynnku dauðans en þetta meikast!!!!
Hef ekkert meira að segja nema að Chelsea gerðu jafntefli í gær gegn Boro á útivelli og svona. Ég er núna að bíða eftir því að Liverpool klári Sunderland á Stadium of Light svo ég geti unnið 8 dollara á því hjá Willhill.
Adjö!!!!
[12/8/2002 9:05:13 PM | Snorri Valsson]
Önnur helgi að baki. Ég var í fríi í dag, sunnudag, en hef ekkert gert nema sofa og fara í mat til mömmu.
Af skólamálum er það að frétta að ég þarf ekki Student Visa því ég er hluti af EFTA og hvorki TM né annað tryggingafélag býður tryggingar sambærilegar við þær sem eru lögbundnar í Sviss. Þar af leiðandi verða Pabbi og Bryndís að borga auka 58.000 fyrir þetta á hverri önn.
Bíllinn er ekki seldur og ég er ekkert of fúll yfir því nema hann bili aftur áður en ég fer út.

[12/1/2002 5:28:44 PM | Snorri Valsson]
Nú er erfið vinnuhelgi að líða undir lok og ég er þreyttur en Ripparinn stendur alltaf sína vakt!!! Ég er að vonast til að geta selt bílinn sem ég elska í vikunni annars held ég að ég gefist upp fram í jan./feb.
Annars ekkert að frétta af skólamálum. E-meil mitt til menntamálaráðuneytisins hefur verið áframsent til utanríkisráðuneytisins og Tryggingastofnun ætlar að vera búin að reikna út tryggingarnar minar á morgun og þá tjékka ég á betri tryggingu. Verð að vakna fyrir hádegi á morgun.

[11/21/2002 9:46:36 PM | Snorri Valsson]
Núna er bíllinn tilbúinn. Það var eitthvað sambandsleysi í öryggi sem aftengdi tölvuna á honum og ég sit eftir með ca. 25.000kr. reikning. Þeir eru núna eitthvað að tjékka á pústinu. Strákarnir á bilasalan.is eru alltaf að hringja og ég skelli bara á þá því ég er enn svolítið fúll yfir því hvað lítið þeir voru tilbúnir að hjálpa mér með bílinn þegar hann sat bilaður á stæðinu þeirra.
Nú er rosaleg helgi framundan og ljóst að keyrslan fram að jólum er að hefjast í vinnunni. Maður er 6 klst. í senn að skera einn hlut og þannig leiðindi en þetta er ekki alltaf allt skemmtilegt.
Adjö!!!!!!!

[11/19/2002 4:32:12 PM | Snorri Valsson]
Jæja, ég fór með Magga á æfingu klukkan 4:20 í nótt og það var hressandi og þegar ég kom heim rúmlega 6 var ég bara hress. Borðaði pastabox frá 10-11 og drakk Trópí Tríó. En þegar ísland í bítið var búið klukkan 9 datt ég niður dauður og var að vakna núna klukkan 15. Ég er samt búinn að fara niður í tryggingamiðstöð og spyrja um tryggingastöðuna mína. 'Eg fékk ímeil frá skólanum og mér skilst að sjúkratryggingin sé 58.000 per önn sem er klikkun. Ég þarf því að fara með skólagögn áður en ég fer í vinnuna á morgun og þau vinna í öllum upplýsingum sem ég þarf að sýna skólanum og kannski er ég nægilega tryggður hér heima.
Consulat kallinn fyrir Sviss hefur ekki svarað ímeilinu mínu í sambandi við Student Visa svo það gæti dregist fram á miðvikudag í næstu viku að ég geti unnið því. 'Eg er nefnilega örugglega að vinna auka um helgina á Naustinu og svo mínar vaktir mán og þri.
Ekkert að frétta af Bílnum. Hringi þegar ég er búinn hér.
Bæ Bæ.
[11/17/2002 3:22:10 PM | Snorri Valsson]
Skólinn sem ég er á leiðinni í er þessi www.glion.ch . Þetta er einn virtasti Hótelstjórnunarskóli í heimi og alveg ljóst að nú er að synda eða sökkva. 'Eg stefni að því að fljúga. :
[11/17/2002 3:19:50 PM | Snorri Valsson]
Jæja, nú eru rúmir tveir mánuðir í að maður fari út til Sviss og ekki laust við að fiðringur sé kominn í mann. Ég nenni ekki að skrifa e-mail til allra sem ég þekki svo að ég bregð á þetta ráð að geta skrifað stutt hér um hvað á mína daga drífur í Sviss svo allir geti í einu vitað hvað er að gerast hjá mér. Þetta er að sjálfsögðu aðallega fyrir mömmu og pabba og svona en allir sem hafa áhuga á að fylgjast með mér í náminu geta svosem líka skoðað þetta.